ماجرای استاندار شدن حسن غفوری فرد در سن 35 سالگی و ماندگاری اش در دنیای سیاست در شرایطی که خودش مایل بود کار علمی بکند، به راحتی می تواند دستمایه یک فیلمنامه شود.

 محمود عزیزی:از آن جالبتر روایت این چهره سیاسی از حمله نظامی آمریکا به طبس در دوران استانداریش است که از ماجرای اول هم جذاب تر است. به گفته خودش پنجشنبه عصر 5 اردیبهشت 58 بود که خبر حمله نظامی آمریکا به طبس به او می رسد. استانداری که انتصابش مربوط به 20 روز بعد از تسخیر سفارت آمریکا در تهران بود. عملیات پنجه عقاب یا عملیات طبس، عملیاتی نظامی توسط نیروی آمریکایی برای آزادسازی آمریکایی‌های گروگان‌گرفته‌شده توسط دانشجویان پیرو خط امام در تهران بود که در نهایت شن های طبس اجازه موفقیت آن را نداد.
 روایت ویدئویی  این گفت وگو را ایـــنـــجا ملاحظه فرمایید.
 مشروح گفت وگوی خبرآنلاین با حسن غفوری فرد پیش روی شما است:
***
 
  
 از شما پیش از این شنیدم که گفتید در ماجرای استانداری شما در خراسان آقای هاشمی رفسنجانی از شما خواستند به این استان بروید و به تعبیر خودتان آقای هاشمی گفت «همین الان برو خراسان که احمد زاده آنجا را آتش زده است» کمی درباره این فضا توضیح می دهید؟
آقای احمد زاده از جمله مبارزان قبل از انقلاب بودند و با آیت الله طالقانی هم دوستی نزدیکی داشتند. فرزندان ایشان هم از جمله بنیانگذاران سازمان چریک های فدائیان خلق در ایران بودند که قبل از انقلاب کشته شدند. ایشان براساس این سابقه وقتی خواستند استاندار خراسان شوند،حکم خود را در اسفند 57 از امام گرفتند. زمانی هم به مشهد رفتند،استقبال بسیار زیادی از ایشان شد و از راه آهن تا حرم مطهر امام رضا(ع) ایشان را قلم‌دوش کردند.
حتی وقتی ایشان می خواست استاندار شود، کلی شرط تعیین کرده بود و درخواست 100 میلون تومان پول داشت تا بتواند اقداماتی را که می خواهد برای استان انجام دهد، که دولت هم آن زمان چنین پولی را نداشته و در نهایت این پول را از آستان قدس رضوی به عنوان وام می گیرند. ایشان همچنین خواسته بود ژاندارمری و ارتش زیر نظر او باشد که چون خلاف قانون بود، در نهایت این درخواست محقق نشد. چون طبق قانون اساسی نیروهای مسلح زیر نظر فرمانده کل قوا است. ابتدای حضور، ایشان چند کار سمبلیک کردند. مثل اینکه با دوچرخه به محل کار رفت و آمد می کردند، اما وقتی با ماشین حرکت می کرد، چند خودروی دیگر او را اسکورت می کردند؛ در حالی که در آن زمان شهید بهشتی با یک ماشین تردد می کردند و اسکورتی هم نداشتند.
بعد از مدتی مردم کم کم مردم از ایشان روی برگرداندند.دلیلش هم موضع ضد روحانیت و صحبت هایی بود که با صحبت های یاران امام در استان نمی خواند. به همین دلیل مرحوم شهید هاشمی نژاد در آن زمان در یک صحبتی می گویدکه «بهتر است استاندار، استانداری کند و این قدر سخنرانی نکند.» چون ایشان سخنران قوی بود و زیاد این طرف و آن طرف می رفت. 
برخی هم می گویند ایشان ارتباطاتی هم با منافقین داشت. بعد از مدتی اعتراضات علیه ایشان شروع شد. به همین جهت زمانی که در تابستان به مکه مشرف شد، بعد از بازگشت در تهران ماند. در همان زمان آقای هاشمی من را خواست و تعبیر ایشان این بود که «الان برو استاندار خراسان بشو، احمد زاده آنجا را آتش زده است.» منظورشان این بود که اقدام های ایشان خیلی تنش زا شده است.
 
آن زمان چه مسئولیتی داشتید؟
 رئیس مدرسه عالی ساختمان، وابسته به دانشگاه امیرکبیر بودم و تازه هم از خارج کشور برگشته بودم.
 
 آن زمان چند سالتان بود؟
 35 سالم بود.
 
