۰ نفر
۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۳ - ۱۸:۴۶

در تعجبم که عده ای برای چیزی دلواپسند که معلوم نیست آیا شناخت درستی از آن دارند یا خیر؟ سیاست خارجی حوزه اجماع ملی برای تحقق شاخصه هایی نظیر کاهش تنش و خصومت‏ها در دنیای کنونی، ساختن و تقویت ائتلاف‏ها و اتحادیه‏ها در منطقه ای پر آشوب، اعتمادسازی در میان مقاصد توطئه گرانه، به حداکثر رسانی منافع مشترک و مدیریت مطلوب اختلافات طبیعی از راه کارهای شناخته شده در حوزه های نفوذ و استراتژیک مملکت است تا زمینه را برای ریل گذاری قطار توسعه کشور آماده کند.

آنچه که ما در علم و فن آوری طی سالهای گذشته به صورت درون زا و بومی دست یافته ایم حاصل تلاش و زحمت دانشگاهیان ما است اما هنوز نیاز به بخش مهمی از جنبه های نرم و سخت افزاری فن آوری توسعه و پیشرفت کشور نظیر آموزش، سرمایه‏ و تجربیات، راههای رفته داریم که در اختیار کشورهای پیشرفته است، آنها که سالهای گذشته به یمن غارت منابع زیر زمینی کشورهای در حال توسعه درصد خوبی از بودجه و توان مالی مطلوبی برای فرایند تحقیق و توسعه تخصیص داده اند. برای جلوگیری از دوباره کاری و طی مسیری طولانی و صرف هزینه های هنگفت، تنها با تعامل سازنده با کشورهای دنیا میتوان در این نظام بین المللی جایگاهی بدست آورد و از اثرات مستقیم و غیر مستقیم این دستاوردها در راستای منافع و قدرت ملی استفاده کرد.
توسعه یافتگی از دو بخش کلان تشکیل می شود: اول اصول ثابت مانند دولت حداقلی و حذف بوروکراسی فلج کننده کشور، تمایل و برنامه ریزی برای صنعتی شدن در زمینه های گوناگون زندگی مردم، توجه فراگیر به علم و عقلانیت، بخش خصوصی فعال، نظام آموزشی کاربردی، نخبگان ابزاری منسجم، مردم پرکار و مسئولیت پذیر، دولت پاسخگو و....دوم الگوهای مختلفی که در دانشگاهها و مراکز تحقیقی کشور نظریه پردازی و بررسی و تحقیق علمی شده و طی سالها به تدریج پرورش و تکامل یافته اند. بدیهی است که این امر به تناسب شرایط گوناگون کشورها متفاوت بوده و مقوله توسعه برونزا ناشی از این بخش از روند و فرمول توسعه است.
بدون تردید، موضوع هسته‏ ای که تنها مشکل ایران و غرب به رهبری آمریکا نیست اما دستاویزی در دست آنهاست تا از پیشرفت و توسعه کشور جلوگیری کنند. بنابراین از این دیدگاه موضوع هسته ای یکی از مهم‏ترین موضوعات در عرصه سیاست خارجی کشور طی یک دهه گذشته شده است اما باید با الگو و نوع جدیدی از تلقی از آن دفاع و با غرب تعامل و رفتار کرد که آن موضوع در کنار منافع دیگر کشور دیده شود و نه موضوعی بر فراز منافع و موضوعات دیگر. چنین الگویی به ما نشان خواهد داد که مسئله هسته‌ای در تعامل و کنار سایر منافع ملی ایران از جمله منافع اقتصادی و ضرورت‌های داخلی و خارجی باید تلقی شود که نه به یک پاشنه آشیل برای فشار بر سیاست خارجی کشور، بلکه به یک مزیت نسبی در روابط خارجی تبدیل گردد.
