به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ یک فصل پر از اما و اگر، حالا میتواند تبدیل به سکوی پرتاب محمدمهدی محبی شود؛ بازیکنی که پرسپولیس برای به خدمت گرفتنش تا امارات رفت و در نهایت با قراردادی سهساله او را به تهران آورد. محبی اما به پرسپولیس نیامده بود که صرفاً یکی دیگر از خریدهای تابستانی باشد. او آمد تا فصل گذشته نهچندان دلچسبش را جبران کند و شاید مهمتر از آن، دوباره خودش را به تیم ملی تحمیل کند. اولین قدم را هم خیلی زود برداشت؛ آنقدر زود که حتی یک بازی برای شناختن او در پیراهن سرخ کافی بود.
در نخستین مسابقه فصل مقابل شمسآذر، این محبی بود که در دقیقه ۱۱ اولین گل پرسپولیس در لیگ بیستوششم را به ثمر رساند و خیلی زود نامش را به عنوان یکی از چهرههای اصلی شروع فصل سرخها مطرح کرد. پرسپولیس در نهایت با دو گل پیروز شد و محبی یکی از دو گل نیمه نخست را به نام خود ثبت کرد. اما اهمیت این گل فقط در عدد روی اسکوربرد نیست. محبی آمده تا نشان بدهد آن بازیکنی که زمانی با پیراهن سپاهان خودش را به تیم ملی رسانده بود، هنوز زنده است؛ حتی اگر فصل گذشته برایش به شکلی که انتظار داشت پیش نرفته باشد.
محبی پس از دورهای که با درخشش در سپاهان نامش را بر سر زبانها انداخت، راهی فوتبال امارات شد؛ انتقالی که قرار بود ادامه مسیر صعودی او باشد، اما در عمل بخش مهمی از فصل را روی نیمکت اتحاد کلباء گذراند. سپس بازگشتش به فوتبال ایران و سپاهان نیز آنطور که باید و شاید ادامه پیدا نکرد و حضورش در اصفهان نیمهکاره ماند. فصلی که میتوانست محبی را یک قدم دیگر به تیم ملی نزدیک کند، تبدیل شد به فصلی که از نظر فوتبالی برای او هزینه داشت. حتی رؤیای حضور در جام جهانی هم برایش محقق نشد؛ اتفاقی که برای بازیکنی با این تواناییهای فنی، طبیعتاً تلخ بود.
حالا اما همه چیز از نو شروع شده. پرسپولیس برای محبی فقط یک انتقال باشگاهی نیست؛ یک فرصت برای بازسازی است. فرصتی برای اینکه ثابت کند فصل گذشته یک استثنا بوده، نه نشانهای از افول.
در بازاری که پرسپولیس خریدهای متعددی انجام داد، شاید بتوان درباره مهمترین خرید این تیم بحث کرد؛ اما محبی از همان ابتدا یک تفاوت بزرگ دارد: او خریدی است که اگر دوباره به فرم واقعی خودش برسد، میتواند برای پرسپولیس تفاوت ایجاد کند. سرخها به بازیکنی نیاز دارند که فقط صاحب توپ نباشد؛ بازیکنی که بتواند جریان بازی را تغییر دهد، در یکسوم هجومی تصمیم بگیرد، گل بزند و مدافعان حریف را وادار به عقبنشینی کند. محبی اگر همان بازیکنی باشد که در بهترین روزهایش در سپاهان دیدیم، میتواند چنین نقشی را ایفا کند. گل مقابل شمسآذر هم نخستین نشانه بود؛ یک شروع سریع و امیدوارکننده برای بازیکنی که ظاهراً برای جبران آمده است.
محبی احتمالاً خوب میداند که درخشش در پرسپولیس فقط برای گرفتن جایگاه ثابت در ترکیب تارتار نیست. او یک هدف بزرگتر هم دارد: بازپس گرفتن پیراهن تیم ملی. جام جهانی را از دست داد؛ اما مسیر فوتبال ملی برای او تمام نشده است. رقابتهای جام ملتهای آسیا میتواند مقصد بعدی باشد و محبی اگر در پرسپولیس تبدیل به یکی از ستارههای لیگ شود، دوباره درهای تیم ملی را به روی خودش باز خواهد کرد. این همان انگیزهای است که میتواند فصل محبی را متفاوت کند. او دیگر صرفاً برای یک قرارداد بهتر یا یک انتقال بزرگتر بازی نمیکند؛ باید خودش را دوباره ثابت کند. اولین میخ را هم کوبید؛ همان جایی که باید: دروازه حریف.
حالا باید دید این گل، فقط یک شروع شیرین بود یا نخستین فصل از داستان بازگشت محمدمهدی محبی به جمع ستارهها. اگر قرار باشد او در پرسپولیس همان بازیکنی شود که پیش از رفتن به امارات بود، بعید نیست پایان فصل نامش را نه فقط در صدر فهرست بهترینهای سرخها، که دوباره در فهرست تیم ملی ببینیم. محبی آمده که دوباره محبی شود؛ و در اولین بازی، خیلی زود هشدارش را به همه داد.
253 258
نظر شما