به گزارش خبرآنلاین، محمد کشاورزراده، سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در چین در گفتگو با خبرآنلاین در پاسخ به اینکه چین در نتیجه این جنگ بیشتر سود برده است یا دچار آسیب شده است؟ بیان کرد: اینگونه نگاه کردن به یک درگیری یا جنگ که ابعاد منطقهای و بینالمللی دارد، به نظر من درست نیست. تمام کشورها از جنگ زیان میبرند و همین دلیل به دنبال درگیری نیستند و جنگ را شر مطلق میدانند. سیاستی که چین اعلام کرده، این است که حتی در منطقه، از جمله در جنوب شرقی آسیا، به دنبال راهحلهای سیاسی است. به همین دلیل هم پروژه «کمربند و جاده» را مطرح کردند، مبتنی بر اینکه باید همکاریها را در کشورهای مختلف، گسترش داد.
او با تاکید براینکه این جنگ به نفع هیچ کشوری نیست بیان کرد: «این بحرانها و جنگهایی که ایجاد شده و آمریکاییها در شکلگیری آنها نقش داشتهاند، به نفع هیچکس نبوده و صرفاً خرابی به بار آورده است. حتی خود آمریکاییها هم-جز کارخانههای تسلیحاتسازی آنها و جنگطلبها-عملاً از این وضعیت منتفع نمیشوند. تنها صلح پایدار در منطقه و دنیا است که باعث افزایش رفاه و توسعه میشود. چین کشور بزرگی است و صادرات چین در سال گذشته نزدیک به ۵ تا ۶ تریلیون دلار بوده که حجم وسیعی از تجارت جهانی را شامل میشود. به همین دلیل چینیها علاقهمند نیستند درگیریها گسترش پیدا کند، بهویژه در منطقه خلیج فارس. آنها همچنان سیاست موازنه در روابط با کشورهای خلیج فارس را دنبال میکنند؛ بالاخره چین با عربستان رابطه خوبی دارد، با امارات رابطه خوبی دارد و با دیگر کشورهای منطقه نیز چنین است.
این دیپلمات پیشکسوت با تاکید براینکه توقع اینکه چین در عرصه روابط خارجی خود فقط با ایران کار کند، یک خواست معقولی نیست. افزود: «اگر قرار باشد چنین چیزی را از ما هم بخواهند، ما نمیپذیریم. به نظر من در این زمینه، آنها علاقهمند به صلح و آرامش در منطقه هستند.»
او در پاسخ به اینکه برخی تحلیلگران معتقدند حمایت چین از ایران، تا زمانی ادامه دارد که منجر به درگیری نظامی مستقیم چین با آمریکا نشود؛ چون این کشور از نظر نظامی هنوز خود را آماده یک درگیری نمیداند. همچنین گفته میشود که چین، به دلیل جایگاهش بهعنوان دومین قدرت جهان، حاضر نیست بهخاطر ایران رابطهاش با آمریکا را به خطر بیندازد. بیان کرد: «ببینید، روابط آمریکا و چین عمدتاً روابطی تجاری است؛ یعنی لایههای اقتصادی بسیار مهمی دارد. البته مشکلات زیادی میان دو کشور وجود دارد؛ از جمله مسئله تایوان، مانورهای نظامی در فیلیپین و دریای چین جنوبی و اینکه آمریکا سعی دارد مرکز ثقل استراتژیک خود را به آسیا منتقل کند. اینها نشان میدهد چین بهعنوان دومین اقتصاد دنیا در حال پیشروی است. حالا اینکه روابط چین با ایران را بخواهیم به روابط چین و آمریکا گره بزنیم، درست نیست. حجم روابط تجاری چین و آمریکا ۷۰۰ تا ۸۰۰ میلیارد دلار است، اما حجم تجارت خارجی چین با کل دنیا بیش از پنج تریلیون دلار است. چین شریک اول تجاری ۸۵ تا ۹۰ کشور دنیا است. بنابراین روابط اقتصادی چین و آمریکا نقطه ثقل نیست و نمیتواند اقتصاد چین را متوقف کند.»
