خبرآنلاین - از منظر علمی، کمال گرایی در حوزه روانشناسی و علوم ارتباطات به معیارها و خواسته های بسیار سطح بالایی که غیر واقع گرایانه هستند، قابلیت انجام ندارند و در نهایت باعث از بین رفتن اعتماد به نفس،اشتیاق، توانایی رشد و پیشرفت می گردد گفته می شود.
واقعیت این است که مشکلات ما از سوی کسانی به وجود آمده است که انسانیت را به تمسخر گرفته اند، دائما نام و نشان خودشان را به رخ ما می کشند، آثار شر در چشمانشان نمایان است و پارادایم حاکم بر ذهنشان جنگ است و جنگ، تا ویرانی کامل. از این رو، نخست به این مسئله باید نگاهی ویژه داشته باشیم.
نکته و پیش گفتار دوم در خصوص حضور و رویارویی دو طرف برای گفتگو است که شاید برای هر دو طرف مذاکره کننده مواجهه ای ناخوشایند باشد و به دلایل مختلف از جمله ترس از شکست یا تایید نشدن مفاد گفت و گوها از سوی همفکران یا غیر همفکران سیاسی به دنبال دستیابی به یک توافق عالی در امتداد کمال گرایی یاد شده باشند و این معضل ممکن است به قیمت آسیب های جبران ناپذیر تمام شود. ضمن قبول موارد یاد شده باید بپذیریم هیچ توافقی عالی نیست اما می تواند شکل گیری یک توافق عالی را طی سال های آینده نوید دهد.
سوم این که سیاست علم و اقدامی اتفاقی نیست ولی بی اندازه پویاست و بسیار پیش آمده است که در حین فرایندهای گفتگو تصویری ارائه نموده که گویی مبتذل به نظر رسیده و گاهی فرجام آن با جنگ نیز گره بخورد و این مسئله نیز بایستی مد نظر قرار گیرد.
مورد بعدی مسئله محدودیت ها است. کشور ما کشوری صلح طلب اما تنهاست که از طرفی به دلیل عدم دستیابی به حقوق سلب نشدنی در اکثر حوزه های عمل سیاسی و محدویت های شدید مناسبات تجاری به اقتصاد جهانی متصل نشده است و از طرف دیگر همین موضوع باعث بروز مشکلات مختلف و عدیده اجتماعی نیز گردیده است. مداقه بر نیازهای مردم کشورمان در زمان همین آتش بس و تمرین پاسخ گویی با کیفیت و پیام مناسب به مردم که سازگار با شرایط فعلی باشد از مهمترین موارد حکمرانی به شمار می رود.
در ادامه چارچوب کلی حوزه های عمل ما در امتداد موارد یاد شده، فارغ از موارد فنی و یادآوری خطر کمالگرایی در مذاکرات را بیان نموده و توجه به موارد ذیل پیشنهاد می گردد:
- ابتدا باید در نظر داشته باشیم که ما هر مدلی ارائه کنیم ممکن است غلط به نظر هم برسد مهم این است که آیا در کل برای کشور مفید است یا خیر.
- دوم اینکه می بایست خودمان را شهروند جهان معرفی کنیم و نه منطقه خودمان و از ساختار محدویت فعلی رها شویم زیرا زمانی این وضعیت بغرنج رفع می گردد که ما از این حلقه تنگ بیرون بیاییم و درهای امید را به روی مردم و خود بگشاییم.
- سوم اینکه وقتی ما از طرف مقابل خوشمان نمی آید باید آن ها را بهتر بشناسیم. زیستن توام با هوشیاری بهتر از این است که با غفلت های هرچند کوچک؛ قربانی اتفاقاتی شویم که برایمان ایجاد می نمایند.
- چهارم اینکه در نظر داشته باشیم دشمنِ پیشرفت نه برد است و نه باخت.
- پنجم اینکه توجه داشته باشیم "نه"ی ما تصمیم است. "بله"ی ما تعهد است. وضوح و عملگرایی قاطع ما تصمیم و تعهد ما را برای طرف مقابل قابل فهم تر می کند.
- ششم اینکه کارت پانچ مذاکرات محدودیت های خاص خودش را دارد، این امر باید کم هزینه تر و با سرعت بیشتر انجام پذیرد و از طرفی شایسته نیست تفاهم بی کیفیتی شکل بگیرد.
- هفتم اینکه نبایستی پیچیده به نظر برسیم،پیچیدگی نوعی ضعف است چون بازگشت به مسیر مذاکره را دشوار می کند.
- هشتم اینکه باید به طرز تفکر دو طرف نگاهی متفاوت داشته باشیم زیرا هر دو طرف جهان پیرامون را متفاوت درک می کنند مثلا در شرق به گذشته و عمق بیشتر توجه می کنند و در غرب بیشتر زمینه فعلی را می بینند.
- و نهم و آخرین نکته اینکه دست از تفکر خطی برداریم و به عناصر مختلف تاثیرگذار و همخوانی با واقعیت های بیرونی توجه نماییم.
* کارشناس ارشد روابط بین الملل
۴۲/۴۲
نظر شما