به گزارش خبرآنلاین روزنامه کیهان نوشت: اگرچه ایران در ایام جنگ، درست مثل میدان، فضای رسانهای را در مشت خود داشت و بنابر اعتراف اندیشکدههای غربی، «جنگ روایتها» را از آمریکا و رژیم صهیونیستی بُرده بود؛ اما با شروع آتشبس و مذاکره، ضعفهای جدی در حوزه «رسانه» و «اطلاعرسانی» مشاهده میشود که به دلیل اهمیت آن،
به عنوان موضوع این یادداشت انتخاب شده است.
دشمن بخش قابل توجهی از اموراتش در ایام آتشبس را با کار «رسانهای» و «موضعگیریهای بموقع» و سکوت نکردن در قبال تحولات، پیش برده است. دشمن در همین چند هفته گذشته، بارها با روایتهای یکطرفه-و غالبا دروغ- توانسته، یکی از مهمترین بخشهای این جنگ یعنی «تبعات اقتصادی بیسابقه حاصل از بسته شدن تنگه هرمز» را تا حدودی مدیریت کند که اگر نتوانسته بود، امروز با بسته ماندن تنگه هرمز، قیمت نفت حول و حوش 100 دلار در هر بشکه نمیچرخید. آیا دشمن با همین خبررسانیهای یکطرفه و بهرهبرداری از سکوت یا موضعگیریهای مبهم، دیر وقت و بعضا ناقص مقامات کشورمان نتوانسته این فضا را مدیریت کند؟! وقتی دشمن پس از به زبان راندن چند جمله «یاوهگویی» و «تهدید» علیه کشورمان میگوید: «در مذاکرات با ایران به پیشرفتهای خوبی رسیدهایم» و محور این پیشرفت را مثلا «گشایش تنگه هرمز» عنوان میکند و در مقابل پاسخ طرف ایرانی یا سکوت است یا موضع نه چندان روشن و محکم، و بلافاصله شاهد ریزش 18دلاری قیمت نفت میشویم، آیا این طور به نظر نمیرسد که آنها درست عمل میکنند و چه بسا حتی خبرهایی در میان است؟! بسیاری از کارشناسان پیشبینی کرده بودند در صورت بسته شدن تنگه هرمز، قیمت هر بشکه نفت از 200 دلار هم عبور خواهد کرد اما وقتی امروز نفت حدود 100 دلار در هر بشکه قیمتگذاری میشود یعنی، دشمن با «روایتسازی» توانسته این فضا را مدیریت کند.
طی دو سه روز گذشته چند رسانه و کانال تلگرامی و مقام آمریکایی اعلام کردهاند که مذاکرات جدی با ایران در جریان است. برخی مثل العربیه حتی به جزئیات این مذاکرات نیز اشاره کردهاند که چکیده آن به این شکل است: تنگه هرمز بازگشایی میشود، سپس مذاکرات در یک بازه زمانی 30 روزه انجام میگیرد و تحریمهای ایران نیز کمکم برداشته میشود. برگردید و دوباره این جملات را با دقت مرور کنید! در صورت صحت این ادعا، میتوان گفت، شاهد همان تجربه خسارتبار برجام و بحرانهای پس از آن خواهیم بود. چرا که اولا: تنگه هرمز اصلا قرار نبود جزو مذاکرات باشد و کنترل کامل بر تنگه هرمز جزو مهمترین بخش از اولین پیام رهبر انقلاب سید مجتبی خامنهای است که فرمودند: « برادران عزیز رزمنده! خواست تودههای مردم، ادامه دفاع مؤثّر و پشیمانکننده است. همچنین قطعاً همچنان از اهرم مسدود کردن تنگه هرمز باید استفاده شود». ثانیا، طبق جملاتی که از العربیه و رسانههای دیگر نقل قول کردیم، به نظر میرسد درست مثل برجام، قرار است امتیازات نقد در برابر وعدههای نسیه بدهیم! اگر چنین نیست مقامات مسئول آن را قویا و به صورت شفاف تکذیب کرده و اعلام کنند، تنگه هرمز جزو مذاکرات نیست و قرار هم نیست امتیازات نقد بدهیم و وعده نسیه بگیریم. هرگز نباید فراموش کرد که ترامپ آدمی نیست که به کسی امتیاز بدهد. ثالثا، دشمن دوبار پشت سر هم وسط مذاکره و درست در همان شرایطی که اعلام میکرد، «مذاکرات جدی در جریان است و به نتایج خوبی نزدیک شدهایم» به کشور عزیزمان تجاوز کرد و در حمله دوم، رهبر عزیزتر از جانمان را به شهادت رساند. طوری که عمان به عنوان میانجی که شاهد این به اصطلاح «پیشرفت در مذاکرات» بود، از این تجاوز انگشت به دهان ماند! بنابراین تجربه به ما میگوید وقتی دشمن این طور از پیشرفت مذاکرات سخن میگوید، هم باید بیشتر مراقب بود و هم باید برای مردم خیلی شفاف توضیح داد که قرار است بر سه چه چیزی مذاکره کنیم! مذاکره بر سر تنگه هرمز خط قرمز است چرا که به قول ستوننویس «یدیعوت آحارونوت» تسلط بر تنگه هرمز ایران را در برابر حملات آمریکا و اسرائیل بیمه کرده است!
