به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، لباس محلی قاسم آبادی چابکسر در شرق استان گیلان، بی شک یکی از ارزشمندترین گنجینه های تمدنی زنان این دیار کهن به شمار می رود.این پوشش اصیل که ریشه در اعماق تاریخ و فرهنگ ایرانی-گیلانی دارد، نه تنها یک پوشش ساده، بلکه دانشنامه ای از هنر، باورها، ارزش های اخلاقی و دانش بومی است که قرن ها هویت زنان گیلانی را روایت کرده است.
بنابر روایت فارس، مسعود صوفی نژاد سیویری، گیلان شناس با اشاره به ابعاد فرهنگی این پوشش اظهار کرد: لباس قاسم آبادی هر چند زیباست و شهرت جهانی دارد، اما کمی تدقیق کنیم در خواهیم یافت که این نوع از پوشش، افزون بر نشان دادن هنر سنتی زنان هنرمند گیلانی، بیانگر عفاف و پوشش مناسب در فرهنگ زنان گیلان به شمار می رود.
به گفته این گیلان شناس، وجود نوارهای الوان به کار رفته در لباس محلی روستای قاسم آباد چابکسر در شرق گیلان، نشانگر نشاط در زندگی زنان گیلانی است. بلند بودن قواره لباس، حکایت از حفظ حجاب در پوشش زنان گیلان دارد.صوفی نژاد سیویری تصریح کرد که بستن پیشانی بند یا مندیل، افزون بر پیشگیری از ابتلای بیماری سینوزیت در زنان، سبب مصونیت و حجب و حیا و خاصی در سیمای نجیب زنان گیلانی می شود.
این گیلان شناس همچنین گفته که هر قطعه ای از اجزای لباس قاسم آبادی را بنگری به نکته خاصی می رسی و به حکمت آن پی خواهی برد!
کت مزین به سکه های اشرفی قدیم علاوه بر پس انداز اجباری برای زنان گیلان، باعث پیشگیری از ورود سرما و جذب آن به جسم زنان گیلانی می شود.
این گنجینه تمدنی ریشه در کهن ترین لایه های فرهنگ ایرانی دارد. در تمدن ایران زمین، پوشش همواره فراتر از یک نیاز فیزیکی، نماد کرامت انسانی، منزلت اجتماعی و تعلق فرهنگی بوده است.
زنان ایرانی از هزاران سال پیش در کنار مردان، با حفظ حجاب و عفاف، در عرصه های مختلف اجتماعی حضوری فعال داشته اند و لباس قاسم آبادی یکی از زیباترین نمودهای این تمدن غنی است.
تمدن گیلان که با طبیعت سبز، باران های پیاپی و شالیزارهای بی کران عجین شده، همواره پوشش هایی هوشمندانه و اقلیمی طراحی کرده است.
لباس قاسم آبادی با لایه بندی مناسب، پارچه های طبیعی و پوشش کامل بدن، پاسخی دقیق به نیازهای اقلیمی و فرهنگی زنان این دیار بوده است.این لباس نشان می دهد که تمدن گیلانی چگونه توانسته میان زیبایی، کارایی و ارزش های اخلاقی پیوند برقرار کند.
از منظر مردم شناسی، تمدن های بزرگ جهان با پوشش مردمانشان شناخته می شوند. تمدن ایرانی-گیلانی نیز همواره از غنی ترین و متنوع ترین پوشش های محلی برخوردار بوده است.
لباس قاسم آبادی به عنوان یکی از این گنجینه های بی نظیر، الگویی کامل از پوشش زنانه ارائه می دهد که در عین زیبایی و شادابی، اصل عفاف و حجاب را به طور کامل رعایت می کند. وجود سکه های اشرفی بر روی کت این لباس، نشانگر نگاه اقتصادی و هوشمندی زنان گیلانی در پس انداز سرمایه است. بلندی قواره، نشانه حیا و پوشیدگی. نوارهای رنگین، نماد نشاط و طراوت. و مندیل، نشانه سلامت و حجب.
در گذشته های نه چندان دور، این لباس ارزشمند جزئی جدایی ناپذیر از زندگی زنان قاسم آباد بود. بدون استثنا زنان و دختران با فرهنگ این روستا، لباس قاسم آبادی را برای حضور در مجالس شادی و آیین های شادمانه می پوشیدند. چادر شب و یکدست این لباس نیز جزو اصلی جهیزیه دختران دم بخت و نوعروسان به شمار می رفت. مادران با دستان خود این گنجینه تمدنی را برای آینده دخترانشان می دوختند و آرزوی سعادت برای آنها می کردند.
اما امروزه، این گنجینه گرانبها در آستانه فراموشی قرار دارد. بر اثر ورود فرهنگ های بیگانه و مدهای وارداتی از یک سو و پیشرفت تکنولوژی و تغییر سبک زندگی از سوی دیگر، دیگر از پوشیدن لباس قاسم آبادی در سطح گسترده در شرق گیلان خبری نیست و نسل جدید کمتر با این میراث کهن آشناست و این گنجینه تمدنی دارد به دست فراموشی سپرده می شود.
پوشش قاسم آبادی به عنوان یک پوشش کامل و بی نظیر برای زنان ایرانی، شهرت جهانی دارد وکارشناسان بین المللی حوزه پوشش های سنتی، این لباس را یک الگوی کم نقص از حجاب، زیبایی و کارآمدی می دانند.
امید است که با حمایت متولیان فرهنگی و صنایع دستی، هنر دوخت لباس قاسم آبادی به عنوان یک هنر اصیل ایرانی-گیلانی مورد توجه قرار گیرد و فراگیر شود.
احیای این گنجینه تمدنی، نه تنها پیوند نسل امروز با هویت کهنش را مستحکم می کند، بلکه می تواند الگویی از پوشش کامل و عفیفانه را به جهان معرفی کند و نام تمدن غنی گیلان را بار دیگر بر تارک فرهنگ جهانی بنشاند.
نظر شما