به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، این مطالعه در ضمیمه ژوئن ۲۰۲۶ نشریه چینی Acta Armamentarii منتشر شده است.
طرح پیشنهادی در سه مرحله توسعه تعریف شده است. در مرحله نخست، پیش از سال ۲۰۳۵، قرار است تسلیحات الکترومغناطیسی روی شاسیهای زرهی موجود نصب شود و نیروی مورد نیاز آن از طریق یک مولد دیزلی ۱۵۰۰ اسببخاری، ابرخازنها و سامانه ذخیره انرژی چرخطیار تأمین شود. در این مرحله، انرژی شلیک توپ الکترومغناطیسی حدود ۱۰ مگاژول و برد نظری آن حدود ۱۵۰ کیلومتر در نظر گرفته شده است.
در مرحله دوم که افق آن تا حدود سال ۲۰۴۵ تعیین شده، انرژی توپ به ۲۰ مگاژول و برد نظری آن به حدود ۳۰۰ کیلومتر افزایش مییابد. برای تأمین انرژی نیز یک مولد دیزلی ۲۰۰۰ اسببخاری در کنار حدود پنج تن تجهیزات ذخیره انرژی پیشرفته پیشبینی شده است.
مرحله نهایی به استفاده از یک راکتور هستهای کوچک ۱۰ مگاواتی با خنککننده فلز مایع اختصاص دارد. طبق این مطالعه، راکتور و سامانه مرتبط با آن باید در حجمی حدود دو مترمکعب جای بگیرند و انرژی مورد نیاز تسلیحات الکترومغناطیسی و سایر سامانههای خودرو را تأمین کنند.
در پیکربندی نهایی، ریلگان پیشنهادی انرژی شلیک حدود ۵۰ مگاژول خواهد داشت و پژوهشگران سرعت پرتابه را حدود ۳.۵ کیلومتر بر ثانیه و برد نظری آن را حدود ۴۵۰ کیلومتر برآورد کردهاند. چنین مشخصاتی، در صورت تحقق، نقش این خودرو را از یک تانک متعارف به سامانهای با قابلیتهای مشترک آتش مستقیم و آتش دوربرد نزدیک میکند.
*ریلگان (Railgun) یا توپ ریلی، یک سلاح الکترومغناطیسی است که برای پرتاب پرتابه، بهجای استفاده از باروت یا مواد منفجره متعارف، از نیروی الکترومغناطیسی استفاده میکند.
با این حال، متن منتشرشده یک مطالعه مفهومی و مسیر توسعه فناوری را توصیف میکند و به معنای وجود یک تانک هستهای عملیاتی در چین نیست. تمرکز اصلی پژوهش نیز بر چگونگی تأمین نیاز فزاینده خودروهای زرهی آینده به انرژی الکتریکی، از جمله استفاده از ابرخازنها، باتریهای پیشرفته، ابررساناها و شبکههای برق داخلی خودرو است.
۲۲۷۲۲۷
نظر شما