به گزارش خبرآنلاین، به نقل از یکپزشک، بازنشستگی ایرباس بلوگا ST5 نمادی از گذار از عصر طراحیهای جسورانه به دوران کارایی حداکثری است. این هواپیما که در ابتدا تنها یک راهحل موقت برای جابهجایی قطعات عظیم بدنه و بالها بود، به مرور به ستون فقرات تولیدات ایرباس تبدیل شد.
بسیاری از هواپیماهایی که امروزه با آنها سفر میکنید، مدیون سفرهای دوربرد این نهنگ آسمانی هستند که قطعات حیاتیشان را میان کارخانههای پراکنده در اروپا جابهجا کرده است. اکنون که موتورهای شماره ۵ این ناوگان برای همیشه خاموش شدهاند، فرصتی است تا به میراثی فراتر از یک وسیله حملونقل ساده بنگریم؛ میراثی که قرار است در کالبد یک مرکز آموزشی، الهامبخش نسلهای آینده باشد.
نام اصلی این هواپیما در ابتدا Super Transporter بود، اما به دلیل شباهت بینظیر بخش بالایی بدنه به پیشانی برجسته یا مِلون (Melon) در نهنگهای بلوگا، کارگران و خلبانان چنان به آن «بلوگا» گفتند که ایرباس ناچار شد نام رسمی پروژه را تغییر دهد.
طراحی ایرباس بلوگا ST5 بر پایه مدل قدیمی A300-600 شکل گرفت، اما مهندسان با ایجاد تغییری دراماتیک در بخش فوقانی بدنه، فضایی وسیع برای بارهای حجیم ایجاد کردند. این تغییر ساختاری که شامل جابهجایی کابین خلبان به سطحی پایینتر بود، اجازه میداد تا دماغه هواپیما مانند یک درِ بزرگ باز شود بدون آنکه اتصالات هیدرولیک (Hydraulic) فرمان قطع گردد. بازنشستگی ایرباس بلوگا ST5 در واقع پایان دوران هواپیماهایی است که با رویکرد «فرم در خدمت عملکرد» طراحی میشدند. برآمدگی عظیم بالای بدنه، اگرچه آیرودینامیک (Aerodynamic) کلاسیک را به چالش میکشید، اما ظرفیت ترابری را به شکلی باورنکردنی افزایش داد. این فضا به قدری وسیع است که میتواند دو بال کامل یک هواپیمای پهنپیکر را در خود جای دهد. مهندسان در آن زمان با چالشهای لرزش بدنه و پایداری در بادهای جانبی دستوپنج نرم میکردند، اما با تقویت بخش دم و بالهها توانستند این موجود عظیمالجثه را مهار کنند. این هواپیما اثبات کرد که برای حل مشکلات بزرگ، گاهی باید از چهارچوبهای زیبایشناسی مرسوم خارج شد و به دنبال راهحلهای زمخت اما کارآمد گشت.
اگرچه ماموریت اصلی این ناوگان جابهجایی بالهای هواپیما میان فرانسه، آلمان و بریتانیا بود، اما تاریخچه عملیاتی آن سرشار از ماموریتهای غیرعادی است. بازنشستگی ایرباس بلوگا ST5 ما را به یاد روزی میاندازد که تابلوی عظیم «آزادی هدایتگر مردم» La Liberté guidant le peuple اثر دولاکروا، در یک محفظه تحت فشار (Pressurized Container) ویژه قرار گرفت تا با این هواپیما به ژاپن سفر کند. حساسیت این محموله به قدری بالا بود که لرزشهای جزئی میتوانست به لایههای رنگ آسیب بزند، اما بلوگا با سیستم تعلیق خاص خود این ماموریت را با موفقیت به پایان رساند.
علاوه بر هنر، دنیای علم نیز مدیون این پرنده است؛ ماهوارههای گرانقیمت و بخشهایی از ایستگاه فضایی بینالمللی بارها در شکم این نهنگ فلزی جا خوش کردهاند. جالب است بدانید که در سال ۱۹۹۷، بلوگا رکورد جهانی حمل سنگینترین محموله هوایی را با جابهجایی یک تانک مواد شیمیایی غولآسا برای یک کشتی تجاری جابهجا کرد. این تنوع در کاربری نشان میدهد که چرا این هواپیما برای علاقهمندان به تکنولوژی صرفاً یک ابزار لجستیکی نیست، بلکه یک قهرمان چندمنظوره محسوب میشود.
با افزایش تقاضا در بازار جهانی و ظهور هواپیماهای بزرگتر مانند A350، مدلهای قدیمی بلوگا دیگر پاسخگوی حجم تولید نبودند. بازنشستگی ایرباس بلوگا ST5 بخشی از یک استراتژی کلان برای نوسازی ناوگان ترابری سنگین است. مدل جدید که با نام بلوگا XL شناخته میشود، بر پایه بدنه مدرنتر A330 ساخته شده و ظرفیت باری آن ۳۰ درصد بیشتر از سلف خود است. در حالی که مدل ST تنها میتوانست یک بال A350 را جابهجا کند، نسل جدید قادر است هر دو بال را به صورت همزمان حمل نماید که این امر هزینههای سوخت و زمان تولید را به نصف کاهش میدهد. با این حال، بلوگا ST5 به دلیل ابعاد کوچکتر و توانایی نشستن در باندهای کوتاهتر، هنوز هم در قلب خلبانان جایگاه ویژهای دارد.
گذار از نسل پنجم بلوگا به مدلهای جدیدتر، نشاندهنده نیاز مبرم صنعت به بهینهسازی زنجیره تأمین است. این گذار فنی به ما میآموزد که در دنیای هوانوردی، حتی محبوبترین اسطورهها نیز باید جای خود را به بهرهوری (Efficiency) و تکنولوژیهای نوین سوختی بدهند.
خوشبختانه پایان پروازهای بلوگا ST5 به معنای پایان عمر آن نیست. بر اساس تصمیم مدیران ایرباس، این هواپیما در سایت براتون باقی میماند تا به یک مرکز آموزشی پیشرو در زمینه علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) تبدیل شود. بازنشستگی ایرباس بلوگا ST5 فرصتی استثنایی برای دانشآموزان فراهم میکند تا از نزدیک با پیچیدگیهای بدنه یک هواپیمای غولپیکر آشنا شوند. این تغییر کاربری نشاندهنده مسئولیت اجتماعی شرکتهای بزرگ در حفظ میراث صنعتی و انتقال دانش به نسلهای بعدی است.
۵۸۵۸
نظر شما