به گزارش خبرآنلاین، در انتخابات امروز دانمارک مته فردریکسن، نخستوزیر چپ میانهرو، امیدوار است با تکیه بر کارنامه دیپلماتیک خود در تقابل با دونالد ترامپ، برای سومین بار قدرت را به دست بگیرد. قلمروهای خودمختار، بهویژه گرینلند، در تعیین سرنوشت سیاسی دانمارک و تأثیر سیاستهای ملیگرایانه بر آرای عمومی اثر انکارناپذیری دارند.
به گزارش فرانس ۲۴مته فردریکسن که از سال ۲۰۱۹ هدایت دولت را بر عهده دارد، در سالهای اخیر به دلیل ایستادگی قاطع در برابر فشارهای دولت ترامپ برای الحاق گرینلند به ایالات متحده، محبوبیت قابلتوجهی کسب کرده است.
ترامپ با استدلالهای مربوط به امنیت ملی، بارها خواهان خرید این جزیره پهناور قطبی شده بود، اما فردریکسن با رد قاطعانه این درخواست، خود را به عنوان رهبری مدافع حاکمیت ملی تثبیت کرد. تحلیلگران معتقدند در جهانی که با بحرانهایی نظیر جنگ اوکراین، تهدیدات امنیتی و پرواز پهپادهای مشکوک دستوپنج نرم میکند، فردریکسن برای بسیاری از دانمارکیها به یک «چهره متحدکننده» و مظهر ثبات تبدیل شده است.
با وجود اهمیت نمادین مسئله گرینلند، کارزارهای انتخاباتی در داخل خاک دانمارک بیشتر بر مسائل ملموس زندگی روزمره متمرکز بودهاند.
تورم افسارگسیخته، هزینههای بالای زندگی، چالشهای نظام رفاه اجتماعی و مسائل زیستمحیطی ناشی از کشاورزی، دغدغههای اصلی رأیدهندگان را تشکیل میدهند. نظرسنجیها نشاندهنده رقابتی بسیار نزدیک میان بلوک چپ میانهرو و جناح راست است، به طوری که هیچیک از دو جبهه احتمالاً موفق به کسب اکثریت مطلق (۹۰ کرسی از ۱۷۹ کرسی) نخواهند شد. در این میان، چهار کرسی متعلق به قلمروهای فراسرزمینی (گرینلند و جزایر فارو) و همچنین حزب میانهروی «مدرت» به رهبری لارس لوکه راسموسن، نقش تعیینکنندهای در تشکیل دولت ائتلافی آینده ایفا خواهند کرد.
در جزیره گرینلند، فضا متفاوت است. «تهاجم کلامی» ایالات متحده و ابراز تمایل ترامپ برای تصاحب این منطقه، باعث شده تا جریانهای استقلالطلب در نوک (پایتخت گرینلند) قدرت بیشتری بگیرند. احزابی مانند «نالراک» خواهان قطع فوری پیوندها با دانمارک هستند و حتی با مقامات دولت ترامپ دیدارهایی داشتهاند. این وضعیت باعث شده تا نامزدهای گرینلندی با انگیزه بیشتری برای تثبیت هویت و روایت مستقل خود در پارلمان دانمارک تلاش کنند.
یکی دیگر از ستونهای اصلی این انتخابات، مسئله مهاجرت است. در کشوری که جناح راست افراطی از اواخر دهه ۹۰ میلادی تأثیر عمیقی بر سیاستگذاریها داشته، حتی سوسیال دموکراتهای تحت رهبری فردریکسن نیز به سمت مواضع سختگیرانه تمایل پیدا کردهاند. فردریکسن با دفاع از پیشنهادهایی نظیر محدود کردن خدمات درمانی برای مهاجرانی که رفتارهای هنجارشکنانه دارند، سعی کرده است آرای طیفهای ملیگرا را جذب کند. او صراحتاً اعلام کرده است که فراتر از مجازاتهای قضایی، باید این پیام را ارسال کرد که متخلفان جایی در جامعه دانمارک ندارند.
در نهایت، انتخابات روز سهشنبه نه تنها آزمونی برای پذیرش سیاستهای داخلی دولت فردریکسن است، بلکه مشخص خواهد کرد که آیا مدل «دیپلماسی ایستادگی» در برابر قدرتهای بزرگ میتواند ضامن بقای یک دولت چپ میانهرو در شمال اروپا باشد یا خیر. با توجه به پیچیدگی ائتلافها در جناح راست و تشتت آراء، محتملترین سناریو، بازگشت مجدد فردریکسن به کرسی نخستوزیری است، هرچند که او برای تشکیل کابینه ناچار به چانهزنیهای دشوار با احزاب میانه و نمایندگان مناطق خودمختار خواهد بود.
۴۲/۴۲
نظر شما