به گزارش خبرآنلاین، پایگاه خبری انبیسی نیوز در گزارشی به قلم شانتال داسیلوا نوشت که تابش خورشید در این هفته، مهلت کوتاهی به هزاران خانواده در غزه داد؛ آنهم پس از آنکه چادرهای موقت و داراییهای اندک آنها در اثر بارندگیهای سیلآسای اخیر که جان چندین نفر از جمله کودکان را گرفت، غرق در آب شده بود.
اما با نزدیک شدن زمستان و پیشبینی طوفانهای بیشتر، ساکنان و امدادگران هشدار میدهند که وخامت اوضاع جوی، تلاقی محدودیتهای اسرائیل در زمینه کمکرسانی و تأخیر در ورود آنها به این منطقه تحت محاصره، در کنار کاهش مداوم بودجه، به رنج بیشتر ساکنان نوار غزه در ماههای آینده منجر خواهد شد.
رشا محمود محمد ابوریان، مادر ۴۰ ساله و دارای دو فرزند، روز دوشنبه در گفتوگو با انبیسی نیوز درباره بارندگی مرگبار اوایل این ماه گفت: «وضعیت ما واقعاً وحشتناک بود؛ چادر روی سرمان آوار شد و تمام وسایلمان خیس شد.»
او که خانهاش در خانیونس در همان اوایل حمله نظامی اسرائیل ویران شده بود، افزود: «در حال حاضر هوا آفتابی و گرم است، اما در اخبار شنیدیم که طوفان دیگری در راه است. نگرانیم که طوفان بعدی حتی از قبلی هم بدتر باشد.»

صحنههای «وحشتناک» و تأخیر در ورود تجهیزات زمستانی
این ترس در میان امدادگران بشردوستانه در غزه نیز مشترک بود و آنها درباره زمستان دشوار پیشرو برای حدود ۲ میلیون فلسطینی ساکن این منطقه هشدار دادند.
کلر نویل، سخنگوی برنامه جهانی غذا (WFP) در گفتوگو از دیرالبلح در مرکز غزه، صحنههای پس از طوفان اوایل ماه جاری را که دهها هزار چادر را زیر آب برد، «وحشتناک» توصیف کرد. او گفت: «مردم ناامیدانه تلاش میکردند وسایل خود را خشک کنند. همهچیز خیس شده بود؛ تشکها، لباسها و مواد غذایی.» وی افزود که نگرانیهای بهداشتی نیز در حال افزایش است و بیماریها به دلیل ازدحام جمعیت و «سرریز شدن فاضلاب در همهجا» بر اثر سیل، شیوع یافته است.
به گفته اعضای خانواده و امدادگران، پیش از این بارش باران و ریزش یک خاکریز شنی روی چادرها، جان یک زن باردار، دو فرزند او و یک برادرزادهاش را گرفته بود. تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیرکل سازمان جهانی بهداشت، روز دوشنبه اعلام کرد که پس از آن نیز یک نوزاد بر اثر سرمازدگی (هیپوترمی) در غزه جان باخت.
نویل گفت محدودیتهای اسرائیل و «تأخیر در تأیید» اقلام امدادی ضروری «به این معناست که خانوادههای آسیبپذیر در معرض خطر یک زمستان سخت دیگر قرار گرفتهاند.» او با اشاره به بسته شدن مکرر گذرگاههای مرزی در ماههای اخیر تأکید کرد: «ما واقعاً از مقامات اسرائیلی میخواهیم گذرگاههای بیشتری را باز کنند و اجازه ورود فوری و قابلپیشبینی را بدهند.»
وی افزود که گروههای امدادی تابع قوانین سختگیرانهای هستند که از سوی مقامات اسرائیلی درباره نوع کمکهای ورودی و زمان آن اعمال میشود. فهرست بلندی از اقلام با عنوان «استفاده دوگانه» تعیین شده است که به ادعای اسرائیل، ممکن است توسط گروههای شبهنظامی برای مقاصد نظامی استفاده شود؛ این اقلام شامل تیرکهای فلزی چادرها، بتن، ژنراتورها و همچنین تجهیزات پزشکی مانند کپسولهای اکسیژن میشود.
سازمان «کوگات» (COGAT) وابسته به ارتش اسرائیل که مسئول هماهنگی با فلسطینیهاست، روز جمعه به درخواست انبیسی نیوز برای واکنش به این اظهارات، پاسخی نداد. دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل (OCHA) در اوایل ماه جاری اعلام کرده بود که بیش از ۱۵۰ هزار چادر و سایر تجهیزات در خارج از غزه در انتظار ورود به این منطقه هستند.

