منوچهر هادی: چرا گمان می‌کنید من از جان باختن هم‌وطنانم اندوهگین نیستم؟/ فیلم ساختن و نمایش دادن آن در جشنواره، گناه است؟      

منوچهر هادی که با «خیابان جمهوری» در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر حضور پیدا کرده است با اشاره به فضای امروز جامعه و انتقاداتی که نسبت به فیلمسازان حاضر در این رویداد مطرح می‌شود به خبرنگار خبرآنلاین گفت: «چه خطایی از ما سر زده است که باید شاهد چنین برخوردهایی باشیم. آیا چون فیلم ساخته‌ایم و آن را در یک رویداد فرهنگی نمایش داده‌ایم، گناهکاریم؟ من از همه معترضان، معترض‌ترم با این حال حرف را با سینمایم با  آثار اجتماعی‌ام می‌زنم.»

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ازجمله فیلم‌هایی که در دومین روز از چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر، یکشنبه ۱۲ بهمن‌ماه در پردیس سینما گالری ملت برای اهالی رسانه نمایش داده شد، «خیابان جمهوری» به کارگردانی منوچهر هادی براساس فیلمنامه‌ای از پدرام کریمی بود. این فیلم که با بازی الناز ملک در نقش آیلار ساخته شده است داستان زنی از طبقه پایین جامعه، کارگر یک کارگاه خیاطی است که تلاش می‌کند زندگی‌اش را از به گفته فیلمنامه‌نویس این اثر از مسیری «شرافتمندانه» بگذراند.

منوچهر هادی که کارش را در سینما با آثار اجتماعی شروع کرد، جدا از سال‌های نخست فعالیت خود، در نیمه دوم دهه ۹۰ به ساخت پی‌درپی آثار کمدی روی آورد و برای شبکه نمایش خانگی نیز سریال‌هایی ازجمله «عاشقانه» و «دلدادگان» ساخت. هادی دو سال پیش، در چهل‌ودومین جشنواره فیلم فجر با فیلم سینمایی «حدود ۸ صبح» در این رویداد شرکت کرد. هرچند «حدود ۸ صبح» از نظر منتقدان، عقب‌تر از دیگر ساخته‌های اجتماعی هادی تلقی شد. او که معتقد است «سینمای اجتماعی، سینمای فیلمساز دغدغه‌مند است»، «خیابان جمهوری» را فرصتی برای بازگشت به این گونه سینمایی تلقی می‌کند.  

آثار اجتماعی در هیچ شرایطی سرمایه اولیه ساخت‌شان را برنمی‌گردانند

منوچهر هادی، در نشست خبری فیلم «خیابان جمهوری»، سینمای اجتماعی را خاستگاه اصلی خود دانست و در مورد ساخت آثار متعدد کمدی گفت «ساخت این آثار نصیبم شد». او در گفت‌وگو با خبرآنلاین در مورد این که آیا فاصله‌اش از سینمای اجتماعی و ساخت آثار کمدی، دلیل دیگری جز آن‌چه اشاره کرد داشته است یا نه، چنین گفت: «اصلی‌ترین مسئله در ساخت آثار اجتماعی، مسئله جذب سرمایه است وگرنه همیشه فیلمنامه‌های بسیار خوبی در این زمینه به دستم می‌رسد که برایم وسوسه‌کننده است. با این حال شما زمانی که چنین فیلمنامه‌ای را برای ساخت در دست می‌گیرید پیشاپیش می‌دانید که باید مدت زمانی زیادی را میان دفاتر سینمایی بگذرانید تا بتوانید سرمایه‌گذاری را متقاعد به ساخت آن کنید. ضمن این که آن‌ها نیز محق هستند و طبیعی است که بازگشت سرمایه یکی از دغدغه‌های اصلی‌شان باشد. این در حالی است که آثار اجتماعی در هیچ شرایطی، مگر در مواردی معدود مانند «پیرپسر»، هزینه‌ای را که صرف ساخت‌شان می‌شود برنمی‌گردانند. در مقابل، آثار کمدی یا دست‌کم آثار کمدی من، نه تنها هزینه ساخت‌شان را برگردانده‌اند که سودهای آن‌چنانی هم داشته‌اند.»

