به گزارش خبرآنلاین روزنامه اعتماد نوشت: این آگهی که سرشار از غلط املایی و نگارشی است به سرعت فضای مجازی و رسانه‌ای کشور را تحت تاثیر قرار داد.
به اعتقاد بسیاری از کارشناسان این حرکت نه‌تنها یک افول مدیریتی تمام‌عیار که تیر خلاصی به شأن و جایگاه باشگاهی بود که تاریخش با نام‌هایی چون همایون بهزادی و کلانی گره خورده است.
داستان امیرحسین محمودی از جایی شروع شد که او به عنوان یک استعداد نوظهور در لیگ مطرح شد. این بازیکن که با رقم بسیار پایینی با باشگاه پرسپولیس قرارداد بسته بود خیلی زود درخواست افزایش رقم قرارداد خود را مطرح کرد. در این بین شرایط به سمتی پیش رفت که همه چیز به هم بریزد .
در حال حاضر امیرحسین محمودی به عنوان فردی شناخته می‌شود که خیلی زود قربانی بازی‌های روانی شد. امیر قلعه‌نویی با دعوت او به تیم ملی بی‌آنکه دقایقی برای عرض‌اندام به او بدهد تنها برچسب جوانگرایی را روی ویترین کارنامه خود چسباند. همین دعوت فرمایشی و نمایشی کافی بود تا این بازیکن و ایجنتش دچار توهمی زودرس شوند که می‌توانند باشگاه را با تحت فشار گذاشتن مجبور به پذیرش افزایش بیش از 25 برابر دستمزد کنند.
از سوی دیگر مدیریت پرسپولیس در مواجهه با چالش‌های حقوقی و مالی قرارداد. این بازیکن به جای‌مدیریت اصولی راهی را انتخاب کرد که نتیجه‌اش به حاشیه رفتن کامل بازیکن بود. درگیری با تارتار و ناتوانی در کنترل حواشی، محمودی را به نقطه جوش رساند تا او علیه مدیریت باشگاه مصاحبه کند و سپس محروم شود.
اما مدیریت پرسپولیس به جای مدیریت بحران تصمیم گرفت صورت مساله را با چاپ آگهی در روزنامه پاک کند. اقدامی که واقعا نمی‌شود هیچ اسمی جز نادانی روی آن گذاشت.
اما در روزهای گذشته توجیهات بعدی باشگاه نه‌تنها اوضاع را بهتر نکرده بلکه به مثابه پاک کردن لک لباس با قیچی بوده است!
ابتدا ادعا شد که این یک روال قانونی برای شرکت‌های بورسی جهت نرخ‌گذاری منصفانه است. این ادعای مضحک توهینی به شعور مخاطب است. آیا تا به حال دیده‌اید باشگاهی برای افزایش دستمزد بازیکنان دیگرش یا حتی در زمان خرید گرانقیمت بازیکنانی از تیم‌های دیگر چنین آگهی‌هایی منتشر کند؟ آیا آن زمان که پرسپولیس برای بازیکن متوسط رو به پایین رضایتنامه بیش از 200 میلیاردی پرداخت کرد برای کارشناسی قیمت بازیکن آگهی داده بود؟ خیر. پیمان حدادی در شرایطی می‌گوید ما برای افزایش دستمزد محمودی مجبور بودیم آگهی بدهیم که قیمت واقعی او در بیاید تا بعدا پس از افزایش دستمزد، سازمان بازرسی به ما گیر ندهد که هزار راه عقلانی دیگر برای قانونی جلو بردن این اقدام وجود دارد. همین حالا در سایت معتبر ترنسفرمارکت که مرجع اصلی قیمت‌گذاری بازیکنان فوتبال است ارزش محمودی 500 هزار دلار برآورد شده یعنی نزدیک 140 میلیارد. حالا حدادی مدعی است اگر می‌خواسته دستمزد محمودی را به 50 میلیارد افزایش بدهد سازمان بازرسی به او گیر می‌داده؟
این استدلال یک مسخره‌بازی محض است و همه می‌دانند که این راهکار صرفا پوششی برای یک شکست مدیریتی بوده است.
سپس ادعا شد که بازیکن توسط دو ملی‌پوش اغوا شده و باشگاه خواسته با این کار دست پیش را بگیرد. باز هم غیرمنطقی است! اصلا کدام باشگاه خارجی روزنامه‌های ایران را ورق می‌زند تا از طریق پیام‌رسان‌های داخلی برای پرسپولیس پیشنهاد بفرستد؟ این نقشه اگر هم با نیت دور زدن سازمان بازرسی و توجیه افزایش قرارداد طراحی شده باشد تنها یک تیر خلاص به شقیقه مدیریت بود. تمام واقعیت آگهی منتشر شده این است که مدیریت پرسپولیس خواسته در یک بازی رسانه‌ای محمودی را کنف کند اما تنها نتیجه‌اش شده زیر سوال رفتن اعتبار باشگاه.
در دهه ۹۰ مدیران باهوش‌تر یا شاید باتجربه‌تر با استفاده از ایجنت‌ها و فکس‌های صوری از باشگاه‌های خارجی به شکل محترمانه‌ای قیمت بازیکن را بالا می‌بردند. در آن فضا چه نیازی به تحقیر بازیکن و به سخره گرفتن پرسپولیس بود؟ فضای مجازی حالا پر شده از شوخی‌های تلخ با این اقدام آگهی فروش بازیکن. اقدامی آنقدر چیپ، زشت و کودکانه که شأن نام پرسپولیس را در حد یک بنگاه معاملاتی دست دوم پایین آورده است! اما بدتر از این آگهی و اینکه به دست مدیران پرسپولیس اعتبار این پیراهن سرخ بازیچه تصمیمات غیرحرفه‌ای شده واکنش مدیر روابط عمومی باشگاه است که سینه سپر می‌کند و می‌پرسد: «آگهی فروش بازیکن است، مگر چه ایرادی دارد؟» پاسخ این استدلال باید تلنگری باشد تا این افراد بدانند در چه جایگاهی نشسته‌اند.
کاش مدیران پرسپولیس کمی شهامت داشتند و دو خط عذرخواهی از هواداران بابت این بی‌سلیقگی و پذیرش اشتباه می‌نوشتند. این بسیار بهتر از توجیهات بی‌پایان بود. در عوض مدیران پرسپولیس به تکاپو افتادند تا به کمک برخی رسانه‌ها افتضاحی که به بار آورده‌اند را پاک کنند. غافل از اینکه هواداران پرسپولیس و علاقمندان و آشنایان به فوتبال باهوش‌تر از این حرف‌ها هستند.
اما امیرحسین محمودی با این فشارها و حاشیه‌های خودساخته به سرعت در حال سوختن است. فاجعه بزرگ‌تر از سوختن یک بازیکن سوختن اعتبار باشگاهی است که حالا مسخره خاص و عام شده است.
در پایان خطاب به مدیران باشگاه! دست از توجیه بردارید! وقتی تبر را به ریشه اعتبار باشگاه زده‌اید دیگر وصله پینه کردن با آگهی روزنامه دردی را دوا نمی‌کند. افسوس که این فرصت‌سوزی بزرگ تنها بخشی از تاریخچه تاریک مدیریت‌های غیرورزشی در فوتبال ماست.
۱۷۳۰۲
نظر شما