وقتی آقای هاشمی پییشنهاد کردند همان جا قبول کردید؟
نه، اتفاقا از آنجا که کار اجرایی نکرده بودم، به ایشان گفتم «من کار اجرایی نکردم و خیلی هم از این نوع مشاغل خوشم نمی آید و ترجیح می دهم به کارهای علمی خودم بپردازم.» ایشان هم گفت: «ما هم کار اجرایی دوست نداشتیم، اما به خاطر انقلاب مجبور شدیم بپذیریم.» من باز هم قبول نکردم و به ایشان گفتم: «حداقل مرا به یک استان کوچک تر بفرستید تا کار اجرایی را یاد بگیرم و بعد بروم استان خراسان که اندازه کشور ژاپن وسعت دارد.» ایشان گفت:« ما یک آدم بزرگ را برای یک استان بزرگ در نظر گرفتیم.» البته این لطف ایشان بود.
در نهایت بنده را راضی کردند و من هم بدون اینکه با خانوده ام خداحافظی کنم در 6 آذر 58 به سمت مشهد حرکت کردم و تا عید نوروز سال بعد خانواده ام را ندیدم. بعد که قرار شد به استان برویم بلیط هواییما نبود. چون اوائل انقلاب حتی برای وزارت کشور هم یک بلیط خارج از نوبت به کسی نمی دادند. در نهایت قرار شد با قطار به مشهد برویم. من آن زمان یک دانشجوی مشهدی داشتم و در نهایت با او دو نفری با قطار به مشهد رفتیم. در راه اصلا نمی دانستیم مشهد که رسیدیم باید به کجا برویم. بعد از اینکه رسیدیم در راه آهن بلندگو اعلام کرد: «آقای دکتر غفوری فرد به اطلاعات مراجعه کند.» آنجا که رفتیم کسی آمد و گفت بنده از استانداری آمده ام. سوار ماشین شدیم که برای زیارت به حرم برویم که همان فردی که از استانداری به استقبال ما آمده بود خبر داد که دیشب در قائن و گناباد زلزله آمده است. بنابراین بعد از اینکه به حرم مطهر مشرف شدیم، مستقیم به گناباد رفتیم. آنجا که رسیدم همین طور درخواست های مردمی بود که به سوی ما سرازیر می شد و گلایه و شکایت که چنین و چنان شده است. درخواست برای گریدر، لودر و بولدزر داشتند در حالی که خود من تا آن زمان بولدوزر ندیده بودم. خلاصه تا شب آنجا بودیم و شب که به مشهد برگشتیم پرسیدم کجا  باید برویم؟ گفتند نمی دانیم. گفتم: استانداری جایی ندارد؟ گفتند: خیر! دلیلش هم این بود که استانداری خراسان تا قبل از ان با تولیت آستان قدس یکی بود.  تقریبا همه تاسیسات استانداری به آستان قدس تعلق داشت و آنهایی هم که مانده بود به بیمارستانها واگذار شده بود و حتی یک اتاق برای بیتوته استاندار وجود نداشت!
در نهایت با کمک یکی از دوستان که در خارج از کشور با هم بودیم چند روزی مهمان او شدیم و چند روز بعد آستان قدس رضوی در یکی از خیابانهای مشهد یک اتاق در یک مجموعه چند اتاقی به بنده دادند. بقیه اتاق هم به معاونان، محافظان و مدیران دستگاهی اختصاص داشت.
 
اگر اشتباه نکنم انتصاب شما بعد از جابجایی دولت بود؟
بله، تقریبا 20 روز بعد از تسخیر لانه جاسوسی بود. چون قبلا قرار بود بنده استاندار مازندران شوم، ولی تا دولت آقای بازرگان بود و آقای صباغیان در وزارت کشور حضور داشت، آنها با این پیشنهاد موافقت نکردند؛ بعد که دولت آقای بازرگان در جریان تسخیر لانه جاسوسی استعفا داد و شورای انقلاب مسئولیت اداره کشور را بر عهده گرفت، آقای هاشمی وزیر کشور شد  و اولین حکم ایشان هم به بنده داده شد.
 
حادثه طبس چند وقت بعد از حضور شما در استانداری رخ داد؟
حادثه طبس روز پنجم اردیبهشت 58 یعنی تقریبا 9 ماه بعد از انتصابم اتفاق افتاد. عصر یک روز پنجشنبه به ما خبر دادند که آمریکا به طبس حمله کرده است. اصلا ما تصور این موضوع را نمی کردیم.
 
