به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایرانتئاتر، یدالله آقاعباسی، مدرس و پژوهشگر تئاتر درباره مسترکلاس آموزشی «نمایش ایرانی» که در چهلوچهارمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر در شهر کرمان برگزار شد، توضیح داد.
«دانشنامه نمایشهای ایرانی»، «فرهنگ پژوهشی نمایش ایرنی»، «جستارهایی در نمایش ایرانی» و «فنون نمایش ایرانی» ازجمله آثار پیشین این پژوهشگر در حوزه نمایشهای ایرانی بوده است. او در کارگاه یک روزه خود به بخشی از کتاب «نظریه نمایش ایرانی» جدیدترین تالیف و پژهش خود اشاره کرد و یک فصل از این کتاب را که به چگونگی و چرایی پیدایش این نمایشها اشاره داشت با هنرجویان و علاقهمندان به اشتراک گذاشت.
آقاعباسی با اشاره به چگونگی پیدایش نمایشهای ایرانی گفت: هر جامعهای پرسشها و نیازهایی دارد که براساس لزوم پاسخ دادن به آنها دست به تولید و اجرای آیینها زده است و این آیینها در طول زمان کم کم تبدیل به نمایش شدهاند. بر این اساس، ما در روند برگزاری مسترکلاس «نمایش ایرانی» به نیازها و پاسخهای اسطورهای جامعه ایران از دوران گذشته و چگونگی پاسخ ایرانیان به این سوالات پرداختیم. نیازهایی که در روند پاسخدهی به آنها نمایشهایی مثل نقالی، شبیهخوانی، تعزیه، تخت حوضی و ... شکل گرفته و به عنوان میراثی از گذشته به ما رسیده است.
او ادامه داد: برگزاری کارگاه یا مسترکلاس آن هم برای یک روز و چندساعت به تنهایی شاید نتواند آنقدر تاثیرگذار باشد، اما مهم این است که با ایجاد سوال و علاقه برای هنرجویان و شرکتکنندگان آنها را برای ادامه مسیر ترغیب کنیم و به شخصه در این مسترکلاس تلاش کردم تا با طرح مسئله و سوال این اتفاق را رقم بزنم.
این مدرس و پژوهشگر تئاتر افزود: قطعا حضور در چنین کارگاهها و مسترکلاسهایی اگر با شناخت قبلی از نمایش ایرانی باشد، تاثیرگذارتر است، چراکه در این مسیر بسیاری از ابهامات و شکها برطرف میشود. در واقع اهمیت برگزاری این کارگاهها در فرآیند پاسخ به برخی از سوالات و ایجاد سوالات جدید برای ادامه مسیر و کشف پاسخ است. البته با توجه به موضوع این مسترکلاس حتی هنرجویانی که از پیشینه و پیدایش نمایش ایرانی نیز بیخبر بودند؛ برای مطالعه در این زمینه علاقهمند شدند.
آقاعباسی با تاکید بر لزوم بهرهمندی از فنون نمایشهای ایرانی در اجرای آثار روز تئاتر بیان کرد: استفاده از فنون نمایشهای ایرانی در تئاتر برای من بسیار اهمیت دارد؛ کاری که استاد بهرام بیضایی نیز به آن پرداخته بودند. ما درباره نمایش ایرانی دست به پژوهش میزنیم تا با شناخت فنون آن برای تولید نمایشهای جدید و به روز بهره ببریم. کارگردانانی چون یوجینو باربا، پیتر بروک و ... نیز با کمک فنون نمایشهای شرقی، تئاتر غرب را از بنبستی که در حال گرفتار شدن در آن بود، نجات دادند و به تئاتری رسیدند که نه شرقی است نه غربی، هر دو آنهاست. اجرای تئاتر غربی برپایه فنون نمایشهای شرقی کاری است که پژوهشگران و کارگردانان بزرگ دیگر کشورها آن را به خوبی انجام داده و میدهند.
به گفته این مدرس، پژوهشهای او درباره نمایش ایرانی با هدف شناخت میراث نمایشی کهن و چگونگی بهرهمندی از آن در حال حاضر است.
او در پایان سخنانش گفت: هدف ما این نیست که صرفا تعزیه، نقالی، خیمهشببازی و .... کار کنیم. اجرای هر یک از این هنرها کار خوبی است که عزیزانی مشغول به آن هستند. هدف ما معرفی فنون نمایش ایرانی به دنیا اسن. نمایش کشورهایی چون چین، هند و ژاپن به دنیا معرفی شده است و من براین باورم که فنون نمایش ایرانی نیز از این پتانسیل برخوردار است و باید آن را به دیگر کشورها معرفی کنیم.
59243
نظر شما