به گزارش خبرآنلاین، اگر همهچیز طبق پیشبینی پیش برود، هزار روز دیگر یکی از کمنظیرترین رویدادهای نجومی قرن رخ خواهد داد. این گذر آنقدر نزدیک است که میلیاردها نفر در بخشهایی از جهان میتوانند آن را با چشم غیرمسلح مشاهده کنند، اما دانشمندان تأکید میکنند که برخوردی با زمین در کار نخواهد بود.
آپوفیس حدود ۳۴۰ تا ۴۵۰ متر قطر دارد که در ابعاد یک آسمانخراش است. زمانی که این سیارک در سال ۲۰۰۴ کشف شد، محاسبات اولیه احتمال اندکی برای برخورد آن با زمین در سال ۲۰۲۹ نشان میداد و همین موضوع باعث نگرانی گسترده شد. اما با تکمیل رصدها و بهبود محاسبات مداری، ناسا و دیگر مراکز نجومی این احتمال را رد کردند. اکنون میدانیم که دستکم در یک قرن آینده خطری از سوی آپوفیس زمین را تهدید نمیکند.
نزدیکتر از بسیاری از ماهوارهها
در نزدیکترین لحظه، آپوفیس حدود ۳۰ هزار و ۶۰۰ کیلومتر از سطح زمین فاصله خواهد داشت؛ فاصلهای که آن را از برخی ماهوارههای مدار زمینآهنگ نیز نزدیکتر میکند. چنین گذر نزدیکی برای سیارکی با این اندازه بسیار نادر است و دانشمندان آن را یکی از مهمترین فرصتهای مطالعه یک جرم نزدیک زمین در دوران معاصر میدانند.
چه کسانی «خدای آشوب» را خواهند دید؟
بر اساس نقشههای جدیدی که پژوهشگران تهیه کردهاند، تا ۹۰ درصد جمعیت جهان در صورت داشتن آسمانی صاف و تاریک، شانس دیدن این سیارک را خواهند داشت. بهترین شرایط رصد برای بخشهایی از خاورمیانه، آسیا، جنوب اروپا، شرق آفریقا و استرالیا پیشبینی شده است. در آسمان، آپوفیس مانند ستارهای روشن دیده میشود که آرامآرام در میان صورتهای فلکی حرکت میکند؛ منظرهای که تاکنون برای چنین سیارکی هرگز از پیش قابل پیشبینی نبوده است.
گذر آپوفیس فقط یک نمایش آسمانی نیست. اخترشناسان از تلسکوپهای زمینی و فضاپیماها برای بررسی شکل، ترکیب، چرخش و تأثیر گرانش زمین بر این سیارک استفاده خواهند کرد. مأموریت OSIRIS-APEX ناسا نیز پس از تغییر مأموریت، قرار است آپوفیس را از نزدیک مطالعه کند و دادههایی ارزشمند درباره ساختار سیارکهای نزدیک زمین به دست آورد. این اطلاعات میتواند در آینده برای برنامههای دفاع سیارهای و مقابله با تهدید سیارکهای خطرناک اهمیت زیادی داشته باشد.
آیا باید نگران باشیم؟
پاسخ کوتاه خیر است. برخلاف برخی تیترهای هیجانانگیز، محاسبات کنونی نشان میدهد که آپوفیس در سال ۲۰۲۹ با زمین برخورد نخواهد کرد. با این حال، دانشمندان این رویداد را با دقت زیر نظر میگیرند تا اثر گرانش زمین بر مدار و ساختار سیارک را بررسی کنند. همین ویژگی، گذر سال ۲۰۲۹ را به آزمایشگاهی طبیعی برای علوم سیارهای تبدیل کرده است؛ رویدادی که شاید تنها یکبار در طول عمر هر انسان رخ دهد.
۵۸۵۸
نظر شما