 چطور این خبر به شما رسید؟
 از طریق همین اخبار مردمی و شایع شد که آمریکا به طبس حمله کرده است. حالا جالب است من صبح جمعه به آقای مهندس میرسلیم که آن زمان معاون وزیر کشور بود زنگ زدم و گفتم «آمریکا به طبس حمله کرده است!» ایشان برگشت به من و گفت: «دکتر خواب دیدی؟!» هر چه من به ایشان گفتم که چنین خبری است، باور نکرد و آخر سر هم تلفن را قطع کرد!
در آن زمان، شایعات بسیار زیادی در بین مردم بود. اعم از اینکه آمریکایی ها در حال حمله به شهر مشهد هستند، فلان نقطه را گرفتند و ... حتی برخی می گفتند چند تا از  هواپیما ها و هلی کوپتر های آمریکایی در فلان نقطه افتاد و آتش گرفته است.
در حالی که هیچ کدام از این خبر ها درست نبود. تنها کاری که ما در آن زمان می توانستیم بکنیم این بود که شهرها را حفظ کنیم. چون تصور بر این بود که ممکن است نیروهای آمریکایی بخواهند وارد شهرها شوند. ما دور شهر مشهد و شهر های دیگر را با کمک نیروهای بسیجی و سپاهی یک خط مقاومت تشکیل دادیم. این در شرایطی بود که در آن زمان هنوز بسیج به صورت یک تشکل منسجم شکل نگرفته بود. نیروهای سپاه سازمان یافته نبودند و بین ارتش و سپاه اختلاف نظر بود. ضمن اینکه هیچ نوع اسلحه ای نداشتیم. تفنگ های «ام یک» قدیمی که در انبارها بود با مشکلات فراوان از ارتش گرفتیم و در دور شهر به نیروهای محافظ دادیم که متاسفانه یکی از این اسلحه ها در دست یک نوجوان ناآشنا با اسلحه موجب شهادت یک کودک شد و خود این مساله هم مشکلات فراوانی ایجاد کرد. بعد از آن قرار شد ما برای بازدید از منطقه طبس به آنجا برویم. ولی فرمانده وقت سپاه آقای صفایی و سرهنگ قبادی فرمانده ارتش گفتند استاندار چون بالاترین مقام اجرایی است، بهتر است در مرکز استان بماند تا اگر اتفاق دیگری افتاد بتواند فضا را مدیریت کند. البته خودم معتقدم این تصمیم اشتباه بود و اگر خودم به محل حادثه رفته بودم شاید برخی از حوادث رخ نمی داد.
 
 
زمانی که بنی صدر چنین دستوری داد، به شما این موضوع را ابلاغ کرد؟
نه، مستقیما به نیروی هوایی دستور بمباران را داد و محمد منتظر القائم فرمانده سپاه یزد هم در آن ماجرا به شهادت رسید. خیلی امکانات جاسوسی در هواپیما بود که همه در جریان این بمباران از بین رفت. الان پهپادآمریکایی چقدر مورد استفاده نیرو های نظامی ما قرار گرفته است؟ به همین میزان و حتی بیشتر ما در آن زمان می توانستیم از هوایپیماهای آمریکایی استفاده کنیم که متاسفانه با بمباران آن منطقه هم این مدارک از بین رفت.
 اشتباه بزرگ دیگر که انجام گرفت این بود که 8 نفر از آمریکایی هایی که در عملیات سوخته بودند به آمریکایی ها تحویل دادند. می توانستند این اجساد را اول به عنوان سند جنایت آمریکا حفظ کنند و در خصوص آن در عرصه جهانی تبلیغ کنند و در عین حال در مقابل آمریکایی ها امتیازاتی بگیرند. حداقلش این بود که از آمریکایی ها تعهد بگیرند که در امور داخلی ایران دخالت نکنند یا اینکه دارایی های بلوکه شده ایران را باز گردانند.
 
زمانی که شنیدید نبی صدر چنین دستوری داده است، تلقی آن زمانتان از این حرکت چه بود؟ همین تصور امروزی خود را داشتید که او خیانت کرده است؟
بله، من حتی خیلی قبل از انتخاب بنی صدر می دانستم که انتخاب او برای ایران فاجعه خواهد بود و تمام تلاش خودم را کردم که او رئیس جمهور نشود.
 
