بیکاری پرسود!

مربیان خارجی که حالا از فدراسیون فوتبال، استقلال و پرسپولیس شکایت کرده‌اند با بیکار ماندن سبب شدند که غرامت خود را کامل دریافت کنند.

مریم روحی:در سال های اخیر پرونده مربیان و بازیکنان خارجی به شکل عجیبی دامان فوتبال ایران را گرفته و مشکلات بزرگی را ایجاد کرده است.حالا هم سه پرونده باز با غرامت های سنگین انتظار تیم های ایرانی را می کشد؛ استراماچونی برای استقلال، کالدرون برای پرسپولیس و البته مارک ویلموتس برای فدراسیون فوتبال.

کمتر وکیل و مسئول حقوقی در فوتبال ایران است که امیدی به این پرونده ها داشته باشد و تنها تلاش مسئولان گرفتن وقت و کم کردن میزان پرداختی است. شاید در خصوص مورد اول احتمال موفقیت وجود داشته باشد اما درباره کاستن از مبلغ پرداختی خیلی بعید به نظر می رسد.

بیکاری پردرآمد!

یکی از علامت سوال هایی که در خصوص این پرونده به وجود می آید این است که چرا این مربیان و حتی بازیکنان خارجی بعد از ترک ایران راهی هیچ تیمی نمی شوند؟ پاسخ کاملا روشن است. آن ها ترجیح می دهند تا پایان قراردادی که داشتند بیکار بمانند تا بتوانند غرامت کامل خود و البته سود آن را دریافت کنند. در روزهای اخیر حضور استراماچونی در الغرافه قطر قطعی شد دقیقا در همان زمانی که پایان قرارداد فسخ شده اش با استقلال بود. حالا استراماچونی که در این یک سال و نیم استراحت می کرد می تواند پول کامل خود را از استقلال بگیرد.این اتفاق برای کالدرون و ویلموتس هم رخ داده و هیچ یک از آن ها در هیچ تیمی مشغول به کار نشدند چرا که طبق قوانین نه مربیان و نه بازیکنان نمی توانند در یک تاریخ از دو تیم دستمزد بگیرند.

نکته دیگر این است که اگر بازیکن یا مربی با تیمی فسخ کرده باشد در صورتی که با تیم جدید قرارداد امضا کنند مبلغ دستمزد جدیدش از غرامتی که در انتظار او است کم می شود برهمین اساس ترجیح می دهند یا بیکار بمانند یا اینکه مبلغ کمتری قرارداد ببندند. یعنی اگر یک بازیکن خارجی با پرسپولیس یا استقلال 700 هزار یورو قرارداد امضا کرده باشد و بعد از فسخ راهی تیمی شود؛ تلاش می کند که دستمزد کمتری بگیرد؛ مثلا 100 هزار یورو. طبق قانون 100 هزار یورو از مبلغ 700 هزار یورو کسر می شود و غرامت باشگاه قبلی 600 هزار یورو می شود. درواقع در چنین شرایطی به سود باشگاه هاست که فرد فسخ کننده با مبلغ بالایی راهی تیم دیگری شود اما گویا خارجی ها زرنگ تر از آن هستند که چنین کاری را صورت بدهند.

بیکاری پرسود!

فدراسیون فوتبال ایران هم با دانستن همین حربه در دادگاه عالی ورزش اعلام کرد که ویلموتس پیشنهاد کاری داشته و برای گرفتن غرامت از ایران این درخواست ها را رد کرده تا بتوان میزان محکومیت خود را کم کند. خیلی بعید به نظر می رسد که CAS این موضوع را بپذیرد چرا که هیچ شخصی نمی تواند ثابت کند علت رد درخواست ها این موضوع بوده است. کاری که استراماچونی انجام داد و کالدرون هم تکرارش کرد.

اقدام نادرست اما کاملا قانونی!

در نگاه اول اقدام ویلموتس و حتی استراماچونی و کالدرون شرافتمندانه نیست اما زمانی که مسئولان بدون هیچ آگاهی و اطلاعی قرارداد امضا می کنند و به راحتی زیر قرارداد خود می زنند و دستمزدها را پرداخت نمی کنند، خارجی ها هم به این شکل تلافی می کنند و بدون اینکه کاری انجام داده باشند پول می گیرند. در دنیای حرفه ای تجارت و کسب و کار که فوتبال هم جزو آن به حساب می آید خبری از رفاقت و چشم بستن روی قرارداد ثبت شده و جود ندارد و به همین خاطر است که خارجی هایی که به فوتبال ایران می آیند به صورت کامل به دنبال دستمزدهایشان هستند.

بیکاری پرسود!

به نظر می رسد مسئولان تصور کردند که قرارداد خارجی ها نیز به مانند بازیکنان داخلی فقط چند جمله روی کاغذ است و به راحتی می توانند آن را بالا ببرند و در نهایت هم بگویند نداریم! هرچند نمی توان این موضوع را نادیده گرفت که مسئولان وقت با توجه به اینکه می دانستند زمان پرداخت دستمزد به عمر مدیریت آن ها قد نمی دهد این کار را کردند و حالا هم نه کسی با مدیرعاملان وقت پرسپولیس و استقلال کار دارد و نه با مدیران قبلی فدراسیون.

