خبرآنلاین: در هفتههای اخیر، برگزاری جلسات مجلس شورای اسلامی به یکی از موضوعات بحثبرانگیز میان نمایندگان تبدیل شده است. در حالی که برخی نمایندگان نسبت به کنار گذاشتن جلسات حضوری انتقاد کردهاند، کلیت مجلس تأکید دارد که این تصمیم با توجه به ملاحظات امنیتی و در چارچوب مصوبه قانونی جدید اتخاذ شده و خللی در روند قانونگذاری و نظارت ایجاد نکرده است.
شاهرخ رامین، نماینده مجلس شورای اسلامی، در گفتوگو با خبرآنلاین با دفاع از برگزاری جلسات مجازی، میگوید مجلس حتی در شرایط جنگی نیز وظایف تقنینی خود را متوقف نکرده و اکنون نیز تمامی امکانات صحن علنی، از رأیگیری و ارائه تذکر تا موافقت و مخالفت با طرحها، در بستر مجازی در اختیار نمایندگان قرار دارد. او همچنین به انتقادهای مطرحشده درباره این شیوه برگزاری جلسات، نحوه رأیگیری، شفافیت و امکان پخش عمومی مذاکرات پاسخ میدهد.
مشروح گفتوگوی خبرآنلاین با این نماینده مجلس را در ادامه بخوانید؛
****
* بعضی از نمایندهها را دیدیم که مخالفت زیادی داشتند با اینکه مجلس به صورت مجازی برگزار شود و تأکید داشتند که جلسات باید حتماً به صورت حضوری برگزار شود؛ در حالی که توصیه شورای عالی امنیت ملی این بوده که مجلس به این شکل برگزار نشود. کمی در این خصوص توضیح میدهید؟ سه جلسه به صورت مجازی برگزار شده، درست است؟
بله، همینطور است. استحضار دارید که شرایط امنیتی کشور در وضعیت خاصی قرار دارد. مجلس در جنگ ۱۲ روزه چهار جلسه تشکیل داد و همه جلسات سر وقت برگزار شد. در همان چهار جلسه هم چهار قانون نوشتیم. در اولین جلسه، یعنی یکشنبه بعد از جمعه آغاز جنگ ۱۲ روزه، ما با شرایط جنگی مواجه بودیم. در آن شرایط وزیر اقتصاد نداشتیم. جلسه از ساعت پنج صبح تا ۹ صبح برگزار شد. هم رئیسجمهور صحبت کرد، هم مخالفان و موافقان صحبت کردند. وزیر اقتصاد هم از خودش دفاع کرد.
روز سهشنبه همان هفته درباره تشدید مجازات جاسوسان قانون نوشتیم. تا ساعت ۹ صبح تمام شد، آن را به شورای نگهبان بردند، تصویب گرفتند و ابلاغ شد. هفته بعد درباره تعلیق همکاری با آژانس بینالمللی انرژی اتمی قانون نوشتیم و ابلاغ شد. سهشنبه همان هفته هم درباره مدیریت پهپادهای غیرنظامی در ۲۲ بند قانون نوشتیم و ابلاغ شد.
منظورم این است که این همان مجلس است، منتها شرایط امنیتی متفاوت شده است. در آن جنگ ۱۲ روزه هنوز به سطحی از ناامنی نرسیده بودیم که الان رسیدهایم. در جنگ ۴۰ روزه، رهبری را به شهادت رساندند و وضعیت امنیتی خیلی بحرانیتر از جنگ ۱۲ روزه شد. به همین دلیل، با توجه به نقص قانونی که وجود داشت و قانون الزام کرده بود که مصوبات فقط زیر این سقف، یعنی در صحن مجلس شورای اسلامی، تصویب شوند تا مشروعیت داشته باشند، چون این قانون را خود مجلس وضع کرده بود، خود مجلس هم باید آن را اصلاح میکرد.