فیلمنامه‌ای که پدرام کریمی برای منوچهر هادی نوشت/ احتمال کوتاه‌تر شدن «خیابان جمهوری» در اکران عمومی  

کارگردان «خیابان جمهوری»، پیش از این نیز سابقه همکاری با پدرام کریمی، مجری و فیلمنامه‌نویس را داشته است. ازجمله ساخت آثار سینمایی «زندگی جای دیگری‌ست» (۱۳۹۲) و «کارگر ساده نیازمندیم» (۱۳۹۴) براساس فیلمنامه‌های او. هادی در مورد تازه‌ترین همکاری‌اش با پدرام کریمی، گفت: «من و پدرام کریمی در «کارگر ساده نیازمندیم»، پس از مطرح شدن طرح داستانی از طرف او، حدودا یک ماه را از صبح تا شب با یکدیگر گذراندیم تا به نسخه نهایی برسیم. اما این بار، این‌گونه نبود. پدرام فیلمنامه‌ای کامل به من داد و بعد از گپ‌وگفتی مختصر و لحاظ کردن نقطه‌نظرات، کار را شروع کردیم.»

منوچهر هادی که در نشست خبری نیز با نظراتی از این قبیل مواجه شد که فاصله میان گره‌افکنی تا گره‌گشایی در «خیابان جمهوری» می‌توانست کوتاه‌تر از این باشد و به این میزان از طول و تفصیل نیازی نبود در این مورد توضیح داد: «این فیلم در ابتدا ۱۵۰ دقیقه بود و بعدتر به اثری ۱۰۳، ۱۰۴ دقیقه‌ای تبدیل شد. با این حال چون ما به عنوان تیم تولید درگیر اثر هستیم، شاید متوجه آن‌چه منتقدان در مورد ریتم احیانا کند آن می‌گویند نشده باشیم. پس حتما باید بعد از جشنواره، نگاه دوباره‌ای به «خیابان جمهوری» بیندازم. اگرچه نمی‌توان این نکته در نظر نگرفت که آثار اجتماعی، عموما نه آثاری ماجرامحور که راوی برشی از زندگی آدم‌ها هستند. این‌جا نیز ما برشی از زندگی زنی متعلق به طبقه پایین اجتماع را می‌بینیم که به‌ذات از ریتم کندی برخوردار است.»

به خشم، افسردگی و التهاب جامعه اذعان دارم

منوچهر هادی در پاسخ به سوالی دیگر در مورد نظرات گوناگون نسبت به حضور در جشنواره فیلم فجر، با توجه به شرایط کنونی جامعه و بهت، حیرت و اندوهی که شامل حال بسیاری از مردم است، چنین گفت: «من خشم، افسردگی و التهاب کنونی جامعه را نه تنها انکار نمی‌کنم که به آن اذعان دارم. ضمن این که، این احساسات گریبان‌گیر خودمان هم هست. درواقع طبیعی است که ما نیز از اندوه خانواده‌های جانباختگان و مجروحین اندوهگین باشیم. اما سوالم این است که چرا یک ایرانی باید این حق برای خود قائل باشد که ایرانی دیگری را بابت حضور در یک رویداد فرهنگی، تخریب و تحقیر و به او توهین کند؟ او چه‌طور به خودش اجازه می‌دهد برای دیگران تعیین تکلیف کند؟ و چرا تصور می‌کند اندوه او بیش از اندوه ماست؟ چرا تصور می‌کند داغ او از داغ من سنگین‌تر است یا معترض‌تر از من به شرایط امروز است؟ یا چرا دچار این تصور اشتباهید که ما در جشنواره فیلم فجر، مشغول شادی و سرور هستیم؟»

او با بیان این که «من فیلمسازم و کارم ساختن فیلم است» ادامه داد: «چه خطایی از ما سر زده است که باید شاهد چنین برخوردهایی باشیم. آیا چون فیلم ساخته‌ایم و آن را در یک رویداد فرهنگی نمایش داده‌ایم، گناهکاریم؟ من از همه معترضان، معترض‌ترم با این حال حرف را با سینمایم با  آثار اجتماعی‌ام می‌زنم. من به آن کسانی که شیوه‌های دیگری که اعتراض خود را بیان می‌کنند احترام می‌گذارم، اما راهی که برای بیان اعتراضم می‌شناسم همین است و لاغیر.»

59242

کد مطلب 2176824

برچسب‌ها

خدمات گردشگری

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 8 =

آخرین اخبار

پربیننده‌ترین