به گزارش خبرآنلاین، روزنامه اطلاعات نوشت: با اجرایی سازی این قرارداد و برابر مفاد آن، آمریکا رسماً با ایران در مرزهای شمال غربی، همجوار و همسایه می شود. این سفر متعاقب دیدار رسمی روسای جمهوری آمریکا و آذربایجان و نخست وزیر ارمنستان در ۱۷مردادماه ۱۴۰۴در کاخ سفید و امضای قراردادهای اولیه همکاری در این زمینه، به انجام رسید.
امور اجرایی این کریدور، توسط کنسرسیومی متشکل از شرکتهای آمریکایی و صهیونیستی با مالکیت ۷۴درصد به انجام خواهد رسید و ۲۶درصد نیز متعلق به طرف ارمنستانی خواهد بود. وزیر امورخارجه آمریکا و همتای ارمنیاش، توافقنامه چارچوب راهبردی پروژه «مسیر ترامپ» را برای اتصال خاک جمهوری آذربایجان به جمهوری خودمختار نخجوان از طریق ارمنستان و در امتداد مرزهای این جمهوری با کشورمان، در ایروان امضا کردند؛ سندی که بندهای آن بیشتر شبیه به یک کاپیتولاسیون نوین است. برخی بندهای این توافق به شرح زیر است:
۱- کنترل مطلق آمریکا: تاسیس شرکت مشترک توسعه(TDC) که در آن ۷۴درصد سهام و حق کنترل مطلق متعلق به شرکت های ایالات متحده آمریکاست و جمهوری ارمنستان تنها ۲۶درصد سهم دارد. البته ارمنستان نیز قصد دارد بخشی از سهام خود را به شرکت های جمهوری آذربایجان، ترکیه و رژیم صهیونیستی واگذار نماید.
۲- واگذاری ۹۹ساله خاک: ارمنستان متعهد شده است حقوق انحصاری اراضی مسیر زمینی و هوایی این کریدور را برای ۴۹سال و با قابلیت تمدید تا ۹۹سال، به این کنسرسیوم آمریکایی که متشکل از چندین شرکت وابسته به ارگان های دفاعی نظامی و شرکت شخصی ترامپ خواهد بود، بعنوان شرکت مجری اصلی این طرح واگذار کند. هزینه آزادسازی اراضی برای انجام پروژه نیز توسط دولت ارمنستان پرداخت میشود.
۳- تمام سود شرکتها و عواید آمریکا از این پروژه کاملاً معاف از مالیات خواهد بود.
۴- واگذاری امنیت مرزی: با وجود ادعای مالکیت ارمنستان، کنترل گمرک و امنیت مرزی این مناطق به اپراتورهای خصوصیِ امنیتی آمریکایی و غربی واگذار میشود .
۵-طول پروژه که سراسر مرز ارمنستان با ایران را در بر می گیرد بیش از ۴۰ کیلومتر و عرض آن ۵تا ۲۵کیلومتر و شامل زمین و هوا خواهد بود که این یعنی کنترل کامل مرز ایران و ارمنستان توسط آمریکا و علاوه بر آن، مشروعیت دادن رسمی به یک کریدور هوایی که در دو جنگ تحمیلی اخیر از آن برای حمله به ایران استفاده شد.
زنگزور کریدوری با ماهیت ناتویی، صهیونیستی و آمریکایی است که همه آنها یعنی تهدید علیه امنیت و منافع ملی جمهوری اسلامی ایران. کشورمان باید ضمن تشریح خطوط قرمز امنیت ملی و منافع ملی خود، اعتراض جدی خود را به طرف ارمنی اعلام کند تا مانع از انجام این پروژه شود. سکوت به معنای از دست دادن فرصت و مشروعیت بخشیدن به این پروژه است.
این اقدام در آستانه برگزاری انتخابات و رفراندوم قانون اساسی ارمنستان که ۱۷خردادماه برگزار شد، به مثابه بهره گیری گروه حاکم در ارمنستان از این کارت در جهت کسب آرای بیشتر و جلب توجه رای دهندگان ارمنستانی بود. مضاف بر اینکه با اصلاح قانون اساسی ارمنستان و خارج نمودن بندهای مربوط به قره باغ از آن، عملاً مسیر عضویت ارمنستان در اتحادیه اروپا و سپس پیمان آتلانتیک شمالی(ناتو)، هموار شده و مانع اصلی برای عضویت همزمان ارمنستان و جمهوری آذربایجان در ناتو نیز برطرف خواهد شد.
طبق برنامه ریزی در حال انجام، قرار است پس از اجرایی سازی روند ساخت این پروژه، امور حفاظتی مربوط به این کریدور به ناتو واگذار شود. از زمان فروپاشی شوروی سابق و استقلال جمهوری های ۱۵ گانه از دل آن، ناتو با ایجاد ساختاری جدید به موازات سازمان اصلی خود تحت عنوان «سازمان طرح مشارکت صلح ناتو»، جمهوری های شوروی سابق و کشورهای اروپای شرقی را به عضویت در آن در آورده و به مرور و با استانداردسازی از لحاظ نظامی، به عضویت دائم در سازمان اصلی ناتو درمی آورد.
ضروری است دست اندرکاران ذیربط در کشورمان با حساسیت و دقت بسیار این روند را رصد نموده و با انجام ابتکارات لازم مانع تحقق تهدیدات آتی ناتو، آمریکا و رژیم صهیونیستی از طریق این پروژه علیه ایران و غافلگیری های آتی در حوزه های امنیت ملی و منافع ملی کشورمان شوند.
23302
نظر شما