به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایرنا، حمیدرضا نعیمی در گفت و گو با خبرنگار تئاتر ایرنا درباره همکاری با بهناز نازی هنرمند تئاتر اظهارداشت: من و خانم بهناز نازی به همراه تعدادی دیگر از دوستانمان در سال ۱۳۷۳، در سالهای نخست دانشکده و در حالی که در رشته تئاتر تحصیل میکردیم، گروه تئاتر دانشجویی را به نام «شایا» تشکیل دادیم؛ ما به همراه آقایان شهرام کرمی و یعقوب صباحی هیات مؤسس این گروه بودیم که متأسفانه سال گذشته یعقوب صباحی دارفانی را وداع گفت.
وی گفت: در تمام این سالها گروه «شایا» از یک گروه دانشجویی، به تدریج به یک گروه هنری مستقل تبدیل شد و توانست مسیر خود را از فعالیتهای دانشجویی به دوره نیمه حرفهای و سپس حرفهای برساند. در گروه تئاتر «شایا» تا امروز حدود ۶۰ تا ۷۰ نمایشنامه نوشته، تولید و کارگردانی شده و به اجرا رسیده؛ آثاری که قطعا در ذهن تماشاگران ماندگار شده است.
نعیمی افزود: ایفای نقش درخشان خانم بهناز نازی در نمایشهایی مانند «فاوست»، «درخشش در ساعت مقرر»، «سقراط»، «شوایک»، «فردریک» و بسیاری آثار دیگر؛ هر کدام نشان از نبوغ، توانمندی و قدرت این بازیگر بیحاشیه، سختکوش و خلاق داشت.
این نویسنده و کارگردان تئاتر بیان کرد: به اعتقاد من، بهناز نازی یکی از قدرتمندترین و حرفهایترین بازیگران تئاتر است. شاید یکی از دلایل این موضوع این باشد که او از طریق تئاتر امرار معاش نمیکرد؛ تئاتر برای او به معنای واقعی کلمه «هنر» است. به همین دلیل هم هرگز به خودش اجازه نمیداد در هر کاری و در هر جایی حضور پیدا کند. او هنرمندی گزیدهکار است.
وی اظهارداشت: در تمام سالهایی که من کارگردانی میکردم، سختترین نقشها؛ نقشهایی که هر کسی از عهدهشان برنمیآمد به بهناز نازی واگذار میکردم و او همیشه به نحو احسن با تمام ظرافت، دقت و قدرتی مثالزدنی آنها را اجرا میکرد. همه کسانی که نازی را میشناسند، او را هنرمندی بیحاشیه، بااخلاق، حرفهای و گزیدهکار میدانند.
چگونگی ایفای نقش «مادموازل ژرژ»
نعیمی با اشاره به بیماری بهناز نازی گفت: متأسفانه او از حدود چهار سال پیش با بیماری سرطان مواجه شد. در تمام این مدت بارها این دیو بیماری را شکست داد و در آخرین همکاری ما، با وجود آنکه همچنان درگیر مبارزه با بیماری بود، موفق شدیم سال ۱۴۰۲، نمایش «فردریک» را در سالن اصلی تئاتر شهر روی صحنه ببریم.
کارگردان تئاتر «فردریک» افزود: در پشت صحنه این نمایش یک تخت قرار داشت. نازی پس از اینکه صحنههای کمدی و جذاب خود را اجرا میکرد، وقتی از صحنه بیرون میآمد با کمک دوستان روی آن تخت دراز میکشید؛ پاهایش که زخمی و خونآلود بود، التیام میداد، کمی استراحت میکرد، نفس میگرفت، لباسش را عوض میکرد و برای صحنه بعد آماده میشد. سپس دوباره روی صحنه میآمد و بدون هیچ گونه نشانی از بیماری، او با قدرت تمام نقش را بازی میکرد.نازی بسیار عاشق بازی در نقش «مادموازل ژرژ» در نمایش «فردریک» بود و از اینکه میتوانست روی صحنه باشد و ایفای نقش کند، بسیار خوشحال بود اما این بیماری به هر حال او را بسیار خسته کرده بود.
وی بیان کرد: حدود چهار یا پنج ماه پیش قرار بود نمایشی را کار کنم که نازی با وجود شرایط جسمیاش و با یک عصا در آن حضور داشته باشد. هدف ما صرفاً تولید یک اثر نبود؛ میخواستیم او بار دیگر صحنه را تجربه کند اما متأسفانه این نمایش با بیمعرفتی و کملطفی مسئولان مجموعه تئاتر ایرانشهر به اجرا نرسید. شرایط به گونهای بود که من از آنها درخواست کردم تنها ۱۵ روز، یعنی دو هفته، زمان اجرای ما را به تعویق بیندازند تا بتوانیم کار را با کیفیت مطلوب روی صحنه ببریم اما برای یک گروه حرفهای که بیش از ۳۰ سال در تئاتر این سرزمین فعالیت کرده است، حاضر نشدند چنین فرصتی بدهند. در حالی که اجرای آن اثر میتوانست برای یکی از بزرگترین بانوان تئاتر ایران، هنرمندی که تئاتر ما بسیار به او مدیون است، انرژیبخش باشد و شاید حتی به بهتر شدن حالش کمک کند.
