به گزارش خبرآنلاین، روزنامه فایننشیال تایمز در گزارشی نوشت در حالی که پاکستانِ گرفتار در بحران مالی، تلاش میکرد میانجیگری برای پایان دادن به جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران را پیش ببرد، امارات متحده عربی با درخواستی شوکهکننده از متحد دیرینه خود خواست: ۳.۵ میلیارد دلار بدهی خود را فوراً بازپرداخت کند.
این درخواست ابوظبی که در ماه جاری مطرح شد، خطر تخلیه یکپنجم ذخایر ارزی بانک مرکزی پاکستان را به همراه داشت و برنامه نجات مالی ۷ میلیارد دلاری صندوق بینالمللی پول (IMF) را که در سال ۲۰۲۴ توافق شده بود، به مخاطره انداخت. در این میان، عربستان سعودی که سال گذشته پیمان دفاعی مشترکی با اسلامآباد امضا کرده بود، به امداد این کشور شتافت؛ ریاض با پرداخت ۳ میلیارد دلار وام برای تقویت ذخایر بانک مرکزی پاکستان و تمدید یک وام ۵ میلیارد دلاری دیگر برای بیش از یک سال، مانع از فروپاشی مالی این کشور شد.
تحلیلگران معتقدند تصمیم ابوظبی بازتابدهنده ناامیدی فزاینده این کشور از اسلامآباد است؛ بخشی از این نارضایتی به دلیل تعمیق روابط پاکستان با ریاض و بخشی دیگر ناشی از آن چیزی است که امارات آن را «پاسخ ضعیف» پاکستان به حملات ایران به کشورهای حوزه خلیج فارس (پس از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل) قلمداد میکند.
نیل کوئیلیام، پژوهشگر ارشد در اندیشکده چتمهاوس، میگوید نقش پاکستان به عنوان میانجی در جنگ علیه ایران نیز باعث رنجش امارات شده است، چرا که ابوظبی در حال حاضر به مسائل نگاهی «سیاه و سفید» دارد. او میافزاید: «از دیدگاه امارات، در این معرکه بیطرفی معنا ندارد؛ یا با ما هستید یا بر ما. اگر نقش میانجی را بازی کنید، یعنی در منطقه خاکستری ایستادهاید و این برای آنها پذیرفتنی نیست.»
در پسزمینه این اتفاقات، تنشهای پنهانی میان عربستان سعودی و امارات متحده عربی نیز جریان دارد. شکاف میان این دو قدرت بزرگ خلیج فارس، پس از اختلافات در جنگ داخلی یمن (جایی که هر کدام از گروههای رقیب حمایت میکنند)، در ماههای دسامبر و ژانویه علنی شد. اگرچه جنگ با ایران تا حدودی روی این اختلافات سرپوش گذاشت، اما تحلیلگران میگویند تنشهای سعودی-اماراتی همچنان رو به وخامت است؛ به طوری که ریاض اکنون خود را بیشتر با پاکستان، ترکیه و مصر همسو میبیند تا ابوظبی.
سه مشاور پاکستانی فاش کردند که امارات به اسلامآباد سیگنال داده بود که خواهان اتخاذ موضعی سختتر علیه ایران است. با این حال، وزارت امور خارجه امارات به درخواستها برای اظهارنظر در این باره پاسخ نداد.
عبدالخالق عبدالله، تحلیلگر و استاد دانشگاه اماراتی، میگوید: «نوعی سرخوردگی در ابوظبی وجود دارد. تلاش اسلامآباد برای قرار گرفتن در جایگاه میانجی، به مذاق مقامات امارات خوش نیامده است.»
در محافل خصوصی، مقامات اسلامآباد از این رفتار امارات ابراز ناراحتی کردهاند، هرچند از اینکه دیگر تا این حد مدیون ابوظبی نیستند (کشوری که روابط نزدیکی با هند، رقیب دیرینه پاکستان، برقرار کرده)، احساس آرامش میکنند. یکی از مشاوران دولتی گفت: «سعودیها طبق معمول به درخواست ما پاسخ مثبت دادند. ما پس از بروز اختلافات میان ریاض و امارات، چنین واکنشی را پیشبینی میکردیم.»
روابط امارات و پاکستان به زمان استقلال ابوظبی در سال ۱۹۷۱ بازمیگردد؛ زمانی که پنج فرمانده نخست نیروی هوایی امارات، شهروندان پاکستانی بودند. اما این روابط از سال ۲۰۱۵، زمانی که اسلامآباد تحت فشار افکار عمومی داخلی از پیوستن به ائتلاف تحت رهبری عربستان در جنگ یمن خودداری کرد، رو به سردی گذاشت.
تصمیم ناگهانی امارات برای بازپسگیری فوری بدهیها، هم وزارت دارایی پاکستان و هم صندوق بینالمللی پول را غافلگیر کرد؛ چرا که ابوظبی پیشتر به این صندوق قول داده بود که تا پایان برنامه حمایتی پاکستان در سال ۲۰۲۷، تقاضای بازپرداخت نخواهد کرد. همچنین، این اقدام به معنای پایان طرح جاهطلبانه پاکستان برای تبدیل یک میلیارد دلار از بدهیهای خود به سرمایهگذاری امارات در مجموعه صنعتی-نظامی «بنیاد فوجی» است.
با این حال، برخی ناظران نسبت به وابستگی بیش از حد پاکستان به تامین مالی سعودیها هشدار میدهند. برنارد هیکل، استاد دانشگاه پرینستون، معتقد است: «سعودیها هرگز توهمی درباره کمکهای نظامی پاکستان نداشتند و فقط امیدوار بودند که وجود چنین پیمانهایی باعث شود ایران قبل از حمله به آنها دچار تردید شود که این فرض اشتباه از آب درآمد. عربستان در شرایطی نیست که بتواند به تنهایی بار نجات مالی پاکستان را به دوش بکشد.»
۴۲/۴۲
نظر شما