آقای مسی! تو اسطوره خیلی از کودکان ایرانی بودی؛ چرا اینقدر چندش آور شدی؟

به گزارش خبرآنلاین روزنامه جوان نوشت: چه چندش‌آور و تلخ است که این اسطوره فوتبال آنها، در مقابل سقفی که بر سرشان آوار شده، لبخند می‌زند!

جنگ برای امثال دونالد ترامپ، شاید یک تصمیم سیاسی یا حتی تجاری باشد، اما دنیا، به‌خصوص دنیای کودکان، نمی‌تواند بپذیرد که کسی مثل لیونل مسی، در برابر تجاوز به خاک یک کشور و کشتن بی‌رحمانه دانش‌آموزان و کودکان، لبخند بزند و به آن رضایت دهد!

واکنش‌های گسترده در نقطه به نقطه دنیا، حتی در کشورهای اروپایی و ایالات متحده، نشان داده که بسیاری در سراسر جهان نمی‌توانند این جنگ ناجوانمردانه را تاب بیاورند. صدای دفاع از ایران و کودکان ایرانی که در این جنگ تحمیلی شهید شدند، در خیابان‌های کشورهای متعدد و شبکه‌های اجتماعی طنین‌انداز شده است. به‌ویژه حمله وحشیانه به مدرسه میناب، جایی که هزاران رویا در دل دانش‌آموزان جوان می‌درخشید، اما از بین رفت. دخترانی که به کلاس درس رفتند، اما ناگهان در حمله آمریکایی صهیونی هدف بمباران قرار گرفتند و به شهادت رسیدند.

تصویر آن لحظه سرد و بی‌رحمانه، زخمی عمیق بر دل هر انسانی که به عدالت و انسانیت باور دارد، نشانده، اما برخی، خود را به نفهمیدن زده‌اند!
وقتی هواداران مسی، حتی انتظار یک خطای خشن یا کارت قرمز از او ندارند، و او را نمادی از تواضع و مهربانی می‌دانند، هضم این رفتار، دشوار است. لبخند او به حرف‌های مردی که بسیاری او را دیوانه خطاب می‌کنند، برایشان سخت و سنگین است. شاید مسی، اطلاع درستی از واقعیت ندارد، شاید هم دارد! کسی نمی‌داند! اما بی‌شک، او به خوبی می‌داند که در سراسر جهان، میلیون‌ها هوادار دارد؛ کودک و بزرگ. پس انتظار رفتاری معقولانه، یا دست‌کم بی‌تفاوتی از او می‌رود. نه مشوقی و نه همراهی با جنگ!

پرواضح است که هیچ موشک و اسلحه‌ای نمی‌تواند دوست را از دشمن، کودک را از بزرگ تشخیص دهد. به همین دلیل، لبخند زدن به جنگ، با هر انگیزه‌ای، پذیرفتنی نیست، به‌خصوص از سوی کسی مثل لیونل مسی که برای بسیاری، فراتر از یک ورزشکار و یک الگو است.

از همان لحظه اول انتشار تصویر حضور مسی در مراسمی که ترامپ در آن از حملات آمریکا و اسرائیل علیه ایران تمجید می‌کرد، انتقادهای گسترده کاربران و فعالان رسانه‌ای در فضای مجازی منتشر شد. انتقاداتی که نشان داد مردم، به‌خصوص هوادارانش، انتظار دارند او فراتر از یک بازیکن فوتبال ظاهر شود و یک انسان مسئولیت‌پذیر باشد. انتقاداتی که با زبان بی‌زبانی فریاد می‌زد که آنها، اسطوره‌ای می‌خواهند که در مواجهه با ظلم و بی‌عدالتی، سکوت نکند. البته شاید مسی بعد از این، با یک انتخاب درست بتواند مرهمی بر این ویرانه‌ها بنشاند، مرهمی که از جنس همدردی و امید باشد، و به کودکان ایرانی (که تعداد زیادی از آنها هوادارش هستند) بفهماند که هنوز هم در این دنیا، کسانی هستند که دردشان را احساس می‌کنند.

23302