کتاب قطور جنایات جنگی و کشتار غیرنظامیان، از قتلعام بومیان آمریکا تا هیروشیما و ویتنام و افغانستان و عراق، همچنان پیش روی وجدان بیدار روزنامهنگاری جهان گشوده است. اگر تاریخ هم نخوانده باشیم، امروز را که دیدهایم! کیست که نداند نوزادان بهخوننشسته در بیمارستانهای غزه و کودکان پرپرشده میناب با کدام استدلال قربانی شدهاند و پلها و خانههای شمال و جنوب با چه ادعاهایی بر سر مردم فرو ریختهاند؟
ماشین جنگی آمریکا و اسرائیل بهخودیخود مالامال از تبهکاری نظامی است و نیازی به آن ندارد که روزنامهنگار نیز با افسون رسانه و چارچوببندی هدفمند، در خدمت مشروعیتبخشی به تهاجم علیه زیرساختهای غیرنظامی و توجیه مجازات جمعی شهروندان در میانه یک جنگ استعماری قرار گیرد.
حقیقتجویی، استقلال از قدرت، تفکیک واقعیت از گمانهزنی و روزنامهنگاری صلح کجا و آتشبیاری جنگ و زمینهسازی برای خشونت علیه شهروندان غیرنظامی کجا؟
اگر روزی قرار باشد انحطاط حرفهای و فروپاشی اخلاق رسانهای در روزنامهنگاری هژمونیک در عالیترین سطوح دانشکدههای ارتباطات جهان تدریس شود، جای تعجب نخواهد داشت که این گزارش نیویورکتایمز، بهعنوان نمونهای از خیانت به اصول بنیادین روزنامهنگاری و عدول از شرافت حرفهای، در حافظه تاریخی رسانههای جمعی جهان ثبت و ضبط شود.
۴۷۴۷





نظر شما