به گزارش خبرآنلاین، روزنامه الاخبار درباره دور سوم مذاکرات بیروت و تلآویو در واشنگتن نوشت: دولت اشغالگر در لبنان با سر به آغوش حامی آمریکایی خود رفته و واشنگتن نیز توانست به تدریج دولت لبنان را در رویارویی آشکاری با مقاومت، به شریک امنیتی دشمن اسرائیلی تبدیل کند اما در مقابل این اشغالگر در بیروت، هیچ تضمین واقعی در مورد توقف خصومتها، عقبنشینی یا حتی برقراری ثبات دریافت نکرد.
به گزارش ایسنا، مذاکرات جاری میان لبنان و رژیم صهیونیستی حاکی از این نیست لبنان به سمت حفاظت از حاکمیت خود حرکت نمیکند بلکه بیشتر نشاندهنده مشارکت آن در ترتیبات امنیتی است که در درجه اول در خدمت اولویتهای اسرائیل تحت پوشش «آرام کردن اوضاع» و «جلوگیری از تشدید» است.
مساله نگرانکنندهتر این است که همه این اتفاقات در حالی رخ میدهد که جنوب لبنان همچنان زیر آتش بوده و تلآویو آزادی عمل قابل توجهی برای ادامه عملیات نظامی خود تحت همان چتر آمریکایی دارد. این نکته با بیانیه وزارت خارجه آمریکا درباره «تمدید آتشبس در لبنان به مدت ۴۵ روز، پس از آخرین دور مذاکرات بسیار سازنده بین لبنان و اسرائیل» نمایان شد، همزمان در این بیانیه، «ایجاد یک مسیر امنیتی در ساختمان وزارت جنگ در ۲۹ مه با مشارکت هیئتهای نظامی از لبنان و اسرائیل» نیز اعلام شد.
اما روشن است که لبنان چارچوب جدید هماهنگی امنیتی با دشمن از طریق آمریکا را پذیرفته و این مشابه اتفاقات جاری در سرزمینهای اشغالی فلسطین است که نتیجه آن تبدیل تشکیلات خودگردان رامالله به شریک نیروهای اشغالگر در تعقیب نیروهای مقاومت و دستگیری و قتل آنها بود.
در حالی که افشای اطلاعات در بیروت درباره «حصول پیشرفت» که از سوی مقامات آمریکایی مطرح میشد، شدت گرفته، اکنون مشخص شده که بحثها در عمل حول نتایج مذاکرات آمریکا-اسرائیل که پیش از ۲ جلسه روزهای پنجشنبه و جمعه انجام شده بود و به صورت یک طرح پیشنهادی به هیئت لبنانی ارائه شد، میچرخید. بر اساس اطلاعاتی که تاکنون به دست آمده است، طرح اسرائیل بر اساس مجموعهای از نکات کلیدی است که مهمترین آنها عبارت هستند از:
یک، لبنان به سمت پذیرش مفهوم پایان دادن به خصومت با اسرائیل سوق داده شده و این ایده با صدور قانونی از سوی پارلمان که قانون تحریم اسرائیل را لغو کرده و جرمانگاری ارتباط با اسرائیلیها را متوقف میکند، به سرعت عملی شود.
دو، تعهد دولت لبنان به اجرای تصمیم خود که در تاریخ ۲ مارس صادر شد، مبنی بر اینکه شاخههای نظامی و امنیتی حزبالله را «سازمانهای غیرقانونی» دانسته و از طریق نهادهای نظامی، قضایی و امنیتی لبنان برای انحلال آنها تلاش کند.
سه، لبنان باید در چارچوب سازوکاری تحت نظارت مستقیم کمیته «سازوکار» که جزئیات آن با طرفهای آمریکایی و اسرائیلی مورد بحث قرار میگیرد، تضمینهای روشنی در مورد اجرای طرح گسترش اقتدار دولت و محدود کردن سلاح در سراسر لبنان، ارائه دهد.
