به گزارش خبرآنلاین عطریانفر عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی به روزنامه اعتماد گفته است:
* جامعه ما در دوران تحریم تا به امروز با فشارها و مشکلات فراوانی دسته و پنجه نرم کرده و دغدغههای مردم نسبت به شرایط زندگی موجودشان باعث نگرانی آنها بوده است. مردم در مقام کسب پاسخ از حکومت هستند؛ حکومت نه در مقام کلان بلکه در مقام دولت. مردم از حکومت توقعاتی دارند که باید به آنها پاسخ داده شود.
*مردم در یک شرایط فوق بحرانی بودند. این وضعیت باعث شد تا این اعتراضات به شکلی که شاهد بودیم فوران کرد. این مساله بیشتر ناشی از این بود که جامعه ایرانی به خصوص نسلی که در عرصه کار فعال هستند دچار یک بیآیندگی شدند. مردم در بحرانهای موجود اقتصادی به طور نسبی افقی درباره آینده خود را پیش چشم دارند به این معنا که اگرچه روز به روز قدرت خرید آنها کاهش پیدا میکرد اما این افق کماکان محو و کمرنگ تا پیش از این وجود داشت. حالا اما، به دلیل استمرار تحریمها برای حدود دو دهه، استخوانبندی مردم شکسته است. فرآیند افزایش قیمتها روندی تدریجی داشت که مرتبا گفته میشد این روند را مدیریت میکنیم و مردم نیز بنا به اقتضای زمان خود با این شرایط سازگار میشدند. به نظر میرسد در مقطع فعلی -به معنی بازه زمانی بعد از جنگ 12 روزه ایران و اسراییل- شرایط متفاوت شد. از دولت احمدینژاد آغاز شد. تا پیش از آن نهاد دولت پیشران توسعه بود اما بعد از سال 1384 دولت به مرور نیروهایش را از دست داده است.
* در تحلیل منطقی و قانعکننده و منصفانه از شرایط فعلی نمیتوان موضوع را تک علتی بررسی کرد. تحلیل وقایع فعلی ما را به سمت تک علتیها نمیبرد. نمیتوانیم علت خاصی را مبنا قرار دهیم. علل مختلفی وجود دارد. بخشی از آن توجیهپذیر است و بخشی نیز قابل توجیه نیست؛ بخشی به مردم، بخشی به حاکمیت و بخشی نیز به شرایط بینالملل باز میگردد. باید سرسلسلهها را در تحلیلها از هم جدا کرد.* یک مرور ساده در قانون بودجه نشان میدهد که نهادهای زیادی وجود دارند که منشا اثر و خیری برای جامعه نیستند و حتی نمیتوانند از عملکرد و خروجی خود دفاع کنند. این نهادها از بودجههای ملی و دولتی ارتزاق میکنند. اینها همه عواملی است که جامعه را عصبانی میکند.
*شما وقتی پارلمانی را تشکیل میدهید که نمایندگی کمتر از 10درصد ملت ایران را دارند و در عمل شاید تنها 5درصد از جامعه را نمایندگی میکند، یک پیام روشن را مخابره میکنید؛ 90درصد جامعه با این پارلمان بیگانه است. نمایندگانی به عنوان برگزیدگان به نهاد بسیار مهمی مثل مجلس می روند اما درد مردم را حس نمیکنند و بیشتر در مقام تقویت تفکرات قبیلهای خود هستند. این نمایندگان امروز به نهادی مثل مجلس میروند و به جای نمایندگی مردم بیشتر به این فکر میکنند که برای ماندگاری فردای خود چه کاری انجام دهند درحالی که باید به فکر جامعه باشند. اینها مصیبتهایی است که هنوز بر سر راه ما وجود دارد.
*ما هنوز مقولهای به نام نظارت استصوابی داریم که ارتجاعیترین نظریهای است که اعمال میکنیم. نظارت استصوابی در مقابل حق مسلمی است که از ابتدای انقلاب، امام و قانون اساسی برای مردم تعریف کرد اما حالا قدرت در دست افراد اندکی قرار گرفته که خودشان دستاویز جریانات قبیلهای و پشت صحنه هستند که به نهاد نیرومند دموکراسی ایران یعنی پارلمان آسیب میزنند.
* در مورد راهکارهای کوتاهمدت و درازمدت بارها و بارها صحبت شده است. در دنیا کشورهایی بودند که از ضعیفترین نقطه اجتماعی ارتقا پیدا کردند و با به کار بردن فهم و سپردن کار به نخبگان طرح ارتقا برای خود دادند. کشورهایی مثل فنلاند، چین و استرالیا توانستند از بحران استفاده خوب کنند. بحران برای این کشورها سکویی برای ارتقا شده است. جمله مهمی از نیچه نقل است که گلولهای که مرا نکشد، قویتر میکند. وقتی توسط یک بحران نمیرم میتواند من را هوشیار کند. این موضوع باید به عنوان یک الگوی درازمدت مورد توجه باشد.* بحران میتواند سکویی برای یک پرش منطقی باشد. این بحران میتواند برای ما این نکته آموزنده را داشته باشد که به مردمسالاری برگردیم ک
*اقدام کوتاهمدت یک گام بلند از ناحیه حکومت است که در قالب یک ده فرمان و منشور چند بعدی بخشی از گرههای اجتماعی را که در ذهن جامعه و در ذهن طبقات مختلف وجود دارد را باز کنند. مسوولان باید روی این قضیه خود را وفادار نشان دهند و عمل کنند. این گام بلند از جانب حکومت میتواند رافع مشکلات باشد تا اعتماد را دوباره به جامعه برگرداند. یک اقدام عملیاتی و درست از جانب نیروهای مسلح ما در جنگ 12 روزه اتفاق افتاد و اعتماد جامعه به نیروهای مسلح بازگشت. اقدام عملی و شکوهمندی نیروهای مسوول در قبال حادثه تلخ حمله دشمن پیوند اعتماد را بین مردم و نیروهای مسلح ترمیم کرد، بنابراین در سطوح سیاسی و اجتماعی «آشتی دادن روابط مردم با حوزههای قدرت» از گامهایی است که باید در کوتاهمدت برداشته شود.
*جامعه باید یکپارچه شود، دانشگاهیان و نخبگان و بازاریان و مردم باید به روز نخست برگردند و رجعت کنند. این تنها و تنها با گام بلند از جانب حاکمیت موثر است تا مجددا به سمت یکپارچگی و اتحاد نظر برویم و این دوره را از سر بگذرانیم. باید به بخشی از مشکلاتی که در گذشته به آن توجه نکردیم، بپردازیم و آنها را رفع کنیم.
17302
نظر شما