۰ نفر
۶ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۱:۴۷

تنها راهش این است که ما مردم بدون توجه به مسائل اعتباری ، همدیگر را دوست داشته باشیم و خیرخواه یکدیگر باشیم و بدانیم چرا پشت میز نشسته ایم...

دکتر سریع القلم استاد مستقیم من نبوده است،اما کتاب ها و مقالاتش را به ویژه در حوزه ی توسعه و تغییر رفتار اجتماعی کمابیش خوانده ام، به قولی نیک می شنوم و نیک هم اجرا می کنم و آن را نسخه ای موثر برای توسعه در کشور می دانم،اما حرف هایش که به میز کارمندی می رسد ،فضا جور دیگری می شود،نمی دانم میز کارمندی چه سحر و جادویی دارد،وقتی آن سوی میزی ،عادی هستی ،مثل همه ی انسان های معمولی،ولی وقتی این سوی میز یعنی پشت میز می نشینی،شرایط یکباره تغییر می کند،خلق و خویت جور دیگری می شود(البته خودم را عرض می کنم ،کارمندان شریف که همگی با جدیت به خدمت مشغولند)شبیه وقتی پیاده ای و سواره،فرهنگ سواره ها چقدر در کشور ما خشن و بی رحمانه است.میز و ماشین هم شبیه هم است،خیلی باید سعی کنیم فرهنگ احترام را ایجاد کنیم،با مراجعه کننده با احترام گفت وگو کنیم ،به او لبخند بزنیم و حتی اگر اشتباهی کردیم از او عذرخواهی کنیم،حتی حالا باب شده در هرجایی نوشته اند با لبخند وارد شوید،وقتی با لبخند وارد می شوی کسی به تو لبخند نمی زند و لبخند که یک طرفه نمی شود!
گاهی فکر می کنم چقدر احترامی که مردم شرق آسیا به هم می گذارند،خوب است.حتما تواضع و کمک فکری به یکدیگر راز توسعه ی آن هاست.چند روز پیش در بیمارستان که خدا نصیب شما هرگز نکند،خانم کارمندبایگانی مدارک پزشکی به من گفت که مدارک شما نیامده و طبقه ی چهارم است،با سابقه ی بیماری و عرق ریزان –با وجود استفاده از آسانسور-بعداز دوبار پاس کاری –دوباره برگشتم نزد همان خانم متصدی و او با لحن سرد خود گفت بله ،مدارک پزشکی شما اینجاست!کار که تمام شد دیدم حرفی نزد.با لحنی آرام گفتم که من از شما عذرخواهی می کنم که پرونده ام چند لحظه ای گم شده بود! او بلافاصله گفت خواهش می کنم،اما بعد که دید با طعنه ای مودبانه حرفم را زده ام،جا خورد و با ناراحتی نگاهم کرد.حالا این که طعنه زدم هم نادرست است ،چون از اول باید آن قدر فرهنگ گفت و گو و سخن با یکدیگر را رشد دهیم که معذرت خواهی را بپذیریم،اما نمی شود.اگر بشود این میز کارمندی را تغییر دهیم ،درست می شود؟،فکر نکنم ،تنها راهش این است که ما مردم بدون توجه به مسائل اعتباری ، همدیگر را دوست داشته باشیم و خیرخواه یکدیگر باشیم و بدانیم چرا پشت میز نشسته ایم... 
 

کد خبر 278843

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 2 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بدون نام IR ۱۱:۵۷ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۶
    0 0
    احسنت