جنگی که ایران را سربلند کرد و ترامپ را رسوا

استدلال ترامپ برای خاتمه یافته بودن جنگ با ایران این است که از زمان شروع آتش بس هیچ مبادله آتشی میان ایران و آمریکا رخ نداده است بنابراین در کمتر از ۶۰ روز عملیات تمام شده است. دمکرات های کنگره، هم مجلس نمایندگان و هم مجلس سنا، می گویند به هر حال محاصره دریایی ایران کنش جنگی و نظامی است؛ بنابراین عملیات تمام نشده است. اکنون ترامپ باید تلاش کند دمکرات ها را به این قناعت برساند که عملیات تمام شده است. وضعیتی که بیشتر صحنه های یک نمایش کمدی است تا اتفاقاتی در جهان واقعی!

وضعیت داخلی آمریکا مشوش شده است: افزایش قیمت بنزین به خاطر تنش منطقه و بسته بودن تنگه هرمز سبب نارضایتی مردم آمریکا شده است. مردم آمریکا در سطحی گسترده از جنگ با ایران ناراضی هستند و این جنگ را در راستای منافع خود نمی بینند. نمایندگان دمکرات مجلس نمایندگان و سنا هر دو یکصدا معتقد هستند که جنگ با ایران باید تمام شود. به تدریج رسانه های آمریکایی به مخالفت با ماجراجویی های ترامپ برخاسته اند و نزدیک است که کم کم برخی از جمهوری خواهان معتدل نیز به صف منتقدان بپیوندند. زمزمه های زیادی در میان آمریکاییان در گرفته است که این جنگ در راستای شعار «اول آمریکا» نبود بلکه خواسته اسرائیلی ها بوده است. نارضایتی از روابط آمریکا و اسرائیل به بالای ۶۰٪ رسیده است؛ چیزی که تاکنون سابقه نداشته است. این وضعیت نشان می دهد که ترامپ در داخل با مشکلات عدیدی روبرو شده است.نه تنها نتوانست به اهداف جنگ برسد بلکه محبوبیت خود را در میان مردم آمریکا کمتر کرد. سوای آن دوجین از مقامات نظامی پنتاگون به خاطر اختلاف نظر با وزیر جنگ قلدر و تکانه ای و خود ترامپ عزل شده اند؛ ظاهرا آنها نتوانسته اند رویاهای هالیوودی ترامپ و وزیر جنگ را محقق کنند.

ترامپ نمی خواهد به کنگره برود و عملیات نظامی وی توسط نمایندگان مجلسین بررسی شود؛ حق هم دارد او طرف بازنده است. او در جنگ رمضان به هیچ کدام از اهداف جنگی خود نرسیده است: مهمترین این اهداف تغییر نظام در ایران یا دست کم تسلیم شدن ایران بود. هیچ کدام محقق نشد و او بازنده جنگ شد. ایران با حفظ نظام مقتدرانه به دفاع و حملات متقابل برخواست و توانست به خوبی قدرت نظامی خود را به رخ بکشد. بعدا اهداف ترامپ به اهدافی عجیب و غریب تبدیل شد: او می خواست تنگه هرمز که قبل از جنگ باز و امن بود را دوباره باز کند و اکنون دو ماه است که نتوانسته است شرایط را حتی به قبل از جنگ برگرداند. سپس او خواست از طریق مذاکره با ایران به برخی از اهداف برسد که با زیاده خواهی طرف آمریکایی این مذاکرات به بن بست کشیده شد. او اکنون پی در پی می گوید که ایران را تضعیف کرده است! یا می گوید که نیروی دریایی، هوایی و پدافندی ایران را از بین برده است. نیروی دریایی سپاه و ارتش هر دو در خلیج فارس و دریای عمان در حال قدرت نمایی هستند؛ تنگه هرمز زیر نفوذ کامل نیروی دریایی سپاه است و آمریکایی ها توانایی رد کردن هیچ کشتی باری را ندارند. پدافند هوایی کشور در روزهای آخر جنگ از روزهای نخست قوی تر بود و با ساقط کردن جنگنده های دشمن قدرت نمایی می کرد. نیروی هوایی نیز به کار خود ادامه می دهد؛ نیازی به گفتن نیست که نیروی هوافضا اگر اکنون قدرتمندتر نباشد ضعیف تر نیست. او حتی نتوانسته است ایران را تضعیف کند. همه دنیا دارند این را بعینه می بینند و ترامپ را بیش از پیش زبون و مستاصل می دانند.

هیچ کس از بازنده ای که همه نوع امکاناتی داشته است، استقبال نمی کند. به همین دلیل است که ترامپ نمی خواهد به کنگره برود؛ آنجا او را به عنوان فاتح در نظر نمی گیرند. او جنگ را باخت و این باخت تنها شکست فنی نبود؛ بلکه یک شکست راهبردی بود که در آن ایران به عنوان قدرت منطقه ای نمایان شد. چهل روز جنگ باعث شد شکست ناپذیری آمریکا زائل شود و ایران قدرت منطقه ای شکست ناپذیر باشد. ترامپ می خواست ایران را تحت سلطه قرار دهد اما باعث شد ایران قدرت بیشتری بگیرد.

مسلما نباید احتمال فریب را از نظر دور کرد: فریب می تواند این باشد که او می خواهد محدودیت زمانی شصت روزه را صفر کند تا بار دیگر حملات را آغاز کند؛ از طرف دیگر، با اعلام پایان جنگ خیال ایران را راحت کند تا بار دیگر با حمله ای غافلگیرانه به سراغ اش برود. این حالت ممکن است اما بیش از حد غیرمعقول و احمقانه است. اگر او چنین کاری کند به همه دنیا اعلام کرده است که او در جنگ رمضان شکست خورده است؛ پس آن دیگر حیثیتی برای اش نمی ماند. اما باز هم باید در نظر گرفت که ترامپ با فریب خوردن از اسرائیلی ها و نادیده گرفتن برآوردهای اطلاعاتی نهادهای جاسوسی آمریکایی که جنگ با ایران را غیرممکن می دانستند نشان داد که او محاسبه گر خوبی نیست و ممکن است برآوردهای اشتباه داشته باشد. اگر جنین کند همان دستاوردی خواهد داشت که در جنگ رمضان داشت: شکست.