به گزارش خبرآنلاین، سایت سالن به قلم سوفیا تسفای، در مطلبی انتقادی ضمن موشکافی این موضوع معتقد است این اتفاق باعث شده است تا باراک راوید، روزنامه نگاری که از انحصار اخبار از کانال قدرت بهرهمند است{ Access journalism}، طیف وسیعی از انتقادات را ، از وال استریت تا مارجوری تیلور گرین، به خود جلب کند.
باراک راوید ضمن حفظ روابط نزدیک با منابع قدرت در حکومت، به دلیل حفظ دسترسی، پوششهای خبری را جهتدار نوشته و اغلب داستانهایی مینویسد که به جای حقیقت مستقل، روایت مورد نظر منبع قدرت را منعکس میکند.
به نوشته سایت سالن، کمی بیش از یک ساعت قبل از اینکه باراک راوید، خبرنگار اکسیوس، گزارشی منتشر کند که در آن ادعا شده بود کاخ سفید معتقد است که به دستیابی به یک تفاهمنامه یک صفحهای با ایران برای پایان دادن به جنگ نزدیک شده است، نزدیک به ۱۰ هزارقرارداد نفت خام - به ارزش تقریبی ۹۲۰ میلیون دلار - توسط معاملهگرانی که شرط میبستند قیمت نفت در شرف سقوط است، در بازار آتی فروخته شد.
طبق دادههای برجسته شده توسط حسابهای نظارت بر معاملات مانند کوبیسی، هر کسی که این شرطبندیها را انجام داده بود، با سقوط بیش از ۱۲ درصدی قیمت نفت، حدود ۱۲۵ میلیون دلار سود میکرد.
سپس واقعیت جنگ آشکار شد. ترامپ به نیویورک پست گفت که ایران کل این ماجرا را «لیست آرزوهای آمریکاییها» نامیده است، و آماده شدن برای صلح «خیلی زود» است.
اسرائیل هم اعلام کرد که حتی از این پیشنهاد مطلع نشده است و قیمت نفت ۸ درصد افزایش یافت زیرا معاملهگران متوجه شدند که «توافق قریبالوقوع» ممکن است اصلاً وجود نداشته باشد.
حتی مارک لوین، مجری فاکس نیوز و بزرگترین حامی رسانهای جنگ نوشت که به این نتیجه رسیده است که گزارش اکسیوس «تا حد زیادی جعلی» است.
از سوی دیگر یک عضو ارشد مجلس ایران هم گفت سایت آکسیوس توسط کاخ سفید برای دستکاری بازار استفاده میشود.
تحلیلگرانی که فعالیت کالاها و بازارهای پیشبینی را ردیابی میکنند، مجموعهای از معاملات مشابه را در مورد اعلامیههای مهم مرتبط با ایران شناسایی کردهاند.
طبق دادههای معاملاتی که توسط ناظران بازار ذکر شده و بعداً توسط قانونگذارانی که خواستار تحقیقات هستند، به آنها اشاره شده است، میلیاردها دلار شرطبندی نفتی در چندین مورد، اندکی قبل از علنی شدن تحولات حساس ژئوپلیتیکی، ظاهر شده است
برخی از تحلیلگران، از جمله جیم کرامر، مجری CNBC، و کاربران رسانههای اجتماعی اظهار داشتند که گزارش اکسیوس ممکن است به صورت استراتژیک قبل از معاملات بازار منتشر شده باشد و به طور بالقوه بر قیمت نفت و احساسات مالی گستردهتر تأثیر بگذارد.
مارکو کولانوویچ، رئیس سابق تحقیقات جهانی در جیپیمورگان، پس از گزارش روز چهارشنبه اکسیوس به تغییرات قیمت نفت واکنش نشان داد و گفت: «چه کسی میداند در بازارهای آشکارا دستکاری شده چه اتفاقی میافتد» و اعتبار این رسانه را زیر سوال برد.
آدام کینزینگر، نماینده سابق کنگره جمهوریخواه، در توییتی که پس از پاسخ جیک ویلکینز، مدیر ارتباطات اکسیوس، مبنی بر اینکه این ادعاها «بدیهی است که درست نیستند» و «تبلیغ آن از سوی شما غیرمسئولانه است»، از فضای اطلاعاتی اطراف انتقاد کرد.
