مذاكرات اسلام آباد

چرا برخی نوجوانان از خانواده فاصله می‌گیرند؟

وقتی نوجوانتان در دنیای خودش غرق می‌شود و ارتباطش با شما کم می‌شود، چطور می‌توانید دوباره پل ارتباطی بسازید؟ با تغییر رویکرد از کنترل به درک متقابل، این فاصله را پر کنید و ارتباطی عمیق‌تر را تجربه نمایید.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حجت‌الاسلام یوسف‌زاده کارشناس مسائل خانواده، به یکی از دغدغه‌های اساسی خانواده‌ها در زمینه تربیت نوجوانان پرداخته است که تقدیم شما فرهیختگان می‌شود.

پرسش:

* ما یک پسر نوجوان پانزده‌ساله داریم. بزرگ‌ترین مشکل ما با او این است که اصلاً با ما ارتباط برقرار نمی‌کند. تمام وقتش را در اتاقش و با موبایل و بازی‌های کامپیوتری می‌گذراند. هر زمان که می‌خواهیم با او صحبت کنیم یا نصیحتش کنیم، بحثمان می‌شود. نگران آینده‌اش، دوستانش و درسش هستیم. زبان مشترکی با او پیدا نمی‌کنیم.

پاسخ:

خانواده‌هایی که دارای فرزند نوجوان هستند، اغلب با مرحله‌ای چالش‌برانگیز روبرو می‌شوند که می‌تواند نظم و تعادل خانواده را مختل کند. تعامل والدین، به‌ویژه با نخستین فرزند نوجوان، معمولاً با چالش‌هایی همراه است و حتی می‌تواند بر روابط خود پدر و مادر نیز تأثیرگذار باشد. در واقع، گاهی والدین احساس می‌کنند که فرزندانشان در دوران نوجوانی، گویی از سیاره‌ای دیگر آمده‌اند و به قوانین و الگوهای متفاوتی پایبند هستند.

برای پاسخ به این والدینی که در مراحل زندگی خود به مرحله نوجوانی فرزندشان رسیده‌اند، می‌توان مسئله را از دو منظر بررسی کرد. نخست، طبیعت سن نوجوانی را مورد توجه قرار دهیم. نوجوانی یک فرایند طبیعی است که خداوند در مسیر رشد انسان قرار داده و یکی از جنبه‌های کلیدی آن، هویت‌یابی به شمار می‌رود.

این فرایند، که یکی از دلایل بلوغ جسمانی و فکری و رسیدن به تکلیف و مسئولیت است، نوجوان را به سمت کسب هویت مستقل سوق می‌دهد. در واقع، زیربنای این تحول، جستجوی پاسخ به سؤالی بنیادین است: «من کیستم؟» از سوی دیگر، نوجوان همزمان نیاز به یک فضای امن و تعلق خاطر به خانواده دارد.

بنابراین، والدین گرامی، در مرحله نوجوانی زندگی‌تان – یعنی زمانی که کودک شما به نوجوانی تبدیل می‌شود – این مرحله، نوجوانی زندگی خانوادگی شماست. کنارگیری ظاهری نوجوان از خانواده، در واقع تلاشی برای یافتن و ساختن هویت مستقل اوست و نه لزوماً طرد کردن والدین.

نکته دوم، تغییر رویکرد والدینی از کنترل به سمت ارتباط است. در روایات اسلامی نیز به این امر اشاره شده است: هفت سال اول زندگی کودک، دوره مهربانی و بازی؛ هفت سال دوم، دوره کنترل، مدیریت و آموزش ادب؛ و هفت سال سوم، دوره وزاره یا مشورت. در این مرحله، باید ارتباط پایاپای برقرار کرد و آن را پرورش داد تا نوجوان به عنوان محصول و آینده‌دار خانواده رشد کند.

منبع: حوزه

کد مطلب 2205963

برچسب‌ها

خدمات گردشگری

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 12 =