اصلاح طلبان البته چون صلح طلبند ، بیش از جنگ در صلح به کار می آیند و اساسا در هنگامه ی جنگ ، مرز جناح های سیاسی در دفاع از میهن در برابر دشمن برداشته می شود . اما در صلح است که تمایزها و رقابتها شکل می گیرد .
از جمله در همین دوران است که روشن می شود که فرق میکند چه کسی رئیس جمهور باشد و چرا میان اصلاح طلب و اصولگرا تفاوت وجود دارد ؟از سال ۱۳۷۶ که رقابت اصلاح طلبی و اصولگرایی در انتخابات ریاست جمهوری آغاز شد بارها این سخن را از انحلال طلبان و براندازان شنیده ایم که هیچ فرقی نمیکند که چه کسی رئیس جمهور باشد و در هر صورت هسته سخت قدرت جای دیگر است .
متاسفانه برخی اصولگرایان عامدانه برای تضعیف جمهوریت و برخی اصلاح طلبان هم ناامیدانه از بسط جمهوریت به این مساله دامن می زنند و رئیس جمهور را مقامی منفعل می خوانند .اما نهاد ریاست جمهوری به عنوان نماد نهاد جمهوریت (که یکی از دو اصل تغییر ناپذیر قانون اساسی است) همواره توانسته است در مقام منتخب مستقیم اکثریت ملت ایران در بزنگاه های تاریخی نقش راهبردی ایفا کند که نقش اکبر هاشمی رفسنجانی در توسعه ایران ، تاثیر سید محمد خاتمی در دموکراسی خواهی و ابتکار حسن روحانی در احیای دیپلماسی از جمله آنهاست .
اما اینک ما اصلاح طلبانی که دو سال قبل در همین روزها از رای به مسعود پزشکیان در برابر رقیبانش دفاع میکردیم می توانیم با وجود نقدهابه رئیس جمهور با سربلندی از انتخاب خود دفاع کنیم :
۱ . رئیس جمهوری که مساله اصلی اعتراضات ۱۴۰۱ را دریافت و از تعمیق شکاف بر سر مساله حجاب جلوگیری کرد و اشتباه دولت قبل در دامن زدن به این مساله را تکرار نکرد و توانست حاکمیت را از شعله های آتش در این زمینه دور سازد و با توافق سازی با نظام به خصوص رهبری مساله را حل کند ،
۲. پیش از جنگ با وجود مخالفت های موجود مجوز مذاکره با آمریکا را بگیرد و گرچه استقامت ایران بر سر مواضع خود و بدعهدی دشمن منجر به تحمیل دو جنگ بر ایران شد اما هیچ کس ایران را آغازگر جنگ ندانست و این در پایان جنگ به سود ایران شد .
۳. در جریان هر دو جنگ رئیس جمهور تا دل خطر رفت و پس از تهاجم دشمن به شورای امنیت ملی در جنگ ۱۲ روزه که رئیس جمهور به شکل معجزه آسایی از ترور نجات یافت در جنگ ۴۰ روزه بارها در خیابان حضور یافت و بنا به شنیده ها همواره به صورت بی واسطه در میان مردم کوچه و خیابان حضور دارد و سخن مردم را می شنود .
۴. در جنگ دولت وفاق ملی به خوبی توانست با حمایت از نیروهای مسلح هم بودجه دفاع از کشور را فراهم کند و هم معیشت مردم را اداره کند به گونه ای که کشور دچار وضعیت جنگ زدگی نشد و این در برابر جنگ های روانی مرسوم از جمله اتهام بی دولتی بهترین دفاع بود که بورکراسی ایران یعنی قوه مجریه اش در تامین زندگی مردم کارآمد است .
۵. اما پس از جنگ رییس جمهور پزشکیان با شهامتی که از شهادت طلبی هم شجاعانه تر است از صلح دفاع میکند و بدون آنکه بخواهد به دنبال حسن شهرت خویش باشد خلاف جریان تبلیغات بدون خوش بینی و بدبینی با واقع بینی وارد مذاکرات شد و در اوج استغنا ریاست مذاکرات را به رقیب انتخاباتی خود سپرد .
رئیس جمهور در موقعیتی که یادآور نقش اکبر هاشمی رفسنجانی به عنوان رئیس مجلس ایران در دهه شصت است ، توانست مذاکرات را از موضوع رقابت در سیاست داخلی ارتقا دهد و با درک جایگاه ملی و فرا قوه ای خویش به عنوان رئیس شورای عالی امنیت ملی و رئیس شورای دفاع کشور نیروهای کشوری و لشکری، اصلاح طلب و اصولگرا ، سرداران و دیپلماتها و میدان و خیابان را اجماع بر سر یک راهبرد برساند و آن پایان جنگ است .
پیام راهبردی رهبری در تنفیذ و تفویض رای شورای عالی امنیت ملی به ریاست رئیس جمهور و شورای شش نفره معین در آن که در تعامل با شورای دفاع کشور به پایان جنگ انجامید یک نقطه عطف در اعمال مسوولیت و اختیارات مقام / نهاد ریاست جمهوری است که بهترین تعبیر آن " رئیس جمهوری شدن رئیس جمهور " است . یعنی اکنون مسعود پزشکیان هم رئیس ملت ( جمهور ) است و هم رئیس دولت ( جمهوری ) که شامل همه قوای کشوری و لشکری و نه فقط قوای اجرایی است . اینکه به پیشنهاد رئیس جمهور رییس مجلس ، رئیس گروه مذاکرات می شود اما در نهایت رئیس جمهورایران یادداشت تفاهم را امضا میکند و رهبری نیز آن را در زمره عهد و پیمان رئیس جمهور با نظام و مردم.
1717
نظر شما