بر این اساس استفاده از نظرات کارشناسی بدنه دیپلماتیک، روش‌های دیپلماتیک اعم از سنتی و نوین نظیر رسانه ای و عمومی و تجربیات انباشته موجود در کشور و بطور کلی نخبه گرایی در سیاست خارجی می‏بایست به شکلی در این حوزه به کار رود که دولت بتواند با تعامل با جهان خارج، هم حق برخورداری از انرژی هسته‌ای مسالمت‌آمیز ایران را حفظ کند و هم بهانه‌ها برای فشار و تحریم را از دست رقبای بین‌المللی خارج نماید. دفاع از حق ایران در زمینه داشتن انرژی هسته‏ای، در کنار تعامل سازنده با جهان در چارچوب شفافیت بیشتر و کامل‏تر به روندی می انجامد که ایران بتواند ضمن داشتن حق غنی‏سازی با دیپلماسی و شفافیت بیشتر، عملاً فشارها و تحریم‏ها را کاهش داده و پروژه ایران هراسی که بحث های هسته ای و تحریمها در درون آن تعریف شده را به شکست بکشاند.
متاسفانه احساس میشود راهبرد مناسبی در سطوح عالی و مخصوصا در سیاست گذاریهای بین بخشی در چگونگی مدیریت و برنامه ریزی این تعامل در زمینه های تصمیم سازی، تصمیم گیری، فعالیت رسانه ای و تبلیغی وجود ندارد. در حالیکه دست اندرکاران سیاست خارجی به مشکل بودن طی این مرحله اذعان داشته و دارند اما به گونه ای تبلیغ میشود که گویا همه مشکلات حل و فصل و رو به اتمام است. آنگونه که در مقاله قبلی خود در روزنامه اعتماد 24.2.93 و قبل از شروع مذاکرات اخیر در وین نوشتم «بعضی چنین می پندارند که در زمینه مشکلات ایران و غرب، گویی الان همه چیز آماده شده و فرش قرمز جلوی پای وزیر امور خارجه پهن شده که برود تفاهم نامه جامع را بنویسد، امضاء کند و برگردد! اینها لحظه ای نمی اندیشند که اساس مشکلات ایران و غرب چه بوده که به همین راحتی هم حل شود؟» تازه موافقت ما با آغاز حل این مشکلات نیمی از راه است و از الان به بعد کار مشکل و حتی اگر دو طرف از واقعگرایی دور شده و طرف غربی نیز بر خواسته های غیر شفافش اصرار ورزد احتمالا ناممکن شود.

کد خبر 355575

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 13 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 29
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام A1 ۱۹:۰۱ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
    105 7
    بعضی اوقات شرایط جسمانی آدمها نیز بر تصمیم و تفکراتشان تاثیر گذار است. شاید از جمله مواردی که عده ای دلواپسند، وجود دلپیچه شان باشد. خیلی هم به هم نزدیکن. دلپیچه دارم به همین خاطر دلواپسم....
  • بی نام A1 ۱۹:۰۷ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
    6 52
    دلواپسی قشنگه
  • بی نام A1 ۱۹:۱۵ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
    89 4
    من هم از وضعیت اینده خود و خانواده و کشورم دلواپسم .خیلی هم دلواپسم
  • بی نام IR ۱۹:۱۶ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
    8 79
    اونا افراطی نیستند. ما تفریطی هستیم.
  • بی نام IR ۱۹:۱۸ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
    10 90
    متاسفانه شبکه های ماهواره ای دارند مغز مردم رو شستشو میدهند
    • بی نام A1 ۱۹:۴۹ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
      76 2
      اقای محترم .وقتی قبض اب وبرق وگازو تلفن می اید من نمی توانم بدهم .وحتی ده سال یک بار هم نمی توانم پیش پزشک بروم .وتفریح ندارم .لباس چند سال پیش را میپوشم وقدرت خرید یک هدیه را به همسرم وفرزندانم ندارم وقتی فقط تفریح ما این بود کنار کوچه بشینم.و او هم نیست وام از بانک برایم رویا است خانه.. وروی خوش صاحب خانه که هر چه پول بدهی باز راضی نیست کجا برایم مغز می ماند که شسته شود انسان چیزی می شود که در جامعه می بیند بی عدالتی و دروغ ودزدی ودیگر هیچ .دلواپسی با ما نهادینه شده دلواپسی دولتی نه اینها دلواپس قدرت هستند
    • رضا A1 ۲۳:۰۱ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
      2 22
      بی نام دوم چرا بی عرضگی خودتو میندازی گردن دیگران عزیزم؟خیلی ها هستن که دارن توی این مملکت زندگی خوبی می کنن.
