شکار اشیاء ناهنجار در لنز دوربین‌های فروسرخ / آیا «بیولوژیک‌های غیرانسانی» تنها یک گزارش‌دهی دایره‌ای هستند؟

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، موضوعی که دهه‌ها به عنوان «بشقاب‌پرنده» و در قلمرو افسانه‌ها شناخته می‌شد، اکنون به یکی از اولویت‌های امنیتی و علمی دولت ایالات متحده تبدیل شده است. بررسی اسناد منتشر شده تا می ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که نگاه وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) به پدیده‌های ناهنجار ناشناخته (UAP) از یک کنجکاوی ساده به یک چالش جدی در حوزه امنیت ملی و ایمنی پرواز تغییر یافته است.

دولت آمریکا از سال ۱۹۴۷ (واقعه روزول) به طور سیستماتیک این پدیده‌ها را ردیابی کرده است. در حالی که در دهه‌های گذشته سیاست دولت بر پایه «تکذیب» بنا شده بود، از سال ۲۰۰۷ با تشکیل برنامه‌های شناسایی تهدیدات پیشرفته، ورق برگشت. امروز نهادی به نام اداره AARO مسئولیت دارد تا تمام گزارش‌های پراکنده در آژانس‌های مختلف را متمرکز و تحلیل کند. هدف این است که مشخص شود آیا این اشیاء ناهنجار، فناوری‌های پیشرفته کشورهای رقیب هستند یا منشأ دیگری دارند.

شکار اشیاء ناهنجار در لنز دوربین‌های فروسرخ

اسناد پنتاگون و دفتر مدیر اطلاعات ملی بر سه ویدئوی کلیدی تمرکز دارند که توسط خلبانان نیروی دریایی با استفاده از سیستم‌های هدف‌گیری فروسرخ (FLIR) ثبت شده‌اند. ویدئوی «FLIR» مربوط به نوامبر ۲۰۰۴، شیئی موسوم به «Tic Tac» را نشان می‌دهد که توسط خلبانان ناو هواپیمابر USS Nimitz ردیابی شد. گزارش‌های رسمی تأکید می‌کنند که این شیء فاقد هرگونه بال، دم یا خروجی موتور مرئی بوده و توانسته است شتاب‌های گرانشی شدیدی را تحمل کند که فراتر از توانمندی‌های شناخته شده هواگردهای بشری است.

ویدئوی «FLIR» (تصویربرداری فروسرخ)؛ ضبط شده در آبان ۱۳۸۳ توسط ناخدا دوم «چاد آندروود» از ناو هواپیمابر نیمیتز در نزدیکی سواحل کالیفرنیای جنوبی:

در ویدئوهای «GIMBAL» و «GOFAST» که در سال ۲۰۱۵ توسط خلبانان ناو USS Theodore Roosevelt ثبت شدند، اشیاء ناهنجاری مشاهده می‌شوند که رفتارهای آیرودینامیکی غیرمتعارفی دارند. در ویدئوی «GIMBAL»، شیء در حالی که برخلاف جهت باد حرکت می‌کند، به دور محور خود می‌چرخد، واکنشی که خلبانان را در مکالمات رادیویی به شدت شگفت‌زده کرده است. با این حال، تحلیل‌های فنی بعدی توسط AARO در سال ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴، احتمالات دیگری را مطرح کرده است. برای مثال، در مورد ویدئوی GOFAST، تحلیل داده‌های راداری و اپتیکی نشان داد که سرعت بسیار بالای شیء ممکن است ناشی از خطای پارالاکس (Parallax) باشد؛ وضعیتی که در آن حرکت سریع هواپیمای ناظر در ارتفاع بالا، باعث می‌شود شیئی که در ارتفاع پایین‌تر قرار دارد، سریع‌تر از آنچه هست به نظر برسد.