 بنی صدر را کجا می شناختید؟ شما که در آمریکا تحصیل می کردید و او در فرانسه بود.
 زمانی که بنده در آمریکا درس می خواندم دبیر تشکیلات انجمن اسلامی دانشجویان آمریکا بودم، بنی صدر هم در اروپا بود. مسئولان دو انجمن اسلامی معمولا در کنگره ها همدیگر را می دیدند و تبادل نظر می کردند. آن زمان او از فرانسه به آمریکا برای سخنرانی آمد که من اجازه سخنرانی به او ندادم. بنابراین ما با یکدیگر دعوا داشتیم. حتی بنی صدر در روزنامه انقلاب اسلامی که مربوط به خودش بود نوشته بود:«جنگ که تمام شود می روم حساب استاندار خراسان را می رسم!» خودش هم می دانست که من همه تلاشم را کردم تا او رئیس جمهور نشود. یادم است روزی که حزب جمهوری اسلامی تصمیم داشت در مورد نامزد انتخابات ریاست جمهوری  رای گیری کند،من از مشهد به تهران آمدم و التماس کردم هر گونه که ممکن است بنی صدر رئیس جمهور نشود. از من پرسیدند پیشنهاد تو کیست؟ گفتم:« آقای بهشتی »به من گفتند امام موافقت نمی کند که روحانی رئیس جمهور شود. من گفتم اگر امام با روحانیت موافقت نمی کند من دکتر عباس شیبانی را پیشنهاد می کنم. چون دکتر شیبانی از مبارزان جدی انقلابی از سال 1330 بود و صادقانه برای تشکیل حکومت جمهوری اسلامی تلاش کرد.
 
در حدود 20 ماهی در استان خراسان استاندار بودید مهمترین کاری که کردید چه بود؟
 مهمترین کاری که کردیم این بود که مشارکت مردم  را در اداره امور بالا بردیم. در همان زمان در مشهد 307 شورای محلی تشکیل دادیم. دلیلش هم این بود که در آن دوران نه سپاه به آن معنا تشکل یافته بود و نه بسیج انسجام لازم را داشت و نه ادارت کل دیگر به اندازه کافی فعال بودند. آن زمان مهمترین مشکل بیکاری بود که این شوراها حتی برای افراد، ایجاد شغل می کردند. ویژگی این شوراها این بود که کاملا مردمی بود و هیچ هزینه ای برای دولت نداشتند. کار دومی که انجام دادیم طرحی برای حل مشکلات بیکاری بود. چون هر روز صبح تعداد زیادی کارگر در جلوی استانداری تجمع می کردند و تقاضای کار داشتند.
طرحی تحت عنوان «تعاونی های بیکاران» برای استان خراسان تهیه کردیم و برای تائید به وزارت کشور فرستادیم تا بعد از نهایی شدن اجرایی بکنیم. آقای هاشمی گفت این طرح خوبی است و بهتر است برای کل کشور اجرایی شود. فلذا طرح به شورای عالی انقلاب برده شد و برای کل کشور به تصویب رسید.بعد آن را در همایش سراسری استانداران طرح کردند تا در کل کشور اجرا شود. آقای هاشمی گفت: «اگر این طرح خوب اجرا شود، کل امید ضد انقلاب از ایران قطع می شود.» چون بزرگترین امید آنها بیکاری بود. کار سومی هم که انجام دادیم نزدیکی ارتش و سپاه به هم بود. در دوران نبی صدر خیلی به اختلافات این دو نهاد دامن زده می شد اما بعد از آن کارها منظم ترین لشکر نظامی کشور مربوط به استان خراسان بود که به دلیل پیروز هایی که داشت به لشکر پیروز خراسان مشهور شد. دلیلش هم این بود که اولین پیروز در دفاع مقدس توسط لشکر پیروز خراسان به دست آمد و آن فتح روزخانه بهمن‌شیر بود که خود بنده هم در آن حضور داشتم.
 
 تا چه سالی استاندار خراسان بودید؟
 7 مرداد 60

بعد از شما استاندار خراسان چه کسی شد؟
 آقای محمد نبی حبیبی دبیر کل فعلی حزب موتلفه اسلامی.
 
 چه شد که  از این مسئولیت کنار رفتید؟
 بعد از جریان 7 تیر دو نفر از نماینده گان مشهد شهید شدند آنجا بنده و شهید کامیاب به عنوان نامزد مجلس کاندیدا شدیم و بنده321 هزار رای آوردم که هنوز بعد از 8 دور مجلس هیچ از نمایندگان مشهد این میزان رای کسب نکرده است.علی رغم اینکه جمعیت مشهد سه برابر شده است. بالاترین رای بعد از من مربوط به مرحوم حجت الاسلام فاکر با 260 هزار رای است. خلاصه بنده در میان دوره ای بعد به عنوان نماینده مشهد به مجلس اول راه یافتم. یک ماه بعد از نمایندگی هم به عنوان وزیر نیرو مشغول فعالیت شدم.
/27212
کد خبر 209307

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 8 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بدون نام IR ۲۰:۲۸ - ۱۳۹۱/۰۲/۰۶
    0 9
    روح امام امت شاد ایشان همیشه تاکید داشتند که (نقل به مضمون)خداوند پشتیباتن این مملکت است خداوند طوفان شن را برای نابودی سپاه ابرهه براه انداخته است....برای این بود که مدیرانی چون اقای میرسلیم عزیز در راس خیلی از مسئولیتها بوده اند.