سفیر پیشین کشورمان در چین با اشاره به سفر سانچز نخست وزیر اسپانیا به پکن افزود: «کنون حتی نخستوزیر اسپانیا به چین رفته است. روابط با چین اجتنابناپذیر است. من فکر نمیکنم کشورهایی که دچار مشکلات اقتصادی هستند، بخواهند از آمریکا اجازه بگیرند که مثلاً با چین همکاری بکنند یا نه. چین در بسیاری از کشورها حضور گسترده دارد؛ چنانکه یکی از دیپلماتها میگفت وقتی وارد یکی از کشورهای آفریقایی شدیم، فرودگاه را چینیها ساخته بودند؛ جاده را چینیها ساخته بودند؛ هواپیما مال چینیها بود. خب این کشورها نمیتوانند روابطشان با چین را قطع کنند.»
او با اشاره به نقش ژئواکونومیک پکن در عرصه جهانی افزود: «چین به دلیل قدرت اقتصادی خود توانسته موقعیتش را در روابط بینالملل تثبیت کند و بر خلاف آمریکا، واکنشی یاغیگرایانه در سیاست خارجی ندارد. آمریکا در سالهای اخیر در دوران ریاست جمهوری ترامپ بسیاری از قوانین و مقررات بینالمللی را نادیده گرفته و حتی با متحدان خودش نیز رفتار درستی نداشته است؛ چه در موضوع گرینلند و چه در روابط با کانادا و بسیاری موارد دیگر.چین اما تلاش میکند جایگاهش را بهعنوان یک کشور مسئول در روابط بینالملل حفظ کند. در زمینه جنگ ایران و آمریکا نیز مواضع اصولی داشته و اعلام کرده اقدام آمریکا خودسرانه و خلاف منشور سازمان ملل است و آن را محکوم کرده؛ این موضع چین ناشی از نگاه اصولی این کشور در مقابل جنگ است.»
کشاورززاده با اشاره به تحلیلهای رسانهها، سیاستمداران و کارشناسان درباره روابط ایران و چین افزود: «برخی تحلیلگران برداشتهای عوامانه و نادرست از روابط چین با آمریکا و سایر کشورها دارند. با یک محاسبه ساده میگویند حجم روابط تجاری چین و آمریکا حدود ۵۰۰ تا ۷۰۰ میلیارد دلار است، در حالی که حجم روابط تجاری ایران و چین مثلاً حدود ۱۰۰ میلیارد دلار برآورد میشود؛ بنابراین میپرسند میان ۱۰۰ میلیارد و ۵۰۰ میلیارد دلار، چین کدام را انتخاب میکند و نتیجه میگیرند که طبیعتاً آمریکا را ترجیح خواهد داد. اما به نظر من این نوع محاسبه، عوامانه است؛ زیرا روابط کشورها صرفاً اقتصادی نیست و ابعاد راهبردی و بلندمدت نیز دارد. روابط ایران و چین نیز سابقهای طولانی دارد و نمیتوان گفت که همه این ملاحظات بهسادگی کنار گذاشته میشود.»
او با اشاره به سیاست تحریمی آمریکا علیه چین در نهایت به خبرنگار ما گفت: «از سوی دیگر، چینیها بهخوبی میدانند که آمریکا نیز بارها علیه آنها اقدامهای محدودکننده و تحریمی انجام داده است و چین نیز در پاسخ، برخی شرکتها و نهادهای آمریکایی را تحریم کرده است. علاوه بر این، چین در حوزه عناصر کمیاب موقعیت مهمی دارد و بخش قابل توجهی از صنایع آمریکا به این منابع وابسته است. اگر چین محدودیتهایی بر صادرات این مواد یا برخی کالاها اعمال کند، اقتصاد آمریکا نیز با چالشهایی روبهرو خواهد شد. بنابراین روابط چین با دیگر کشورها را نمیتوان صرفاً با یک مقایسه عددی ساده توضیح داد.»
>>> مشروح این گفتگوی تفصیلی را در لینک ذیل ملاحظه کنید:
آیا چین میتواند ضامن صلح ایران و آمریکا شود؟ /کشاورززاده: چین ایران را وجهالمعامله با آمریکا قرار نمیدهد / باید از ظرفیتهای چین بیشتر استفاده کنیم
315
نظر شما