مرتضی رضایی؛ علیرضا بیرانوند و انگشت اتهام به سمت یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران؛ آن هم با این ادعا که چرا نسلهای قبلی دوست ندارند این نسل تیم ملی به جایی برسد؟!
تیم ملی در جام جهانی موفق نبود؛ اگر سه مساوی و نباختن در این رویداد دستاورد حساب نشود و مثل روزهای قبل از آن حماسه نسازند!
سوالی که می خواهم از علیرضا بیرانوند بپرسم این است؛ مهدی مهدوی کیا دقیقا باید به چه چیزی حسادت کند که دوست نداشته باشد موفقیت شما را ببیند؟ چون معمولا وقتی آدمی دوست ندارد یک نفر دیگر موفق شود حسودی در آن بخش غالب است.
اگر مهار پنالتی کریستیانو رونالدو در جام جهانی افتخار است (احتمالا برای شما هست که تتوی آن صحنه رو دست تان است) که تکلیف روشن است.
منکر زحمات و تلاش هایی که شخص علی بیرانوند کشیده و کرده تا به تیم ملی برسد و یکی از بهترین عملکردها را در طول این سال ها داشته باشد نمی شوم اما وقتی پای قیاس به میان می آید باید عیار درستی برای سنجیدن پیدا کرد.مثلا مسی را می شود با رونالدو مقایسه کرد، پله را می شود با مارادونا مقایسه کرد و ...علیرضا بیرانوند را باید با چه کسی مقایسه کرد؟ مرحوم ناصر حجازی، احمدرضا عابدزاده یا چه کسی؟
می خواهم سوال دوم را بپرسم؛ آقای بیرانوند آیا خودت را به عنوان بهترین دروازه بان تاریخ فوتبال ایران قبول داری؟
شما سال ها در سطح بالای فوتبال ایران بازی کرده ای و مهدوی کیا سال ها در بالاترین سطح فوتبال اروپا.او کاپیتان یکی از معتبرترین باشگاه های آلمان بود و مدت های زیادی در سطح یک دنیا درخشید.مهدوی کیا یکی از ستاره هایی بود که توپ طلای آسیا را به دست آورد و نامش برای همیشه در تاریخ ثبت شده است.مهدوی کیا را اگر همین حالا از مردم کوچه و بازار سوال بپرسید نمادی می دانند از جنس وفاداری، حرفه ای گری، اخلاق و تلاش.
آقای بیرانوند! قبول داریم که در هر رده و در هر صنفی آدم ها از یکدیگر توقع دارند تا در شرایط سخت کنارشان باشند، حمایت کنند و اگر شد جایی هم گوشه ای از کار را بگیرند اما اختلاف زیاد است بین گلایه از کمبود حمایت و متهم کردن یک نسل به اینکه موفقیت نسل فعلی را نمی خواهد. این انصافا دیگر نقد نیست و نگاهی است عجیب درباره قضاوت در خصوص نیت انسان ها آن هم بدون سند!
اصلا این سوال را از خودتان کرده اید که چرا مهدوی کیا به اردوی تیم ملی نیامده است؟ اول اینکه شما در تیخوانا بودید و او در مکزیکوسیتی.
دوم اینکه آیا مسئولان فدراسیون فوتبال با آگاهی از اینکه مهدوی کیا در مکزیک حضور دارد از او خواسته بودند به اردو بیاید؟ خود شما بدون دعوت جایی می روید؟ تا به حال چند بار بدون دعوت و هماهنگی مثلا به اردوی نفت رفته اید؟( اگر رفته اید پیام بدهید تا منعکس کنیم.)
شاید بگویید که بیشتر ستاره های فوتبال به اردوی تیم های ملی کشورشان رفته اند و در همه مسابقات هم حضور داشته اند اما قصه به این شکل نیست و مثلا یکی مثل رونالدینیو در طول سال با فدراسیون کشورش در ارتباط است و از او برای ایونت های مختلف دعوت می کنند.
در طول این سال ها فدراسیون فوتبال ایران چه ارتباطی با مهدی مهدوی کیا داشته است؟ اصلا شاید او یکسری ملاحظات شخصی داشته که دوست نداشته به اردوی شما بیاید.آیا این عدم حضور باید منجر به این شود به این نتیجه برسید آنها دوست ندارند موفقیت شما را ببینند؟
اجازه بدهید این را قبول نکنیم که مهدوی کیا با آن همه افتخار، نشسته و به موفقیت های بیرانوند حسودی می کند!
برای دروازه بان فوتبال ایران و رفقا؛ بهتر است به جای اینکه درگیر مسائل اینچنینی شوید و بین خودتان و نسل های قبل دیوار بکشید این نکته را فراموش نکنید که موفقیت هر نسل، ادامه راه نسل قبل است و اگر یکی مثل مهدوی کیا امروز برای خیلی از مردم اسطوره شده صرفا به خاطر فوتبال بازی کردنش نبوده و مسائل مختلفی در آن دخیل بوده که مهمترینش این است؛ آنها هدفی مشترک برای افتخارآفرینی در فوتبال مملکت داشتند نه رقیب بودن برای نسل بعد!
251 251
نظر شما