به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دفتر مرحوم آیت الله مجتبی تهرانی درمطلبی با عنوان « منشاء اینکه ما دورکعت نماز یا کمی دعا می خوانیم خسته می شویم چیست؟» این گونه آورده است:
در بُعد معنوی، اینکه اولیای خدا(ع) هرچه عبادت می کنند، روحشان سیر نمی شود؛ بلکه مشتاق تر می شوند، به خاطر اینکه عبادت آن ها برای تنعّمات مادّی نیست. آنان مادّیّت را هدف گیری نکرده اند؛ بلکه همان التذاذات روحی در بُعد معنوی را طالب هستند. پس وقتی انسان عبادت کرد، خداوند عنایت می کند و وقتی عنایت کرد، محبّت شدّت پیدا می کند. چطور می شود که من از خواندن دو رکعت نماز یا دو خط دعا خسته می شوم؟ در حالی که بی خوابی هم نکشیدم و گرسنه هم نیستم؟ منشاء این بی حالی ها، این عقب گردها، همین هدف گیری هاست. خود من این چنین هستم.
اوّلین هدف گیری در اطاعت، نعمت های مادّی بوده است. نمی گویم که مادّیّت هدف نباشد، امّا تنها مادّیّت نباشد. یک خوراک دیگری هم وجود دارد و آن هایی که خورده اند می گویند: مزه اش هم بهتر است. چگونه است که اولیای خدا(ع) از مناجات با خدا دل زده نمی شوند؟ جهت، همین است. آنچه در اطاعت هدف گیری کرده اند، اَرباح و سودهای دنیویّه و تنعّمات دنیویّه نیست، چیزهای دیگری است.
نظر شما