    • بی نام A1 ۰۴:۰۷ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۹
      4 0
      بی نام سوم منظورت از عرضه داری همون دلواپسی شاید خیلی از انسانها همچنان میخواهند انسان بمانند و دلواپس نباشند
  • خوش خیال A1 ۱۹:۴۰ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
    28 31
    با لبخند و شیب ملایم دارن همه چی رو گرون میکنن.آب .گاز برق بنزین شهریه دانشگاه مسکن فکر کنم ما یه کم خوش خیالیم.
    • بی نام IR ۲۱:۲۲ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
      13 8
      اول فکر کن بعد حرف بزن . آزاد سازی قیمتها تنها راهیه که جلو ما قرار داره . حالا رئیس جمهور هر کسی باشه طبق قانون و طبق منطق و عقل باید اجرا بشه . یک فصل زمستون یکی از کشورهای عضو شوروی سابق بودم از طریق وب کم با خانواده در تماس بودم . من با بلوز و لباس گرم ولی خانواده من در ایران با لباس بهاری و بخاری هم تا آخر زیاد .... این یکی از کوچیکترین دلایلی هست که باید یارانه انرژی حذف بشه . حرف و مثال برای گفتن زیاده
    • مريم A1 ۲۰:۱۳ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۸
      7 1
      مصوبه مجلس ربطي به دولت نداره طبق قانوني كه نماينده ها تصويب كردن همه چيز گرون ميشه ؛روحاني هم قانون شكن نيست كه مثل بعضيهاباوقاحت بگه اين قانونو اجرا نميكنم
    • انصاری A1 ۰۹:۵۱ - ۱۳۹۳/۰۲/۳۰
      0 0
      بنده خیلی متوجه منظور مریم خانم نشدم. مگه دولت لایحه بودجه رو برای تصویب به مجلس نمیده؟ خب مجلس هم با جرح و تعدیل تصویبش میکنه. اما اینکه بگیم مجلس قیمتها رو برد بالا یه کمی عجیبه. منظورتون کدوم قانونه که مجلس تصویب کرده؟شاید بنده بی اطلاع هستم. اون دوستی هم که از آزاد سازی قیمتها صحبت کردن حرف درستی زدن اما باید مواظب بود باز یه عده زیر دست و پا له نشن تا در دور بعد گزک در دست بعضیها بیفته و با شعار عدالت رای مردم رو مصادره کنن. مومن از یه سوراخ دوبار گزیده نمیشه. مواظب شیب قیمتها باشین رفقا.
  • بی نام A1 ۱۹:۵۷ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
    88 2
    لعنت بر هر چی رانت خوار و سو استفاده کننده از بیت الماله۰۰۰چاپ کن ۰۰این که دیگه بد نیست سانسور کنی۰۰حرف حقه
  • ننجون US ۲۰:۰۴ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
    20 2
    اوااا نه نه نمدونم چرا انقده دلواپسم...
    • بی نام IR ۱۳:۲۸ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۸
      4 0
      نمدونم چرو ایقد دلواپسم انگو تو دلم دارن رخ میشورن
    • بی نام A1 ۰۴:۰۶ - ۱۳۹۳/۰۲/۳۰
      0 0
      امشب دلم بدجوری آشوبه، دستای تو صد سال ازم دورن توی دلم یه پادگان سرباز، انگار رختاشونو میشورن من میزنم بیرون از این خونه، وقتی چراغا همه خاموشه
  • بی نام A1 ۲۰:۳۲ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
    65 5
    دلواپس رانت ها و موقعیت های باد اورده هستند
  • رسول AU ۲۱:۴۰ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
    32 1
    گاهٱ دیده شده اصرار در دلواپسی منجر به زخم معده سزطان روده و در اخر مرگ میشود..توصیه من حقیر اینه که به دلواپیستون تا تهش ادامه بدین
  • ایمان IR ۲۳:۰۵ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۷
    16 1
    این دلواپسا چرا بعد از8 سال پیداشون شده؟
  • رکسانا IR ۱۰:۳۱ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۸
    12 1
    من هم برای آینده و سرنوشت نامعلوم خودم در این کشور دلواپسم
  • فرشاد IR ۱۰:۴۱ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۸
    1 52
    آقای کارشناس عزیز لطفا برو قرارداد ننگین ژنو رو مطالعه کن .شما که مثل عوام مردم نیستید از هیچ چیز سر درنیارید .واقعا باید دلواپس این قرارداد بود .مسائل اقتصادی به جای خود همه نگرانند همیشه مال یه گروه خاص نیست. مردم ما عادت دارند همه چیز رو به هم ربط بدند .
