خبرآنلاین - محمد حسین بنیاسدی سرکنسول پیشین ایران در لاهور در گفتگو با خبرگزاری خبرآنلاین اظهار داشت: «نگرانیهای امنیتی در جنوب آسیا و خلیج فارس، با توجه به اینکه میلیونها پاکستانی، چه کارگر ساده و چه فعال اقتصادی، در آنجا حضور دارند و میلیاردها دلار ارز خارجی از این مسیر وارد پاکستان میشود. میتوان گفت خلیج فارس برای پاکستان اهمیت اقتصادی بسیار بالایی دارد.»
در ادامه بخشی از مصاحبه یاسر قزوینی حائری با خبرآنلاین را میخوانید؛
عاصم منیر تنها فرمانده ارتشی است که ترامپ او را به کاخ سفید دعوت کرد
در مصاحبههایش هم بلافاصله از فیلد مارشال و نخستوزیر پاکستان نام میبرد. جالب اینکه این فیلد مارشال، تنها فرمانده ارتشی است که ترامپ او را به کاخ سفید دعوت کرده و با او ناهار خورده است. به روایتی، پاکستانیها شیوه تمجید کردن را خوب بلدند و این رفتار در معامله با ترامپ برایشان کارگر واقع شده است.
هر دوتایشان در یک تفاهم، با توجه به اینکه به فکر احیای دوباره روابطشان با آمریکا هستند، دست به نوعی تمجید از ترامپ زدهاند. ترامپ هم فردی خودشیفته است که بسیاری از نرمها و قواعد بینالمللی و داخلی را با همین خودشیفتگی زیر پا میگذارد. اتفاقاً بعد از حمله ایران، پادشاه این کشورها پیشنهاد کردند که جایزه صلح نوبل به ترامپ داده شود.
خیلی جالب است که بعد از بمباران مراکز هستهای ما توسط هواپیماهای بی۲، فرمانده سنتکام را به پاکستان دعوت کردند و به او نشان عالی دادند. این اقدامات به مذاق آقای ترامپ خوش آمده و به قول معروف دل او را بردهاند و مقبول واقع شدهاند. در مصاحبههایش هم میبینید که بلافاصله از فیلد مارشال و نخستوزیر پاکستان نام میبرد. جالب اینجاست که این فیلد مارشال، تنها فرمانده ارتشی است که آقای ترامپ او را به کاخ سفید دعوت کرده و برایش ناهار ترتیب داده است.
یا به روایتی دیگر، پاکستانیها شیوه تمجید کردن را خوب بلدند و این روش در معامله با آقای ترامپ کارگر واقع شده است.
پاکستان خود را نسبت به ایران بدهکار میداند
ببینید، پاکستان اول از همه با ایران ابراز همدلی و همدردی دارد؛ یعنی واقعاً اگر احساس کند آسیبی به ایران وارد میشود یا ممکن است وارد شود، این موضوع را خیلی خالصانه به طرف ایرانی منتقل میکند. من معتقدم همین وزیر کشور پاکستان هم در این سفر حتماً این مسائل را مطرح کرده؛ چون آقای محسن نقوی فردی شیعه و ایراندوست است و خیلی برادرانه این مسائل را به ایرانیها منتقل میکند.
از طرف دیگر، پاکستانیها خودشان را به ایران مدیون میدانند؛ از دو جهت. نخست اینکه در سال ۱۹۴۷، زمانی که پاکستان مستقل شد، ایران اولین کشوری بود که این کشور را به رسمیت شناخت و خود پاکستانیها هم همیشه به این مسئله اشاره میکنند. دوم اینکه در جنگ ۱۹۷۱ با هند، زمانی که بخش شرقی پاکستان جدا شد، ایران ظاهراً به هواپیماهای پاکستانی پناه داده بود تا مورد حمله هند قرار نگیرند. پاکستانیها همیشه میخواهند به نحوی این مسائل را جبران کنند.
از سوی دیگر، منافعی که پاکستان در خلیج فارس دارد، منافع بسیار کلان و مهمی است و طبیعی است که بخواهد آنها را حفظ کند و بحران هم به جنوب آسیا کشیده نشود. به همین دلیل ادعا میکند که در تلاش است از این آتشافروزی در خلیج فارس جلوگیری شود و بحران به جنوب آسیا سرایت نکند. در این مسیر نیز از حمایت چین و خود عربستان سعودی برخوردار است.
به هر حال، کار میانجیگری تصمیمگیری نیست و پاکستان نمیتواند تصمیم نهایی بگیرد، اما مطمئناً تمام تلاش خود را میکند تا صحنه را بهگونهای ترسیم کند که ایران بتواند انعطاف نشان دهد.
روابط استراتژیک چین و پاکستان فراتر از پرونده ایران است
سفر آقای شهباز شریف هم جزو سفرهای ادواری است که با چین دارند؛ چون پاکستان و چین روابط استراتژیک دارند، یعنی هم نظامیها و هم دولت غیرنظامی به این نتیجه رسیدهاند که روابطی استراتژیک با چین داشته باشند.
منتها در این مقطع، که موضوع ایران و میانجیگری پاکستان از مسائل اساسی است، حتماً از طرف چین هم ذینفع است که صلح و ثبات در منطقه خلیج فارس ایجاد شود. مطمئناً یکی از موضوعاتی است که درباره آن گفتوگو میشود، ولی به نظر من اگر بخواهیم بگوییم که حتماً فقط به خاطر این موضوع به چین رفته، نه؛ اما یکی از موارد میتواند همین موضوع ایران و تنش در منطقه خلیج فارس باشد.
پاکستان حاضر نیست در تقابل نظامی ایران و عربستان قرار بگیرد
معتقدم پیام اخیر وزیر خارجه عربستان تا حدی عاقلانه است و نشان میدهد که عربستان تا حدی واقعبینتر شده است و برخلاف امارات از آن حالوهوا بیرون آمده است. از طرف دیگر، عربستان و پاکستان، همانگونه که خدمتتان عرض کردم، روابط گستردهای دارند و سالهاست که پاکستان متعهد به حفاظت از حرمین شریفین و خاندان آل سعود است و نظامیان پاکستان، چه شاغل و چه بازنشسته، در عربستان در ارتش این کشور کارهای مستشاری انجام میدهند.
پیمان دفاعی که چند ماه پیش میان دو کشور امضا شد، باعث شد که چتر هستهای بالای سر عربستان قرار بگیرد و این مسئله مسئولیت پاکستان را بسیار گستردهتر میکند. عربستان هم این را میداند که هرچند از حمایت پاکستان برخوردار است، اما باید عاقلانه و در مسیر برنامههای توسعه اقتصادی خود حرکت کند. عربستان برنامههای گستردهای تحت رهبری محمد بن سلمان دارد و این برنامهها بدون صلح پایدار در منطقه عملی نخواهد بود.
عربستان با اطمینانی که از پاکستان دارد، از میانجیگری این کشور حمایت میکند. در مقابل، پاکستانیها نیز علیرغم تعهدی که به عربستان دارند، حاضر نیستند در تقابل نظامی میان عربستان و ایران قرار بگیرند. به همین دلیل، تلاش زیادی میکنند که این بحران کاهش پیدا کند و از فعال شدن پیمان دفاعی میان پاکستان و عربستان جلوگیری شود.
۲۱۹
نظر شما