بستری شدن بهناز نازی در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان
نعیمی اظهارداشت: به هر حال حسرت آن اجرا و اجراهای دیگر تا امروز در دل ما مانده است. ما هر روز شاهد ضعیفتر شدن بهناز نازی هستیم و متأسفانه در روزهای اخیر او وارد کما شده است. در تمام این چهار سال، همسرش بهرام بدخشانی از برجستهترین مدیران فیلمبرداری سینمای ایران مانند پروانهای که به گرد شمع میگردد، لحظه به لحظه مراقب او بوده و همچنان در کنار او حضور دارد. همه کارهایی که باید انجام میشد تا امروز انجام شده است. تیمهای پزشکی در بیمارستانهای مختلف تلاش فراوانی کردهاند تا نازی سلامتیاش را دوباره به دست بیاورد؛ به ویژه تیم پزشکی بیمارستان شریعتی که در حال حاضر بهناز در بخش مراقبتهای ویژه آنجا بستری است. از همه این عزیزان در بیمارستان شریعتی صمیمانه سپاسگزاریم و دعا میکنیم معجزهای رخ دهد و بهناز با شرایط بهتری به زندگی و صحنه تئاتر بازگردد.
کارگردان تئاتر «سقراط» گفت: بهناز نازی، عاشق تئاتر است؛ حتی در روزهایی که سیمرغ بلورین طراحی صحنه و لباس را از سینما دریافت کرد، در روزهایی که نقشهای اصلی فیلمهای سینمایی و سریالها را بازی میکرد، یکبار به من گفت: «حقیقتاً در سینمای ایران هیچ خبری نیست. من میخواهم به تئاتر برگردم؛ میخواهم جایی باشم که هنر را بتوان به تمام معنا احساس کرد. من فقط میخواهم تئاتر کار کنم.» و در تمام این سالها، هر پیشنهادی که به او میشد به سادگی رد میکرد و فقط بر تئاتر و هنر بازیگری متمرکز است. از بهناز نازی برای همه تلاشها، تمرکز مثالزدنی و خلق آثار فاخر و ماندگارش سپاسگزارم و آرزو میکنم بار دیگر این فرصت را داشته باشیم که در کنار هم کار کنیم.
نبود سازوکار مؤثر برای حمایت از هنرمندان در روزهای بحرانی
نعیمی درباره حمایت مسئولان از بهناز نازی بیان کرد: در تمام این سالها، شاید در حد یک احوالپرسی، چندباری از سوی برخی مسئولان پیگیر حال او شدند اما حقیقت این است که در سرزمینی با این همه پیشینه هنر و فرهنگ، تنها یک تماس تلفنی کافی نیست. ما در این سالها هنرمندانی را از دست دادهایم که میراث زنده فرهنگ و هنر ایران بودند و متاسفانه دولتها پس از دولتها هیچ اقدام و تسهیلاتی برای حمایتها از هنرمندان در چنین روزهای بحرانی نداشتند.
وی افزود: در مورد بهناز نازی نیز واقعیت این است که هیچ نهادی؛ مرکز هنرهای نمایشی، صندوق اعتباری و خانه تئاتر، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اقدامی را برای حمایت از او انجام ندادند و بار سنگین هزینههای کمرشکن درمان، در بیمارستانهای خصوصی و دولتی، داروها و مراقبتهای تخصصی تماماً بر دوش همسرش؛ بهرام بدخشانی است. او در تمام این سالها حتی یک بار هم گلایه، مصاحبه و شکایتی نکرد و فقط متمرکز بود تا بهناز دوباره سلامت شود و به صحنه تئاتر بازگردد.
