به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در گزیده ای از سخنان مرحوم علامه مصباح یزدی در رابطه با دعا در حق رزمندگان اشاره کرده است که تقدیم شما فرهیختگان می شود.
بنابر روایت حوزه، یکی از چیزهایی که ما در طول تاریخ انقلاب و جنگ (دفاع مقدس هشت ساله) تجربه کرده ایم و باید این تجربه را قدر بدانیم و به نسل های آینده هم منتقل کنیم مسئله دعا و توسل بود.
یادتان هست که در اوایل جنگ چقدر مجالس دعا و با چه حال و شوری تشکیل می شد؟!
البته حالا هم هست ولی خدا ان شاءالله مجالس دعا و توسل را بیشتر و پرشورتر و باحال تر کند.
قرآن می فرماید: «إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ فَاسْتَجَابَ لَکُمْ؛ [به یاد آورید] زمانی را که پروردگار خود را به فریاد می طلبیدید، پس دعای شما را اجابت کرد»
این آیات برای جنگ است. در موقع جنگ دست دعا به سوی خدا برداشتید و استغاثه کردید و گفتید خدایا! به فریادمان برس! چون با اخلاص این کار را کردید خدا هم دعایتان را مستجاب کرد.
اما آدم وقتی به نیروهای خودش مغرور باشد دیگر احتیاج به دعا نمی بیند. اگر دعایی هم می خواند تشریفاتی است.
آن دعایی که باید از سوز دل باشد، آن دعایی که باید از حالت اضطرار باشد، وقتی آدم قوی است و به نیروی خودش می بالد که دیگر حالت اضطرار ندارد. این است که آن دعا هم از او به عمل نمی آید. کم کم مردم هم سست می شوند، پشت جبهه هم در دعا کردن ها و توسلات شان سست می شوند.
تنها صبر و تقوای رزمندگان در پیروزی ها مؤثر نیست بلکه صبر و تقوای همه جامعه مؤثر است. رزمندگان، نمایندگان شما و بچه های شما هستند که به جبهه رفته اند.
شما و آن ها مجموعاً یک جامعه را تشکیل میدهید و اعمال تان در همدیگر و سرنوشت هم مؤثر است. همان گونه که اعمال رزمندگان در سرنوشت جامعه شما مؤثر است، رفتار شما هم در سرنوشت آن ها مؤثر است.
بیانات مرحوم آیت الله مصباح یزدی، ۱۳۶۷/۰۷/۲۹ و ۱۰ مهر ۱۳۸۳
نظر شما