سوتی یا گول زدن با یک قانون من درآوری!

زمانی که ماجرای مارک ویلموتس در رسانه ها منعکس شد و فسخ کاملا صورت گرفته بود مهدی تاج و دیگر مسئولان وقت فدراسیون اعلام کردند که چون مارک روی نیمکت ایران مقابل عراق نشسته پس نمی تواند ادعایی در خصوص دریافت غرامت کند اما به نظر می رسد این یک اشتباه بوده است. حال اینکه تاج اشتباه کرده یا برای خوشایند رسانه ها این قانون را از خودش اعلام کرد مشخص نیست اما هرچه هست درخصوص پرونده ویلموتس کار او حسن نیت درنظر گرفته شده است! حتی کالدرون هم با وجود پرداخت نشدن دستمزدش اعلام کرد که به خاطر شرافت و وجدان کاری تا نیم فصل در پرسپولیس مانده است. بنابراین این ادامه همکاری بعد از پرداخت نشدن دستمزدها به ضرر فرد مدعی نیست!

بیشتر بخوانید: من یک شگفت‌انگیز بودم

253 251

کد خبر 1531420

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 3 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 8
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • IR ۰۷:۴۶ - ۱۴۰۰/۰۴/۱۳
    33 2
    خارجی ها کیسه ای نمی دوزندآنها طبق قرارداد عمل می کنند. ما شیادانی داخلی داریم که به خاطر اینکه درصد و پورسانت خودشان را بگیرند حاضرند هر کاری بکنند حتی به قیمت ضرر چند ده میلیاردی و یا تعلیق فوتبال ایران. البته این شیادان میدونند که حتی در صورت اثبات اشتباهشان کسی با آنها کاری ندارد و شاید ترفیع هم بگیرند.
  • CA ۰۸:۲۰ - ۱۴۰۰/۰۴/۱۳
    10 13
    هیچ مربی ای حاضر نیست که مدتی بیکار بمونه تا پول غرامت از باشگاه بگیره. اگر بتونه باشگاه مناسبی رو پیدا کنه، قطعاً میتونه قرارداد بهتری ببنده و پول بیشتری نسبت به پول غرامت بگیره، و این تحلیل کاملاً غلط هست.
  • ا IR ۱۰:۲۰ - ۱۴۰۰/۰۴/۱۳
    11 11
    شما.وقتی که افتضاح ویلموتس رو به بار آوردید برای انحراف افکار عمومی استراماچونی که داشت فوق‌العاده کارمیکرد و از طرفی خطر بزرگی برای پرسپولیس دیدید رو هم بیکار کردید وقتی که دیکه مربی پرسپولیس چنگی به دل نمیزنه اون رو هم بیکار کردید بلکه حجمه از رو وزارت ورزش برداشته بشه
  • IR ۱۱:۳۷ - ۱۴۰۰/۰۴/۱۳
    5 1
    ویلموتس اول خودش فسخ قرارداد کرد و آنرا هم رسانه ای و حاضر به حضور در تیم ملی نشد. هر چند به بهانه عدم پرداخت دستمزدش! باید ایم مطلب در مراجع جهانی عنوان شود تا از هدر رفتن بیت المال جلوگیری گردد.
  • IR ۱۲:۲۷ - ۱۴۰۰/۰۴/۱۳
    18 2
    چرا این همه پول مردم ایران خرج این دو تا تیم تهرانی میشه؟
  • رضا IR ۱۳:۱۴ - ۱۴۰۰/۰۴/۱۳
    10 2
    حیف پول که خرج این دو تیم حکومتی میشه. دریغ از کمک به تیمهای پایه و بازیکن ساز فولاد صنعت نفت و ذوب آهن ....
  • IR ۱۳:۳۱ - ۱۴۰۰/۰۴/۱۳
    3 2
    کار ناجوانمردانه ای هست ولی نمیشه کاریش کرد البته ویلموتس با دروغ میخواد پول بگیره
  • مهاجر IR ۱۴:۲۸ - ۱۴۰۰/۰۴/۱۳
    17 1
    مبالغی که مربیان خارجی تو ایران می گیرن تو دنیای فوتبال رقم خاصی حساب نمیشه که بخوان به خاطرش اصطلاحا زرنگ بازی در بیارن و رزومه خودشون رو خراب کنن.مشکل از اونها نیست.مشکل از مدیران کارنابلد(خوشبینانه) و فاسد داخلی هستش که قراردادها رو جوری می بندن که همیشه تیمهای ایرانی متضرر بشن.وضعیت تحریم وارز برای هیچ کس توی ایران پوشیده نیست،چطور یک مدیر ارشد طوری قراردا می بنده که این وضعیت باعث فسخ قرارداد و ضرر بشه؟این شاید اولین اصل مدیریته که سناریوهای مختلف رو در تصمیم گیری لحاظ کنن.پس به نظر می رسه کاسه ای زیر نیم کاسه باشه