۰ نفر
۱۰ آذر ۱۳۹۲ - ۰۶:۱۵

گنارو گتوزو در تهران از خود چهره ای محبوب تر از همیشه ساخت.

کاوه علی اسماعیلی: گنارو گتوزو را باید دوست داشت، او یکی از آن معدود بازیکنان کاریزماتیک زمان نوجوانی ماست. کسی که هرگز رهبر نشد اما برای همه رهبران میلان با جان و دل جنگید. یک سرباز واقعی در جنگ های مختلف. هرگز ژنرال نبود یا هیچ وقت نتوانست به اندازه کافی سوپراستار شود چون پشت سرش مالدینی بزرگ بازی می کرد، نستا بود، اینزاگی و پیرلو بودند و حتی سیدورف که نمی گذاشتند گتوزو ستاره شود اما او واقعا یک اسطوره بود. امروز که بیشتر در کنارش بودیم و از این بازیکن میزبانی کردیم، درک جذاب تری از رینو داریم. او واقعا یک اسطوره است، نقش بازی نمی کند یا به خاطر دو، سه گل حساس اسطوره نشده، واقعا مثل یک اسطوره زندگی کرده است. گتوزو را باید دوست داشت و برای این علاقه مندی، دلایل زیادی وجود دارد. او بدون توجه به جایگاهی داشت، به اینکه قهرمان جام جهانی شده بود یا بارها اسکودتو را بالای سر برده بود، با گزارشگران ایرانی بحث می کرد. رینو در فرودگاه یا هتل و ورزشگاه آن قدر طبیعی رفتار می کرد که دوست داشتی با او بنشینی و ساعت ها در مورد فوتبال ایتالیا حرف بزنی. اینکه چطور ممکن است از فوتبال خوش تیپ و خوش چهره ایتالیا، کسی مثل گتوزو بیرون بیاید، یک کرگدن جسور! چطور توانستی با این شکل و قیافه به یک شمشیرزن بزرگ تبدیل شوی و قرق کمربندی میانی میلان و ایتالیا را در دست بگیری. تو کی هستی گتوزو؟!
او اما با صبر و تحمل همه چیز را برای تان توضیح می داد. حداقل در مصاحبه اش با برنامه 90 و عادل فردوسی پور که این طور رفتار کرد. وقتی قرار شد در مورد جوش و خروشش در بازی با پرسپولیس حرف بزند، یک جمله شاهکار به زبان آورد که می تواند درس بزرگی برای تمام فوتبالیست ها و حتی اهالی فوتبال شود: "همیشه سعی کردم برای به دست آوردن چیزهایی که می خواهم و رسیدن به آرزوهایم، به سختی بجنگم. راه و رسم مبارزه و جنگ کردن را بلدم و تمام زندگیم این طور بوده است. همیشه جنگیده ام. از کودکی دوست داشتم برای میلان بازی کنم و برای رسیدن به این آرزو، بی اندازه مبارزه کردم. وقتی پیراهن میلان را به دست آوردم، جنگ واقعی هم شروع شد. هنگامی که با پیراهن میلان به میدان می رفتم، باید بی نهایت قدرتمند ظاهر می شدم چون از آن به بعد، من "میلان" بودم، نماینده میلان..." اینها را مو به مو درست می گفت. راست می گفت، وقتی قرار بود بازی میلان را ببینی، به یاد می آوردی که یک "کرگدن" در خط هافبک این تیم بازی می کند که هر بازیسازی را از کار می اندازد. گتوزو نقش بازی نمی کرد، خودش را به زمین می برد و آن قدر می جنگید تا هواداران را راضی کند. آیا می توانید چنین خصوصیاتی را در یک بازیکن ایرانی پیدا کنید؟ و اینکه در مورد او در مورد دشمنش نیز محترمانه حرف می زد. وقتی عادل بحث را به سمتی برد که گتوسو مجبور به انتقاد از رئیس باشگاه پالرمو ایتالیا شود، رینو بدون اینکه بترسد یا خودش را جمع و جور کند، گفت: نمی خواهم در مورد رئیس پالرمو غیرمحترمانه حرف بزنم، از او بابت امکانات و فرصتی که به من داد، ممنونم" و البته همه می دانیم که آن فرد با گتوزو چه کار کرده بود؟ گتوزو را باید دوست داشت به خاطر تمام این حرف ها، آن رفتارها و بازی منحصربه فردش؛ خداحافظ رینو، به امید دیدار دوباره...