شاید بتوان گفت در حال حاضر بزرگترین نقطه قوت ما پس از الطاف خدای بزرگ، تسلط بر تنگه هرمز است و بزرگترین نقطه ضعف دشمن نیز دقیقا همین است. کدام آدم عاقلی بزرگترین نقطه قوت خود را به میز مذاکره میبرد؟ اگر دنبال مهار دشمن هستیم، اگر دنبال لغو تحریمها هستیم، اگر دنبال بهبود شرایط اقتصادی هستیم، اگر دنبال بازدارندگی و توقف دائمی جنگ هستیم، همه این خواستهها به صورت یکجا در همین تنگه هرمز قرار دارد. نباید این اهرم را برای یک مشت وعده نسیه از دست داد.
دیروز رسانهها به نقل از رئیس آژانس بینالمللی انرژی اعلام کردند نفت دنیا از تابستان وارد «مرحله قرمز» میشود و بلومبرگ نیز نوشت، چنانچه تنگه هرمز همچنان بسته بماند، اقتصاد دنیا وارد یک «بحران ویرانگر» خواهد شد. این همان دلیلی است که دشمن را وادار به مذاکره آن هم بر سر تنگه هرمز کرده است. همانطور که دشمن هرگز اهرم «تحریم» را رها نخواهد کرد، ما هم نباید هرگز اهرم تنگه هرمز را رها کنیم. همین دیروز و در بحبوحه انتشار اخبار تردد هواپیماهای دولتی پاکستان به تهران و پکن و کنفرانسهای خبری روبیو و توئیتهای ترامپ الجزیره اعلام کرد «شورای اروپا تحریمهای خود علیه ایران را گسترش میدهد تا افراد و نهادهایی را که متهم به تهدید ناوبری در خاورمیانه هستند، شامل شود.» این یعنی، دشمن اهرم تهدید را رها نکرده پس ما هم نه فقط تا تابستان که همیشه باید از این اهرم بهره ببریم: کشورهای دوست را با گرفتن عوارض و کشورهای دشمن را با ممنوعیت تردد!
اظهارات «فاتح بیرول»، رئیس آژانس بینالمللی درباره تابستان امسال یعنی، زحماتی که نیروهای مسلح کشورمان کشیدهاند، سختیهایی که مردم عزیزمان به اشکال مختلف به ویژه به شکل فشارهای اقتصادی متحمل شدهاند، خونهای عزیزانی که در این مدت به زمین ریخته است و... قرار است همین روزها نتیجه بدهد و نتیجه آن به شکل «تحت فشار ماندن دشمن وحشی»، «توقف جابهجایی سلاحهای دشمن با کشتی»، «کسب 80 میلیارد دلار درآمد سالانه از محل عوارض»، «حفظ یک اهرم کنترل قدرتمند» و....است. مبادا خبرهایی از جنس آنچه العربیه منتشر کرده صحت داشته باشد و درست یک ماه مانده به چیدن میوه این همه زحمت و فشار و سختی، دوباره کشور را به امید وعدههای نسیه آدمی در قد و قواره ترامپ، وارد همان شرایطی کنیم که باعث بروز جنگ و این همه خسارات و تلفات جبران ناپذیر شد. مبادا دوباره از همان سوراخی که چند بار گزیده شدیم، دوباره گزیده بشویم!
کنترل تنگه هرمز یعنی نگه داشتن پای ایران روی گلوی دشمن تا، دوباره دست از پا خطا نکند. ما مخالف مذاکره نیستیم؛ میگوئیم تنگه هرمز، همان نقطهای است که باعث توقف دشمن و تن دادن ترامپ به آتشبس شد. میگوییم اگر پیش از این از این مؤلفه بسیار قدرتمند استفاده نکردیم، اشتباه کردیم. حالا که پی به این اشتباه برده و نتایج خارقالعاده استفاده از این اهرم را به عینه میبینیم، آن را از دست ندهیم. ذرهای تردید نداریم، به محض بازگشایی این تنگه، دشمن تجاوز و ترور و کشتار مردم را وحشیانهتر از قبل از سر خواهد گرفت. این خط این هم نشان....!