این نمایشنامهنویس و بازیگر تئاتر اظهارداشت: متأسفم که امروز باید بگویم کارنامه بسیاری از مسئولان فرهنگی و هنری و زیرمجموعههای آنان در قبال هنرمندان، قابل دفاع نیست. ما نمیتوانیم به همین سادگی از کنار هنرمندان عبور کنیم. در تمام این سالها یکی از مهمترین موضوعهایی که به مردم دلگرمی داده، امید بخشیده و حس امنیت و پیوند اجتماعی ایجاد کرده، حضور هنرمندان و فعالیتهای آنان در عرصه هنر بوده است اما امروز وقتی به وضعیت نگاه میکنیم، میبینیم که به دلایل مختلف و زیر سایه شرایط بحرانی و جنگ، بخش بزرگی از خانواده تئاتر عملاً بیکار شدهاند. بسیاری از هنرمندان تئاتر حتی آرزو کردهاند که کاش یک خودرو داشتند تا بتوانند در سامانههایی مثل اسنپ کار کنند و دستکم معاش خود و خانوادهشان را تأمین کنند؛ آرزویی ساده که برای برخی از آنان حتی همان هم دستنیافتنی مانده است.
نعیمی گفت: سؤال اینجاست که هنرمندانی که بسیاری از چهرههای بزرگ سینما و تلویزیون ایران که از هنر تئاتر برخاستهاند، آیا باید تا این اندازه مهجور و در تنگنای معیشتی زندگی کنند؟ واقعیت این است که بسیاری از هنرمندان تئاتر از ابتداییترین حمایتهای حرفهای بیبهرهاند؛ بیمهای پایدار ندارند، از بازنشستگی مشخصی برخوردار نیستند، حقوق ثابت یا پشتوانه مالی ندارند و از یک صنف قدرتمند که بتواند از حقوق آنان دفاع کند نیز برخوردار نیستند.
زیر سایه شرایط بحرانی و جنگ، بخش بزرگی از خانواده تئاتر عملاً بیکار شدهاند
کارگردان تئاتر «روزگاری برای بودن» افزود: امنیت شغلی در حوزه تئاتر آن قدر شکننده است که با هر بحران، نخستین مکان و حوزهای که تعطیل میشود تئاتر است؛ در شیوع کرونا، تئاتر تعطیل میشود؛ شرایط بحرانی پیش میآید، تئاتر تعطیل میشود؛ هر اتفاقی رخ میدهد، باز هم صحنه تئاتر خاموش میشود و هنرمندان آن به حاشیه رانده میشوند. این وضعیت پاسخ درخوری به سالها تلاش، تعهد و عشق این قشر بزرگ فرهنگی نیست. هنرمندانی که عمر خود را صرف فرهنگ، اندیشه و هنر این سرزمین کردهاند، سزاوار حمایتهایی جدیتر هستند. ما سالهاست که در این زمینه گلایهمندیم؛ گلایهای که در طول دههها همچنان باقی مانده و امید داریم روزی شنیده شود.
به گزارش ایرنا، بهناز نازی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، طراح صحنه و لباس، متولد ۱۳۴۶ است، او فعالیت خود را از سال ۱۳۷۴ در حوزه تئاتر آغاز کرد، ایفای نقش در نمایشهای «گمسار» به کارگردانی شهرام کرمی، «روزگاری برای بودن»، «دختری با شنل ارغوانی»، «مکبث»، «سقراط»، «فردریک» به کارگردانی حمیدرضا نعیمی، «آژاکس»، «کالون و قیام کاتسیلون» به کارگردانی آرش دادگر، «محبوبهها» به کارگردانی ژاله صامتی، ایفای نقش در مجموعههای تلویزیونی «سفر به چزابه» به کارگردانی رسول ملاقلیپور، «پزشکان» به کارگردانی مسعود کرامتی، «سیاه، سفید، خاکستری» به کارگردانی سیامک شایقی، «ازازیل» و «جیران» (نمایش خانگی) به کارگردانی حسن فتحی و فیلمهای سینمایی «مادرم گیسو»، «شراره» به کارگردانی سیامک شایقی و «دلم میخواد» به کارگردانی بهمن فرمان آرا از سوابق بهناز نازی است.
او طراحی صحنه و لباس نمایشهای «روزنه» به کارگردانی حمیدرضا نعیمی، «روزگار طولانی تنهایی» به کارگردانی شهرام کرمی و «انتظار با بوی نرگس» به کارگردانی عباس غفاری و کارگردانی نمایش «گابریل»(سال ۱۳۹۸) را برعهده داشته است.
همچنین دریافت جایزه دوم بازیگری از جشنواره دانشگاه آزاد بوشهر برای بازی در نمایش «گمهسار»، جایزه دوم طراحی صحنه و لباس از جشنواره استانی تهران برای طراحی صحنه نمایش «روزنه» و «روزگار طولانی تنهایی»، سیمرغ بلورین بهترین طراحی صحنه و لباس از جشنواره فیلم فجر برای طراحی صحنه فیلم «هیوا» به کارگردانی رسول ملاقلیپور و کسب رتبه سوم بازیگری از جشنواره سراسری دانشجویی برای بازی در نمایش «روزگاری برای بودن» از افتخارات این هنرمند بوده است.
59243
نظر شما