4141

کد خبر 325373

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 0 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 18
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام A1 ۰۶:۳۵ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    64 1
    قابل توجه فوتباليست هاي سوسول و فشن امروزي كشورمون! تعصب و غيرت گرمي چند؟!!
  • کارلوس A1 ۰۷:۰۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    37 0
    فوتبال این مملکت کی میخواد پیشرفت کنه بشه مثل ساحلی بشه مثل والیبال ای خدا ...
  • سان A1 ۰۷:۳۴ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    10 13
    تو کی هستی گتوزو؟
  • میثم IR ۰۸:۰۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    23 5
    خیلی دوسش داشتیموداریم .سردار بازم بیادا.....
  • بی نام A1 ۰۸:۲۷ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    15 16
    مطلب در مورد گتوزو و باشگاه میلان و کلاً فوتبال ایتالیست، اون کلید واژه کذایی در انتهای خبر چه ربطی به مطلب داره؟!
  • مهدی A1 ۰۸:۵۸ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    30 30
    نمونه ی ایرانیش آندو ی خودمونه
  • بی نام IR ۰۹:۱۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    اندرانیک تیموریان
    • بی نام IR ۰۹:۴۴ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
      46 34
      چه ربطی داشت؟! حتما میخوای بگی آندو عین گتوزو هستش آره؟! تیموریان حتی پیراهن تیم دسته دومی لیگ انگلیس رو هم نتونست حفظ کنه بابا. چی میگی ! رینو کجا و آندو کجا !!!!!!!!!!!!!!
    • بی نام A1 ۱۰:۰۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
      83 5
      واقعا تو این سفر به تهران مالدینی خودشو خراب کرد و گتوزو خودشو تو دل ایرانیا جا داد.
    • بی نام A1 ۱۰:۰۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
      31 3
      دقيقاً البته مدل ايرانيش، محمود فكري ، كريم باقري
    • بی نام IR ۱۱:۴۳ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
      7 10
      که چی؟ اندرانیک کجاش شبیه به گتوزو هست حرف مفت میزنی
    • صداي جوانان IR ۱۱:۵۳ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
      15 2
      گناروگتوزو محبوبيتش بعد از آن بازي نزد من بيشتر شد و محبوبيت مالديني كمتر شد
  • ميثم IR ۰۹:۵۴ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    30 2
    كاش بازيكناي تيم ستارگان پرسپوليس كمي محترمانه تر و دوستانه تر رفتار ميكردن ، تو چند مورد واقعا خطاهايي شد كه در شان بازي دوستانه و خير خواهانه نبود. شايد بشود اينطور گفت كه چون همچين بازهايي رو تجربه نداريم كمي نامناسب رفتار كرديم.
  • بی نام IR ۱۰:۰۷ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    36 1
    خیلی با مرامش حال کردم,تو زمین کسی جرات نداشت چپ بهش نگاه کنه اما بیرون زمین خیلی باحاله
  • امیر سرخ دل IR ۱۱:۳۶ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    19 0
    بازیکن های ایران تعصب را یاد بگیرند از این فوتبالیست دوست داشتنی ..فوتبالیست های ما فقط ادعای تعصب دارند
  • masoud.k IR ۱۱:۴۱ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    14 0
    مالدینی دوست داشتنی!! نه به شیرخوارگاه رفت نه با کسی حرف زد ونه به ضیافت شام رفت نه تلوزیون اما گتوزو واقعا مردمدار بود ومحبوبیتش پیش من یکی چندین برابر شد
  • حاج علي IR ۱۱:۴۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    26 1
    واقعا بين بازيكنان ميلان گتوزو و ماسارو يه چيز ديگه بودند
  • بی نام IR ۱۳:۱۷ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    8 6
    آندوی با تعصب