توجیه‌تراشی به سبک ترامپ؛ ۵ بهانه محبوب رئیس‌جمهور آمریکا پس از ناکامی

به گزارش خبرآنلاین، استیو بنن، ستون نویس شبکه خبری ام‌اس ناو نوشت: دونالد ترامپ همواره تلاش کرده این باور را جا بیندازد که تأیید و حمایت او می‌تواند به تنهایی سرنوشت انتخابات را تعیین کند. به باور او، کافی است تمایل خود را اعلام کند تا رای‌دهندگان، به‌ویژه در رقابت‌های درون‌حزبی جمهوری‌خواهان، بدون چون‌واچرا دستور او را اطاعت کنند.

ترامپ سال گذشته ادعا کرده بود: «اگر من از کسی حمایت کنم، او پیروز می‌شود. در حزب جمهوری‌خواه، آمار من چیزی شبیه به ۳۹۹ برد و صفر باخت است. به این فکر کنید!» او حتی چندی پیش دوباره تاکید کرد: «باعث افتخار است که بگویم تقریباً هر کسی که من حمایتش می‌کنم پیروز می‌شود، آن هم با اختلاف زیاد.»

اما برای ترامپ، این ادعاها صرفاً جنبه خودشیفتگی ندارد. هرچه او بیشتر مقامات و نامزدهای جمهوری‌خواه را قانع کند که می‌تواند با یک اشاره، موقعیت شغلی آن‌ها را نابود یا تقویت کند، بیشتر می‌تواند وفاداری و اطاعت کامل آن‌ها را طلب کند. در واقع، اگر ادعاهای ترامپ درست بود، نامزدها تنها به اندازه یک پست در شبکه اجتماعی ایکس با بیکاری فاصله داشتند و منطقی بود که تا حد امکان چاپلوسی او را بکنند.

اما واقعیت با ادعاهای او فاصله زیادی دارد. گزارش‌ها و آمار انتخابات درون‌حزبی نشان می‌دهد که ادعاهای او صحت ندارند؛ شکست چندین نامزد مورد حمایت ترامپ در رقابت‌های مقدماتی اخیر، بار دیگر این موضوع را به اثبات رسانده است.

اما ترامپ چگونه این شکست‌های آشکار را توجیه می‌کند؟ پاسخ در مجموعه بهانه‌های غیرقابل باوری نهفته است که او پس از هر ناکامی مطرح می‌کند:

• بهانه اول؛ «پشت پرده مخالف بودم»: پس از شکست نامزد مورد حمایتش در انتخابات مقدماتی، ترامپ ادعا می‌کند که به صورت خصوصی به آن نامزد گفته بود از رقابت انصراف دهد اما او گوش نکرده است. با این حال، او هرگز حاضر نشده بود به‌صورت علنی حمایت خود را پس بگیرد یا از رقیب او حمایت کند.

• بهانه دوم؛ «من زیادی مهربان و وفادارم»: ترامپ در مواردی ادعا می‌کند که از ابتدا می‌دانست نامزد مورد نظر شانس زیادی برای پیروزی ندارد، اما صرفاً به دلیل «وفاداری» به او، حمایتش را ادامه داده است.

• بهانه سوم؛ «اطلاعات نادرست به من داده بودند»: یکی دیگر از خطوط دفاعی ترامپ، متهم کردن مشاوران و اطرافیان است؛ به این صورت که ادعا می‌کند افراد نادرستی به او اطلاعات اشتباه داده‌اند و نباید او را مقصر تصمیم اشتباه دانست.

• بهانه چهارم؛ «اصلاً روحم خبر نداشت!»: در برخی موارد و پس از شکست‌های غیرمنتظره، ترامپ کلاً ابراز بی‌اطلاعی کرده و مدعی می‌شود که در جریان آن رقابت نبوده یا از نامزدی آن فرد خبر نداشته است؛ حتی اگر درست یک روز قبل رسماً از او حمایت کرده باشد!

• بهانه پنجم؛ «شکست ما در واقع یک پیروزی بود»: در نهایت، وقتی نامزد دیگری پیروز می‌شود، ترامپ مدعی می‌شود که فرد پیروز هم کاملاً بر اساس خط‌مشی و شعارهای او تبلیغ کرده و در نتیجه پیروزی او، پیروزی تفکر ترامپ محسوب می‌شود.

۴۲/۴۲