  • بی نام A1 ۱۰:۴۶ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۸
    0 4
    فكر كنم اينها براي پارس جنوبي دلواپس باشند بهتر از اين كه آب در اسياب عرب ها بريزند.
  • بی نام IR ۱۹:۰۰ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۸
    0 5
    با درود به فرهاد مجیدی عزیز . من دلواپس آینده استقلال هستم . نگرانی آقافرشاد طبیعی به نظر نمی رسد .
    • بی نام A1 ۰۸:۲۰ - ۱۳۹۳/۰۲/۳۰
      3 0
      آقا جان.شما دیوار دیگری برای یادگاری نوشتن پیدا نکردی که اومدی اینجا؟؟؟هههههه
  • علی IR ۱۹:۲۷ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۸
    1 8
    فعلا که حرف اونایی که می گفتن ما به مذاکرات خوش بین نبیستیم داره محقق میشه و اونایی که می گفتن یه عده بلد نیستن مذاکره کنند و ما میریم قضیه رو 6 ماهه جمع می کنیم الان دیگه سکوت کردن اگه توافق شکل نگیره حق داریم دلواپس اورانیوم 20 درصدی باشیم که به خاطر هیچ و پوچ 5 درصد شد
    • انصاری A1 ۰۹:۴۴ - ۱۳۹۳/۰۲/۳۰
      0 0
      اینقدر بدبین نباش دوست عزیز. مذاکرات هم به نتیجه نرسه ما نه تنها چیزی رو از دست ندادیم بلکه پیروز هم شدیم. حداقل یه وفاق ملی بین دولت و ملت در مورد موضوع هسته ای و بدبینی نسبت به آمریکا پیش میاد. در زمان احمدی نژاد این وفاق نبود. سیاست روحانی چه مذاکره رو به نتیجه برسونه و چه نرسونه پیروزه. در مذاکرات به نتیجه هم نرسیم یه امتیاز طلایی به دست خواهیم آورد و اونم اینه که مردم خواهند دانست این آمریکا چقدر پدر سوخته بود که با جنتلمنی مثل روحانی هم کنار نیومد.
  • بی نام A1 ۰۷:۵۳ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۹
    5 0
    ما دلواپس پستها و مقاماتی که داشتیم و از دست دادیم ما دلواپس این هستیم که نکند رانتها و اختلاسهای ما رو شود ما دلواپس این هستیم که هرچه از روی جهل خودمان میگوییم و به گوش مردم نمی رود ما دلواپس این هستیم که به نام دین نان میخوردیم و حال نانمان آجر شده است ما دلواپسیم ..............
  • بی نام IR ۰۸:۴۸ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۹
    24 1
    جالبه در هشت سال گذشته اقایون دلواپس کجا بودند دوران طلایی اوج قیمت نفت که معلومم نیست چه بر سراین درامدها هم امده است دوران برداشتهای سه هزارمیلیاردی و بخور بخور های کشور دوستانه بابک زنجانی
  • انصاری A1 ۰۸:۳۰ - ۱۳۹۳/۰۲/۳۰
    4 0
    با سلام به جناب تاجیک.بخشی از مقاله شما درد دل ما هم بود که جانا سخن از زبان ما میگویی. گاهی اوقات فکر میکنم آیا احمدی نژاد نمیتوانست ایران را به همین موقعیت هسته ای فعلی برسونه اما اینقدر به ما هزینه تحمیل نکنه؟گنده گوییهایش کار دست ما داد. برای مدیریت جهانی برنامه داشت و حال آنکه در مدیریت کشور درمانده بود.تریبون سازمان ملل را هم غالبا با منبر وعظ اشتباه میگرفت.الحق که معجزه هزاره سوم بود.ظریف بار سنگینی را بردوش داره. هم خواسته های ملت بر دوشش سنگینی میکنه هم اینکه باید با زبون نفهمهای آمریکایی صحبت کنه. خدا صبرت بده دکتر ظریف.