مارجوری تیلور گرین، جمهوریخواه اهل جورجیا که پس از جدایی علنی از ترامپ، کنگره را ترک کرد، در ایکس پرسید: «چه زمانی همه متوجه خواهند شد که لفاظیهای دیوانهوار جنگ/صلح، در واقع فقط معامله با افراد داخلی است؟»
بن رودز، که به عنوان معاون سابق مشاور امنیت ملی جو بایدن خدمت میکرد، در ایکس نوشت: «مهم نیست چقدر طول بکشد، ضروری است که روزی افرادی را که از این نشت مداوم و پوچ صلح قریبالوقوع، اغلب به یک رسانه، سود میبرند، شناسایی و پاسخگو کنیم.»
از سوی دیگر، راوید هرگونه هماهنگی با معاملهگران را قاطعانه رد کرده و این ادعاها را «کاملاً مزخرف» خواند.
سخنگوی اکسیوس هم گفت این رسانه قویاً از راوید حمایت میکند و او را «بهترین گزارشگر در مورد بزرگترین داستان جهان، که اخبار اختصاصی پشت اخبار اختصاصی ارائه میدهد» میداند.
باراک راوید کیست؟
راوید یهودی، برنده جایزه انجمن خبرنگاران کاخ سفید در سال ۲۰۲۴ به خاطر برتری کلی در پوشش اخبار کاخ سفید، به عنوان یکی از خبرنگاران برتر در حوزه امنیت ملی در واشنگتن شناخته میشود.
وقتی این هفته انتقادات جای خود را به حملات توطئهآمیز و زشت داد - مبنی بر اینکه راوید به عنوان یک دارایی اطلاعاتی فعال در روزنامهنگاری ایالات متحده فعالیت میکند – باعث شد تا روزنامهنگارانی مانند دانا باش و جیک تپر از سی ان ان به سرعت به دفاع از او برخیزند.
اما رد کردن همه انتقادات به عنوان پارانویای حاشیهای، از مواجهه با واقعیت اساسی که روزنامهنگاری نزدیک به منبع قدرت، تضاد منافع عمیقی ایجاد میکند، چه خبرنگاران فردی درست عمل کنند یا نادرست، اجتناب میکند.
روزنامهنگاری امنیت ملی مدرن به طور فزایندهای به عنوان یک سیستم سیگنالدهی نخبگان عمل میکند که در آن مقامات ناشناس از طریق نشتهای دقیق و زمانبندی شده، روایتها را شکل میدهند تا با فشار علیه دولتهای خارجی، برداشت عمومی و حتی بازارها را دستکاری کنند.
بنابراین آکسیوس دقیقاً همانطور که رسانههایی با دسترسی ویژه معمولاً انجام میدهند، به کار خود ادامه داده است: انتشار آنچه مقامات قدرتمند به آنها میگویند در ازای دسترسی مداوم به اطلاعات داخلی. مهمتر اینکه ظاهرا روزنامهنگاران مسئول آنچه که افراد پس از انتشار با اطلاعات انجام میدهند، نیستند.
این ویژگی در طول حوادثی مانند جنگ بسیار خطرناک مینماید.
در همین رابطه، ریچی تورس، نماینده دموکرات مجلس از نیویورک، نامههای متعددی به نهادهای نظارتی ارسال کرده و خواستار تحقیقات در مورد فعالیتهای تجاری پیرامون اخبار منتشر شده مرتبط با ایران شده است.
سناتور الیزابت وارن و سناتور شلدون وایتهاوس نیز به طور مشابه از کمیسیون معاملات آتی کالا خواستند تا آنچه را که آنها معاملات مشکوک مکرر مرتبط با اطلاعات حساس دولتی توصیف میکردند، بررسی کند.
جنگ عراق به اعتبار تشکیلات امنیت ملی آمریکا آسیب زد.
روزنامه نگاران در آن زمان تندنویسانی شدند که هر چه مینوشتند را میفروختند.
منابع ناشناس خوراک به روزنامهها درباره سلاحهای کشتار جمعی میدادند که وجود هم نداشتند.
رسانهها دسترسی را به دقت، سرعت را به شکاکیت، نزدیکی به قدرت را به استقلال از آن ترجیح میدادند. و مردم عراق و آمریکا بهای آن را پرداختند - با خون، با پول و با اعتماد به نهادهایی که هرگز به طور کامل بهبود نیافتهاند.
جالب است که سالها بعد، یعنی حالا، همان خطوط ایدئولوژیک، گفتمان پیرامون ایران را در رسانههای آمریکایی شکل داده و یک نتیجه مشخصی بیرون آمده است و اینکه ما شاهد سیستمی از غارت قانونی هستیم که در لباس زبان ژئوپلیتیک و اخبار فوری خودنمایی میکند.
*ترجمه؛ علیرضا خراسانی
315
نظر شما