بالاخره یک روز همه جمع شدند و استثنای آن قانون را نوشتند، رأی گرفتند، شورای نگهبان هم تأیید کرد تا امروز بتوانیم با کمک تکنولوژی جلسات را بهراحتی برگزار کنیم. طبیعی است اگر همکاران من در خودرو باشند و تبلتشان جلویشان باشد، ممکن است آنتندهی اینترنت به خوبی زمانی که من در یک جای مطمئن با اینترنت مناسب نشستهام نباشد و از این بابت دلخور شوند.
ما یک منحنی یادگیری هم داریم. کار کردن با این تکنولوژی نیازمند مهارت است و کاربران باید بهتدریج این مهارت را پیدا کنند. در سه جلسه گذشته این مهارت به دست آمده است. خود من هم از روز اول تا امروز که در جلسه حضور پیدا کردم، مهارتم فرق کرده و کار کردن برایم راحتتر شده است. الان همه امکاناتی را که در صحن داشتم، در تبلتم دارم؛ میتوانم رأی بدهم، اظهار نظر کنم، تذکر بدهم و همه این امکانات وجود دارد.
ضمن اینکه به محدودیتهای امنیتی هم احترام گذاشته شده است. استحضار دارید که اگر مجلس حذف شود، بسیاری از فعالیتهای دولت هم از مشروعیت میافتد. به همین دلیل، ما مهم نیستیم؛ آنچه مهم است، وجود مجلس و نمایندگان است که باعث میشود در صورت نبودنشان، مشروعیت بسیاری از اقداماتی که دولت به صورت معمول انجام میدهد، زیر سؤال برود.
*در جلسات مجازی رأیگیری به چه صورت است؟
دقیقاً مثل زمانی که در صحن مجلس هستیم. روی تبلت، گزینههای موافق، مخالف و ممتنع نمایش داده میشود و ما انتخاب میکنیم و رأی میدهیم. هیچ تفاوتی با صحن ندارد. اتفاقاً همه رأیشان را بهخوبی دادند. هر کسی میخواست صحبت کند، صحبت کرد؛ اعتراض داشت، اعتراضش را مطرح کرد؛ موافق و مخالف صحبت کردند، نظر دادند و کم و کسر کار را هم گفتند. حتی یکی از بندهای مربوط به جنایتهای بینالمللی، به پیشنهاد مخالفان، دوباره به کمیسیون ارجاع شد و این پیشنهاد هم پذیرفته شد. یعنی همه چیز عین شرایط صحن مجلس بود.
*پس علت مخالفتها چیست، وقتی همه چیز عادی است؟
بله، شرایط همان شرایط صحن علنی است. بد نیست این را از خودشان بپرسید. برای من هم جالب است. البته ممکن است برای بعضی از همکارانم کار کردن با این شیوه سخت باشد، اما اکثریت همکاران من در جلسه حضور داشتند؛ ۲۴۳ نفر. هر کسی هم میخواست میتوانست صحبت کند، تذکر بدهد، تذکر آییننامهای یا تذکر قانون اساسی بدهد، موافق یا مخالف صحبت کند و رأی موافق، مخالف یا ممتنع بدهد.
*با این تفاوت که مثلاً خبرنگاران امکان نظارت ندارند.
آن هم در حال فراهم شدن است. گویا اخیراً این امکان فراهم میشود که جلسات به صورت آنلاین، از طریق شبکههای رادیویی و شبکه فرهنگ پخش شود تا مردم هم در دسترس داشته باشند، بشنوند، پیگیری کنند و خبرنگاران هم بتوانند آن را ببینند. این نقص هم به مرور زمان در حال برطرف شدن است.
*قاعدتاً باید به صورت زنده از رادیو پخش شود، درست است؟
بله.
*الان در این سه جلسه چطور بوده است؟
الان تلاش میشود که تکنولوژی مورد استفاده را ارتقا دهند تا بتوانند جلسات را به صورت مستقیم هم پخش کنند.
*اما تا الان پخش داشتهایم؟
دیشب پخش شده، اما زنده نه. امروز هم جلسه امروز ساعت یک و نیم بعدازظهر پخش میشود. غایبها را میخوانند، متأخرین را اعلام میکنند؛ انگار که صحن مجلس است. میگویند فلانی و فلانی غایب بودند، فلانی و فلانی دیر آمدند.
۳۱۲۱۱
نظر شما