به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از فارس؛ فیل بلفیلد، مدیر برنامههای او، در بیانیهای به بیبیسی گفت: دیگر هرگز کسی مانند او را نخواهیم دید و جهان با فقدان او فقیرتر شده است... برای من افتخار بزرگی بود که او را بشناسم، دوستش داشته باشم و با او کار کنم. او همیشه جایگاه ویژهای در قلب من و همچنین در قلب شمار زیادی از دوستداران سینما و تلویزیون در سراسر جهان خواهد داشت.فریکر در فیلم «پای چپ من» نقش مادر کریستی براون را بازی کرد؛ نویسنده و هنرمندی که به دلیل ابتلا به فلج مغزی، تنها بر عضلات یکی از پاهای خود کنترل داشت. این فیلم به کارگردانی جیم شریدان در سال ۱۹۸۹ با تحسین گسترده منتقدان روبرو شد و علاوه بر اینکه دنیل دی-لوئیس را برنده اسکار بهترین بازیگر مرد کرد، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را نیز برای فریکر به ارمغان آورد.فریکر که در سال ۱۹۴۵ در دوبلین به دنیا آمد، پیش از ورود به عرصه بازیگری به عنوان دبیر هنری روزنامه آیریش تایمز فعالیت میکرد. او سپس با نقشهای کوچکی در فیلم «از بندگی انسان» و مجموعه تلویزیونی «طبقه بالا، طبقه پایین» وارد دنیای بازیگری شد. در سال ۱۹۷۷ نقش یک پرستار را در مجموعه تلویزیونی «خیابان کورونیشن» ایفا کرد و در سال ۱۹۸۶ نیز به یکی از بازیگران ثابت سریال پزشکی «کژوالتی» تبدیل شد.
با این حال، موفقیت فیلم «پای چپ من» جایگاه او را به عنوان بازیگری توانمند که پیشنهادهای فراوانی برای نقشهای مکمل دارد، تثبیت کرد و پس از آن در مجموعهای از فیلمهای هالیوودی، بریتانیایی و ایرلندی به ایفای نقش پرداخت.او در فیلم «مزرعه» در کنار ریچارد هریس و در فیلم «مردی بیاهمیت» در کنار آلبرت فینی ظاهر شد. همچنین در فیلمهای مطرح آمریکایی از جمله «فرشتگان در زمین بیسبال»، «زمانی برای کشتن» و «ورونیکا گرین» بازی کرد. فریکر همچنین با ایفای نقش در «تنها در خانه ۲: گمشده در نیویورک» به یکی از چهرههای بهیادماندنی این فیلم تبدیل شد. آخرین اثر او فیلم «پرستو» به کارگردانی تادگ اوسالوان بود.فریکر در سال ۲۰۲۵ کتاب خاطرات خود را منتشر کرد و در آن جزئیات تکاندهندهای از سوءاستفاده جنسی و تجاوزی که در گذشته تجربه کرده بود، فاش ساخت؛ از جمله تعرضی که از سوی یکی از همبازیهایش در مجموعه «خیابان کورونیشن» به او شده بود.
59243
نظر شما