کاهش بودجه جهانی و چالش حملونقل
نویل و سایر امدادگران گفتند علاوه بر محدودیتهای اسرائیل، کاهش کمکهای مالی کشورهای اهداکننده و سایر شرکا نیز تلاشها برای ورود کمکهای بیشتر به غزه را با مشکل مواجه کرده است؛ بهطوریکه برنامه جهانی غذا مجبور شده عملیات خود را درست در زمانی که خانوادهها «باید به این کمکهای بشردوستانه تکیه کنند»، کاهش دهد.
کارل بیکر، هماهنگکننده منطقهای بحران در سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM)، گفت از ماهها پیش زنگ خطر به صدا درآمده بود که این نهاد منابع لازم را برای «آمادگی کامل در زمستان ۲۰۲۶/۲۰۲۷» در اختیار نخواهد داشت و «این موضوع عمدتاً ناشی از کمبود بودجه بود.»
بیکر با اشاره به چشمانداز نامطمئن اقتصادی جهان که با افزایش قیمت انرژی در پی جنگ میان آمریکا، اسرائیل و ایران همراه شده است، گفت: «ما وارد عصر جدیدی شدهایم؛ عصری که کشورهای اهداکننده در توانایی خود برای ارائه بودجه بشردوستانه کاملاً محافظهکار شدهاند.» اوچا (OCHA) نیز روز جمعه اعلام کرد که تاکنون تنها اندکی بیش از ۳۵ درصد از درخواست ۴.۱ میلیارد دلاری امسال برای غزه و کرانه باختری اشغالی تأمین شده است.
ناهد شحیبر، رئیس انجمن حملونقل خصوصی غزه، به مشکل انتقال کمکها پس از ورود به غزه اشاره کرد و گفت به دلیل آسیب دیدن یا نابودی بسیاری از کامیونها در طول حملات اسرائیل، ناوگان عملیاتی با کمبود مواجه است. محدودیتهای اسرائیل برای ورود سوخت و قطعات ضروری نیز روند عملیات را مختل کرده است.
وی گفت: «پیش از جنگ، ما حدود ۱۲۰۰ کامیون داشتیم. نزدیک به ۸۰۰ دستگاه در طول جنگ نابود شدند و تنها ۴۰۰ کامیون باقی مانده است. از این ۴۰۰ کامیون نیز، در حال حاضر حدود ۱۵۰ دستگاه از کار افتادهاند.»
شحیبر و دیگران تأکید کردند که آنچه در غزه واقعاً مورد نیاز است، آغاز روند بازسازی است؛ موضوعی که اسرائیل گفته تا زمان خلع سلاح حماس اتفاق نخواهد افتاد و به مانعی کلیدی در تلاشها برای پیشبرد توافق صلح با میانجیگری آمریکا تبدیل شده است.
در این میان، فلسطینیان غزه با سردتر شدن شبها و نزدیک شدن به زمستان، از تداوم رنجهای خود هراس دارند. رشا ابوریان گفت: «ما به چیزهایی نیاز داریم که بتواند از ما در برابر سرمای زمستان محافظت کند.» اما او در ادامه تأکید کرد: «فراتر از آن، ما رؤیای بازگشت به خانههایمان و زندگی کردن به همان روال پیش از جنگ را داریم. همه ما به آن امیدواریم.»
۴۲/۴۲






نظر شما