به گزارش خبرآنلاین، چین و آمریکا برای بازگرداندن انسان به ماه دو مسیر متفاوت انتخاب کرده‌اند. چین می‌خواهد پیش از نخستین فرود سرنشین‌دار، مراحل اصلی مأموریت را با فضاپیماها و تجهیزات رباتیک آزمایش کند. ناسا در مقابل، بخشی از آزمایش‌های کلیدی را با حضور فضانوردان انجام می‌دهد تا سامانه‌های موردنیاز برای فرود روی ماه را در شرایط عملیاتی بررسی کند.
بر اساس گزارشی که وب‌سایت Mashable منتشر کرده است، مقام‌های فضایی چین قصد دارند پیش از سال ۲۰۳۰ فضانوردان خود را به سطح ماه برساند.
سه مأموریت آزمایشی چین بدون فضانورد
برنامه چین با آزمایش فضاپیمای سرنشین‌دار منگژو (Mengzhou) آغاز می‌شود. قرار است این فضاپیما در سال ۲۰۲۷، بدون سرنشین و با موشک لانگ مارچ ۱۰A به مدار پایین زمین برود.
در مرحله بعد، فرودگر ماه‌نشین لان‌یوه (Lanyue) در سال ۲۰۲۸ به‌صورت بدون سرنشین به ماه فرستاده می‌شود تا فرود و برخاست از سطح ماه را آزمایش کند. این ماموریت همچنین فرصتی برای بررسی ویژگی‌های سطح ماه، از جمله دما و رفتار غبار ماه، فراهم می‌کند.
در سال ۲۰۲۹ نیز چین قصد دارد یک ماموریت کامل تمرینی انجام دهد. در این مأموریت، فضاپیمای منگژو و فرودگر لان‌یوه جداگانه پرتاب می‌شوند، در مدار ماه به یکدیگر متصل می‌شوند و مراحل فرود، برخاست و اتصال دوباره را بدون حضور فضانورد تمرین می‌کنند.
پس از این آزمایش‌ها، چین می‌خواهد با استفاده از دو پرتاب موشک لانگ مارچ ۱۰، فضانوردان را به ماه بفرستد. در طرح اعلام‌شده، سه فضانورد به مدار ماه می‌رسند و دو نفر از آن‌ها با فرودگر لان‌یوه روی سطح ماه فرود می‌آیند.
ناسا آزمایش‌های سرنشین‌دار را در برنامه گنجانده است
ناسا نیز برای سال ۲۰۲۸ و مأموریت آرتمیس ۴ (Artemis IV) هدف فرود فضانوردان در نزدیکی قطب جنوب ماه را دنبال می‌کند. با این حال، برنامه این سازمان شامل یک مرحله آزمایشی سرنشین‌دار در مدار زمین است.
در ماموریت آرتمیس ۳ که برای سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده، چهار فضانورد با فضاپیمای اوراین به مدار پایین زمین می‌روند. هدف، آزمایش اتصال اوراین به نمونه‌های آزمایشی فرودگرهای شرکت‌های اسپیس‌ایکس و بلو اوریجین و بررسی عملکرد سامانه‌های مرتبط است. در این مرحله، فضانوردان قرار نیست روی ماه فرود بیایند.
ناسا پیش‌تر در ماموریت آرتمیس ۲ چهار فضانورد را در سفری به دور ماه فرستاد. این ماموریت در آوریل ۲۰۲۶ انجام شد و بخشی از مسیر بازگشت انسان به ماه را آزمایش کرد.
دو راهبرد متفاوت برای کاهش خطر
تفاوت اصلی دو برنامه در نحوه تایید عملکرد تجهیزات پیش از نخستین فرود سرنشین‌دار است. چین می‌خواهد ابتدا تجهیزات را در ماموریت‌های بدون سرنشین بیازماید و سپس فضانوردان را به ماه بفرستد. ناسا بخشی از آزمایش‌های اتصال و کار با فرودگرها را با حضور خدمه انجام می‌دهد.
به گزارش Mashable، وانگ شیانگ، طراح ارشد برنامه اکتشاف ماه چین، گفته است این کشور تلاش می‌کند هر ماموریت سرنشین‌دار را ابتدا در حالت بدون سرنشین اجرا کند. این رویکرد می‌تواند خطر حضور انسان در مراحل آزمایش را کاهش دهد، اما موفقیت ماموریت‌های رباتیک به‌تنهایی تضمین‌کننده عملکرد بی‌نقص تجهیزات در شرایط واقعی با حضور فضانوردان نیست.
از سوی دیگر، زمان‌بندی ناسا نیز قطعی نیست. برنامه آرتمیس تاکنون چند بار با تاخیر روبه‌رو شده و توسعه فرودگرهای تجاری اسپیس‌ایکس و بلو اوریجین همچنان از عوامل مهم تعیین‌کننده زمان فرود بعدی است.
در نتیجه، رقابت دو کشور فقط بر سر رسیدن به ماه نیست، بلکه به توانایی آن‌ها در آزمایش، تأیید و آماده‌سازی سامانه‌های پیچیده فضایی نیز بستگی دارد. چین مسیر آزمایش‌های رباتیک را در اولویت گذاشته و ناسا بخشی از آزمون‌های خود را با حضور فضانوردان پیش می‌برد.
۵۸۵۸
نظر شما