به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در پی اعلام برگزاری رزمایش گسترده هستهای توسط نیروهای مسلح روسیه و نیروهای متحد بلاروس (که واحدهایی را در سرتاسر قلمرو دو کشور، از اروپای شرقی تا اقیانوس آرام شامل میشد)، شلیک شش نوع مختلف از موشکهایی با قابلیت حمل کلاهک هستهای تأیید شده است. این پرتابها در جریان فاز دوم رزمایش دوجانبه صورت گرفت و شامل موشکهای بالستیک قارهپیمای زمینپایه و زیردریاییپایه، موشکهای کروز و بالستیک هوابرد، موشکهای کروز هایپرسونیک ناوشکنپایه و موشکهای بالستیک تاکتیکی کوتاهبرد زمینپایه بود.
این رزمایشها به خوبی تنوع و پیچیدگی زرادخانه هستهای روسیه را به نمایش گذاشتند؛ موضوعی که در زمان تنشهای بالا میان مسکو و بلوک غرب، پیامدهای بسیار مهمی دارد.

۱. موشک قارهپیمای RS-۲۴ Yars (زمینپایه)
موشکی که بیشترین قدرت آتش را در این آزمایشها داشت، موشک بالستیک قارهپیمای RS-۲۴ Yars بود که از پایگاه فضایی پلسِتسک به سمت یک محدوده هدف مشخص در شبهجزیره کامچاتکا شلیک شد. موشک یارس در حال حاضر ستون فقرات بازدارندگی هستهای زمینپایه روسیه را تشکیل میدهد و نزدیک به ۱۵۰ فروند از آن در خدمت هشت لشکر عملیاتی است. این موشک نخستین بار در جولای ۲۰۱۰ وارد خدمت شد و قابلیت آن در مجهز شدن به چند کلاهک با قابلیت هدایت مستقل (MIRV)، آن را از مدلهای پیشین موشکهای قارهپیما متمایز میکند. بخش اعظمی از این موشکها از پرتابگرهای متحرک جادهای مستقر هستند، در حالی که تعداد کمتری از آنها در سیلوهای زیرزمینی قرار دارند. انتظار میرود که خرید این موشک به عنوان همتای سبکتر موشک RS-۲۸ Sarmat ادامه یابد.

۲. موشک بالستیک R-۲۹RMU۲ Sineva (زیردریاییپایه)
موشکی که از نظر قدرت آتش در رتبه دوم پرتابها قرار داشت، موشک R-۲۹RMU۲ Sineva بود که از یک زیردریایی کلاس دلتا IV شلیک شد. زیردریاییهای کلاس دلتای ساخت شوروی به طور قابلتوجهی کوچکتر هستند و لولههای پرتاب موشک بسیار کوچکتری نسبت به زیردریاییهای مدرن حامل موشک بالستیک کلاس «بوری» (Borei) دارند؛ در نتیجه، موشک R-۲۹ بالستیک بسیار کوچکتری نسبت به موشک RSM-۵۶ بولاوا (که روی ناوهای کلاس بوری نصب است) محسوب میشود. اگرچه موشک سینوا بردی مشابه با بولاوا دارد، اما تنها میتواند چهار کلاهک هستهای را حمل کند. نسخه R-۲۹RMU۲ برای حفظ کارایی و بقای زیردریاییهای کلاس دلتا IV توسعه یافت تا زمانی که این کلاس در اواسط دهه ۲۰۳۰ به تدریج از خدمت خارج و با شناورهای کلاس بوری جایگزین شود. این موشکها از برد کافی برای هدف قرار دادن اهدافی در سراسر ایالات متحده و اروپا برخوردارند، بدون اینکه زیردریاییها نیازی به ترک منطقه قطب شمال روسیه داشته باشند؛ این ویژگی به ویژه برای شناورهای کلاس دلتا IV که ردیابی و هدفگیری آنها نسبت به کلاس بوری بسیار آسانتر است و در صورت فعالیت در دریاهای دوردست آسیبپذیرتر هستند، اهمیت بالایی دارد.
۳ و ۴. سامانههای اسکندر-M و موشک هوابرد کینژال
یک پرتاب زمینپایه با میزان تأثیرگذاری بسیار کمتر هم توسط واحدهای نظامی بلاروس، با استفاده از سامانه اسکندر-ام (Iskander-M) در میدان آزمایش کاپوستین یار در روسیه انجام شد. این سامانهها به عنوان ابزار اصلی نیروهای مسلح بلاروس برای شلیک تسلیحات هستهای، تحت توافقنامه اشتراکگذاری هستهای این کشور با روسیه عمل میکنند.
نیروی هوافضای روسیه نیز به عنوان بخشی از این رزمایش، همتای هوابرد موشک ۹K۷۲۰ اسکندر، یعنی موشک هایپرسونیک خنجر (Kinzhal) را از یک جنگنده ضربتی MiG-۳۱K/I شلیک کرد.

۵. بمبافکن راهبردی Tu-۹۵MS و موشکهای کروز پنهانکار
یک بمبافکن راهبردی Tu-۹۵MS که ستون فقرات ناوگان هواپیمایی روسیه را تشکیل میدهد، اقدام به شلیک موشکهای کروز کرد که به احتمال زیاد از نوع Kh-۱۰۱/۱۰۲ بودند. این نوع موشک دارای قابلیتهای پنهانکاری (رادارگریز) بوده و برد آن نزدیک به ۵,۰۰۰ کیلومتر برآورد میشود. اگرچه میگ-۳۱ و توپولف-۹۵ هر دو طرحهایی قدیمی هستند، اما توسعه مجموعههای اویونیک و تسلیحات جدید به آنها اجازه داده تا همچنان نقشهای مهمی را در نیروهای هستهای روسیه و همچنین در عملیاتهای متعارف (مانند جبهه اوکراین) ایفا کنند.

۶. موشک کروز هایپرسونیک ۳M۲۲ Zircon (ناوشکنپایه)
ششمین نوع موشک با قابلیت حمل کلاهک هستهای که پرتاب آن در طول رزمایش تأیید شد، منحصربهفردترین آنها یعنی موشک کروز هایپرسونیک ۳M۲۲ Zircon بود که از ناوچه «دریادار گورشکوف» در دریای بارنتز شلیک شد. این موشک با سرعتی معادل ۹ ماخ حرکت میکند و بردی بیش از ۱,۰۰۰ کیلومتر دارد که به راحتی از توانمندیهای تمام انواع موشکهای ضدکشتی شناختهشده ناوشکنپایه جهان (به جز موشک چینی YJ-۲۰) فراتر میرود. این موشک در کنار نقشهای ضدکشتی، قادر به انجام حملات هستهای علیه اهداف زمینی هم هست و پیش از این علیه اهداف زمینی در جبهه اوکراین آزمایش شده است. سرعت فوقالعاده بالا و مانورپذیری شدید Zircon، رهگیری آن را فوقالعاده دشوار میسازد، در حالی که ابعاد بسیار فشرده آن اجازه میدهد تا چند ده فروند از آن در ناوشکنها و ناوچههای بزرگتر نظیر کلاس دریادار گورشکوف بارگذاری شود. ورود به خدمت این موشک در تعداد رو به افزایش، از جمله در زیردریاییهای تهاجمی اتمی کلاس یاسن (Yasen) با برد عملا نامحدود، پیامدهای بسیار مهمی برای توانایی نیروهای مسلح روسیه در انجام حملات هستهای تاکتیکی دارد.
منبع: militarywatchmagazine
۵۸۳۲۲



نظر شما