ویدئوی «GIMBAL» (گیمبال)؛ ضبط شده در دی‌ماه ۱۳۹۳ توسط خدمه پروازی ناو هواپیمابر تئودور روزولت در نزدیکی سواحل شرقی آمریکا:

ویدئوی «GOFAST»؛ ضبط شده در دی‌ماه ۱۳۹۳ توسط خدمه پروازی ناو هواپیمابر تئودور روزولت در نزدیکی سواحل شرقی آمریکا:

طبق آخرین داده‌ها، بیش از ۱,۶۰۰ مورد گزارش در بانک اطلاعاتی دولت آمریکا ثبت شده است.

بسیاری از موارد «ناشناخته» باقی مانده‌اند، اما نه لزوماً به دلیل فرازمینی بودن، بلکه به خاطر نقص در داده‌های راداری و حسگرها.

رد ادعای وجود تکنولوژی «ضدجاذبه»

یکی از بحث‌برانگیزترین بخش‌های اسناد پنتاگون، مربوط به تجزیه و تحلیل مواد فیزیکی است که ادعا شده از بقایای سقوط UAPها به دست آمده‌اند. در سال ۲۰۲۴، اداره AARO با همکاری آزمایشگاه ملی اوک ریج (ORNL)، گزارشی تفصیلی در مورد یک نمونه منیزیم-بیسموت (Mg-Bi) منتشر کرد که در میان یوفولوژیست‌ها به «قطعات آرت» (Art's Parts) معروف است.

این ماده دارای ساختار لایه‌ای میکرونی بود که ادعا می‌شد می‌تواند به عنوان یک موج‌بر تراهرتز برای ایجاد نیروی ضدگرانش عمل کند. با این حال، تحلیل‌های ایزوتوپی و میکروسکوپی ORNL نتایج متفاوتی را ارائه داد. دانشمندان دریافتند که نسبت ایزوتوپ‌های منیزیم در این نمونه دقیقاً با استانداردهای ایزوتوپی زمین مطابقت دارد و هیچ نشانه‌ای از منشأ فرازمینی یا فرآیندهای سنتز ایزوتوپی غیرزمینی در آن دیده نمی‌شود.

نتایج این محاسبات نشان داد که انحرافات ایزوتوپی کاملاً در محدوده فرآیندهای صنعتی زمینی در اواسط قرن بیستم، به ویژه در صنایع هوافضای مرتبط با آلیاژهای منیزیم، قرار دارد. گزارش نهایی AARO تأکید می‌کند که این نمونه احتمالاً یک محصول جانبی از آزمایش‌های شکست‌خورده متالورژیکی برای تولید آلیاژهای سبک‌وزن هواپیما بوده است.

از شهادت در کنگره تا تبیین «گزارش‌دهی دایره‌ای» توسط دولت

در جولای ۲۰۲۳، شهادت دیوید گراش در برابر کنگره، ابعاد جدیدی به پرونده UAP بخشید. گراش، که پیش‌تر در نهادهای اطلاعاتی سطح بالا فعالیت می‌کرد، ادعا کرد که ایالات متحده دارای برنامه‌های فوق سری برای بازیابی لاشه اشیاء ناشناخته و مهندسی معکوس آن‌هاست. وی مدعی شد که «بیولوژیک‌های غیرانسانی» (Non-human biologics) از سایت‌های سقوط بازیابی شده و دولت دهه‌هاست که این موضوع را از کنگره مخفی نگه داشته است.

واکنش رسمی پنتاگون و اداره AARO به این ادعاها کاملاً انکارآمیز بوده است. در گزارش «سوابق تاریخی» که در مارس ۲۰۲۴ منتشر شد، AARO اعلام کرد که پس از دسترسی به تمام برنامه‌های دسترسی ویژه (SAP) و مصاحبه با ده‌ها شاهد، هیچ مدرک مستدلی دال بر وجود چنین برنامه‌هایی پیدا نکرده است. این اداره پدیده ادعاهای گراش را محصول «گزارش‌دهی دایره‌ای» (Circular Reporting) دانست؛ وضعیتی که در آن گروهی از افراد، داستان‌های غیرمستند را میان خود تکرار کرده و به تدریج آن را به عنوان واقعیت پذیرفته‌اند، بدون اینکه هیچ‌کدام شاهد مستقیم شواهد فیزیکی باشند.

