به گزارش خبرآنلاین، دههها بود که علاقمندان به فضا از جلسات مخفیانه و گزارشهای سانسور شده فضانوردان صحبت میکردند. حالا با انتشار رسمی بیش از ۱۶۰ پرونده توسط پنتاگون و ناسا، مشخص شده است که فضانوردان ماموریتهای «آپولو» واقعاً با پدیدههایی روبهرو شدهاند که در آن زمان هیچ توضیحی برایشان نداشتند.
یکی از تکاندهندهترین اسناد، مربوط به آخرین سفر انسان به ماه در سال ۱۹۷۲ است. عکسهای بازسازیشده از آرشیو آپولو ۱۷، سه نقطه نورانی را نشان میدهند که با آرایش کاملاً منظم مثلثی در افق ماه قرار گرفتهاند.
کارشناسان پنتاگون در بازبینی سال ۲۰۲۶ اعلام کردند که نقص فنی در دوربین عامل ایجاد این نقاط نورانی نیست و به احتمال زیاد پای «اشیاء فیزیکی» در میان است. در همان زمان فضانوردان از مشاهده ذرات بسیار درخشان و قطعاتی خبر دادند که در اطراف سفینه معلق بودند و با نوری غیرطبیعی میدرخشیدند.
جرقههای مرموز
در ماموریت آپولو ۱۲، فضانوردان گزارشی را ثبت کردند که تا به حال مخفی مانده بود. آنها اعلام کردند که جرقههای ناگهانی نور روی سطح ماه، درست در نزدیکی دهانه آتشفشانی «گریمالدی» مشاهده شده است.
یکی از فضانوردان در مکالمات خود با مرکز کنترل زمینی (هیوستون) از جرقههای نوری مداوم صحبت کرده است. در آن لحظه هیچ منبع طبیعی (مثل برخورد شهابسنگ) ردیابی نشد.
مهمان ناخوانده باز آلدرین
اسناد ماموریت آپولو ۱۱ (اولین فرود انسان) نشان میدهد که باز آلدرین و نیل آرمسترانگ متوجه شیء درخشانی شده بودند که سفینه آنها را در مسیر ماه همراهی میکرد. در آن زمان، فضانوردان حدس میزدند که این شیء شاید تکهای از موشک خودشان (Saturn V) باشد که جدا شده است. اما اسناد جدید نشان میدهند که محاسبات مسیر در آن زمان با این فرضیه همخوانی نداشت و شیء مذکور حرکاتی مستقل از جاذبه زمین انجام میداد.
دانشمندان ناسا در تحلیل این مدارک دو فرضیه اصلی را مطرح میکنند. نخست اینکه بسیاری از این «نورهای درخشان» میتوانند ناشی از بازتاب نور خورشید روی قطعات یخ یا رنگهای جدا شده از بدنه سفینه باشند که در خلاء معلق میمانند. توضیح دوم این است که برخی معتقدند جرقههای روی سطح ماه ناشی از تخلیه الکتریسیته ساکن در غبار ماه (Regolith) است.
اکنون پرسش مهم این است که چرا این گزارشها بیش از ۵۰ سال محرمانه باقی ماندند؟ پنتاگون اعلام کرده که هدف از پنهانکاری، جلوگیری از «اضطراب عمومی» و محافظت از تکنولوژیهای رصدی ارتش بوده است.
انتشار این اسناد ثابت کرد که طرفداران «تئوریهای توطئه» همیشه هم اشتباه نمیکردند و فضانوردان واقعاً چیزهایی دیدهاند. اما اینکه این اشیاء فضاپیماهای بیگانه بودهاند یا پدیدههای ناشناخته فیزیکی، معمایی است که حالا با دسترسی عمومی به این فایلها، دانشمندان سراسر جهان در حال بررسی آن هستند.
۵۸۵۸
نظر شما