چهار، آمریکا متعهد شده با مشارکت آمریکاییها در انتخاب افسران و پرسنل آن به استثنای هر کسی که مظنون به ارتباط نزدیک یا حمایت از حزبالله است، یک تیپ جدید در ارتش لبنان را تأمین مالی و تجهیز کند، واشنگتن به این تیپ آموزش نظامی و امنیتی خواهد داد تا به عنوان نیروی اصلی، وظیفه اجرای بُعد نظامی فرآیند خلع سلاح از جمله ورود به هرگونه تاسیسات یا مکان عمومی یا خصوصی و هرگونه تاسیسات واقع در مناطق باز را به منظور خلع سلاح بر عهده بگیرد.
پنج، موافقت دولت لبنان با سازوکار هماهنگی مستقیم با ارتش اسرائیل از طریق میانجی آمریکایی که اجرای صحیح هرگونه توافقی را تضمین میکند و به اسرائیل تضمین میدهد که حزبالله به عنوان یک نیروی نظامی باقی نخواهد ماند.
به نظر میرسد که جلسات پنجشنبه و جمعه صرفاً دور دیگری از مذاکرات مقدماتی بوده و انتظار میرود «اعلام اهداف» که قرار است آمریکا اعلام کند، شامل نشانهای از توافق هر ۲ طرف درباره آغاز روند مذاکرات سیاسی و نظامی-اجرایی در مرحله بعدی است.
گزارشها حاکی از آن است که اسرائیل قصد دارد با رهبری مذاکرات توسط وزیر سابق، «ران درمر»، نقش خود را گسترش دهد، به این امید که لبنان نیز با افزودن یک وزیر ارشد به هیئت رسمی خود، نقش خود را تقویت کند.
اما مهمترین نکته تمامی این اتفاقات این است که اسرائیل هرگونه تعهد به آتشبس جامع یا جدول زمانی برای خروج نیروهایش از خاک لبنان را به میزان تعهد لبنان به اجرای توافقات مربوط به خلع سلاح و ترتیبات امنیتی مرتبط میکند.
در این زمینه، مقامات اسرائیلی بارها اعلام کردهاند که به تجربیات گذشته اعتماد ندارند و به همین دلیل سازوکارهایی را پیشنهاد میکنند که تحت نظارت آمریکا بوده اما در عمل نوعی همکاری مستقیم بین مقامات رسمی لبنان و مقامات رژیم اشغالگر در مقابله با مقاومت ایجاد میکند.
در همین حال، «ژوزف عون» رئیس جمهور آمریکا تلاش کرد این رویدادها را به عنوان یک دستاورد بزرگ به تصویر بکشد و به بازدیدکنندگان خود گفت که «نشستهای واشنگتن در را به سوی توافق آتشبس باز میکند»، با این حال بحثها پیچیدگیهای عمیقتری را آشکار کردند. هنگامی که «سیمون کرم» سفیر سابق و رئیس هیئت اعزامی در واشنگتن به عون اطلاع داد که طرفهای آمریکایی و اسرائیلی سوال میکنند چه کسی پایبندی حزبالله به هرگونه توافق حاصل شده را تضمین میکند، عون بلافاصله با «نبیه بری» رئیس پارلمان لبنان تماس گرفت و مستقیماً از او پرسید: «اگر به توافق آتشبس برسیم، آیا حزبالله به آن پایبند خواهد ماند؟»
بری نیز پاسخ داد: «اول، آتشبس جامعی برقرار کنید به طوری که هیچ عملیات نظامی، گلولهباران، یورش، ترور یا هدفگیری در سراسر لبنان صورت نگیرد و توقف عملیات تخریب با بولدوزر در مناطق اشغالی تضمین شود، در مرحله بعدی یک جدول زمانی برای خروج کامل نیروهای اشغالگر از تمام سرزمینهای اشغالی برای من بیاورید و پس از آن، من میتوانم تعهد حزبالله به آتشبس را تضمین کنم.»
310310
نظر شما