انتشار ۱۶۲ فایل محرمانه از مواجهات فضایی و هوایی

در فوریه ۲۰۲۶، با دستور ریاست‌جمهوری، طرحی به نام PURSUE آغاز شد که طی آن ۱۶۲ فایل حساس از جمله تصاویر فروسرخ جدید و حتی مکالمات ماموریت‌های آپولو در ماه از حالت محرمانه خارج شد. این اقدام با هدف پایان دادن به شایعات و اجازه دادن به جامعه علمی برای قضاوت روی داده‌های خام انجام شده است.

در حالی که اسناد PURSUE و گزارش‌های AARO بر ناشناخته ماندن بسیاری از موارد تأکید دارند، تبیین‌های علمی ارائه شده توسط پنتاگون به شدت بر خطاهای ابزاری و پدیده‌های متعارف متمرکز است. شان کرک‌پاتریک و مدیران بعدی AARO بارها تأکید کرده‌اند که تا به امروز هیچ شواهدی دال بر نقض قوانین فیزیک یا وجود فناوری‌های فرازمینی یافت نشده است. 

بسیاری از اشیاء موسوم به «گوی‌های فلزی» (Metallic Orbs) که توسط پهپادهای MQ-9 در خاورمیانه ردیابی شده‌اند، به عنوان «ناهنجاری‌های ناشی از انعکاس یا اثرات حسگر» طبقه‌بندی شده‌اند. برای مثال، در یک گزارش مربوط به سال ۲۰۲۳ در خاورمیانه، مشخص شد که آنچه به نظر می‌رسید یک شیء پرنده سریع است، در واقع الگوی پراش ناشی از گرمای موتور یک جت دوردست بوده است.

نقش ماهواره‌های استارلینک در افزایش گزارش‌های یوفو

گفتنی است که اسناد سال ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ نشان می‌دهند که افزایش چشمگیر تعداد ماهواره‌های در مدار پایین زمین، به ویژه شبکه استارلینک، منجر به افزایش گزارش‌های UAP شده است. پدیده‌ای موسوم به «درخشش ماهواره‌ای» (Satellite Flaring)، که ناشی از انعکاس نور خورشید از پنل‌های خورشیدی یا آنتن‌های ماهواره است، به کرات توسط خلبانان و ناظران زمینی به عنوان «ناوگان‌های UAP» گزارش می‌شود. AARO برای مقابله با این موضوع، ابزارهای انیمیشنی و مدل‌های شبیه‌سازی را برای آموزش خلبانان و ابهام‌زدایی از این گزارش‌ها توسعه داده است.

انتشار اسناد تازه از سوی پنتاگون نشان می‌دهد که دولت ایالات متحده در موقعیتی متناقض قرار دارد. از یک سو، مقامات نظامی و اطلاعاتی به طور رسمی وجود اشیاء فیزیکی در حریم هوایی را که با فناوری‌های موجود قابل توضیح نیستند، پذیرفته‌اند. از سوی دیگر، تمام تحقیقات علمی و بازرسی‌های داخلی تاکنون از تأیید فرضیه فرازمینی یا وجود برنامه‌های مخفی مهندسی معکوس ناتوان بوده‌اند.

اسناد منتشر شده از طریق طرح PURSUE نشان می‌دهند که بخش بزرگی از معماهای UAP ریشه در نقص داده‌ها، خطاهای ادراکی و پیشرفت‌های تکنولوژیک در حوزه پهپادها و ماهواره‌ها دارد. با این حال، باقی ماندن درصدی از موارد به عنوان «حل‌نشده» (Unresolved)، فضایی را برای گمانه‌زنی‌های علمی و امنیتی باقی می‌گذارد. به طور خلاصه، موضع رسمی پنتاگون را می‌توان به این صورت خلاصه کرد:«ما اشیائی را می‌بینیم که نمی‌توانیم توضیح دهیم، اما مدرکی نداریم که نشان دهد آن‌ها متعلق به بیگانگان هستند؛ با این حال، به دلیل تهدیدات امنیتی احتمالی، ردیابی و مطالعه آن‌ها را با حداکثر توان ادامه خواهیم داد.»

۲۲۷۲۲۷