روزنامه جوان نوشت:


سینمای داریوش مهرجویی و مسعود کیمیایی مدت‌هاست که مورد نقد و انتقاد بسیاری از سینماروها و سینمافهم‌ها قرار گرفته است. واقعیت این است که این دو کارگردان به رغم داشتن کارنامه مطول و متنوع که ملغمه‌ای از انواع ژانرهای سینمایی را در خود دارد، امروزه دیگر حتی تماشاگران قدیمی و حرفه‌ای سینما هم دل و دماغی برای دیدن آثار این دو کارگردان ندارند. این واگرایی از جانب تماشاچی نسبت به تولیدات سینمایی مهرجویی و کیمیایی به محتوا و قصه‌ها و نیز نوع پرداخت فیلم‌هایشان به موضوعات برمی‌گردد. 
به صورت واضح و مشخص در مورد مهرجویی باید گفت موفقیت آثاری مثل «گاو» که مورد تحسین بسیاری از کارشناسان حوزه سینما و خارج از آن قرار گرفت، در سیر و روند فیلمسازی مهرجویی به غیر از چند جرقه کوچک، هرگز دیده نشد. شاید یکی از دلایل اصلی این واپسگرایی و عقبگرد مهرجویی منبعث از نگاه فلسفی باشد که سعی می‌کند در برخی آثارش - به صورت مبرهن و شفاف و در برخی دیگر به شکل نشانه و کد- وجود داشته باشد. ممکن است این غلط‌انگاری به دلیل تحصیلات آکادمیک او در ینگه دنیا باشد چه اینکه وی فلسفه‌ای را خوانده و ارائه می‌کند که کمترین نسبتی با انگاره‌های دینی، مذهبی و ملی ایرانیان ندارد. برهان و دلیل این مدعا را می‌توان در نمایش عرفان مورد نظر مهرجویی در فیلمی مثل «هامون» مشاهده کرد؛ آنجایی که نگاه سطحی و کم‌عمق مهرجویی به عرفان و سیر و سلوک او را به اشتباه انداخته و موضوع ژرف و عمیقی مثل عرفان و تهذیب نفس را در سطح ظواهر و یکسری نمادهای متظاهرانه، سمبلیک و دم‌دستی به تصویر کشیده است. چه اینکه عرفان و مشخصاً عرفان اسلامی سطح و عمقی فراتر از آموزه‌های متظاهرانه غربی و شرقی دارد. این روند عرفان‌گرایی و فلسفه‌بافی در آثار مهرجویی با فیلم «نارنجی پوش» که به غایت مروج عرفان کاذبی مثل «فنگ‌شویی» است، اوج گرفته است. 
تمسک و تمنای این فیلمساز از عرفان‌های کاذب و دروغینی مثل فنگ‌شویی و یوگا که جز رنج و حرمان فیزیکال پیامد و حاصلی برای مریدانش نداشته، قطعاً نمی‌تواند آتش جان تشنه و حقیقت‌جوی جوانان و مردم را اطفا کرده و آنها را به سرمنزل آرامش برساند. مطمئناً مهرجویی هیچ توقعی از سینماروها ندارد که بروند و فیلمی را به نظاره بنشینند که دغدغه شخصی یا شاید خصوصی فیلمسازش بوده است. از آن طرف نیز مسعود کیمیایی که خاطرات برخی آثارش در اذهان مردم(به جهت سلیقه فیلمفارسی‌پسندانه تماشاگرانش) باقی مانده است، همواره در دنیایی خارج از زمان و مکان امروزی زندگی می‌کند، چراکه کیمیایی همچنان گمان می‌کند که تماشاگران و مخاطبان سینما همچنان به دنیای قدیمی و غبارگرفته فیلمفارسی علاقه‌مند هستند. اما واقعیت این است که مخاطب امروزی به لطف پیشرفت تکنولوژی و ابزارهای متعدد استفاده از آن، بهترین و تازه‌ترین آثار سینمایی جهان را در کمترین فاصله زمانی می‌بیند و نیز با توجه به بلوغ سلیقه‌ای تماشاگران که از جمله دلایلش هوشمندی و مطالعه نسل امروز و نیز تعامل رسانه‌ای و انتشار اطلاعاتی است، دیگر حاضر به هزینه کردن برای آثاری که جذابیت و تحسین‌برانگیز بودنشان در متروک‌کده‌های تاریخی جا مانده‌اند، نیست. 
نکته آخر اینکه در این میان عده‌ای هنوز هم نمی‌خواهند که حقیقت تمام شدن سینمای فیلمفارسی و متظاهر به عرفان و فلسفه‌های کاذب و بدلی را باور کنند و همچنان در رسانه‌ها و گعده‌‌هایشان با آب و تاب از چنین آثاری تعریف و تمجید می‌کنند، در حالی که فروش گیشه و کم‌اقبالی مخاطب به این آثار سینمایی چیزی نیست که قابل کتمان یا انکار باشد.

17302
کد خبر 356932

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 2 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 10
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • رضا IR ۰۵:۰۴ - ۱۳۹۳/۰۳/۰۵
    40 13
    من تحت هر شرايطي شديدا" كيميايي ، مهرجويي و فيلمهايشان را دوست دارم
  • آريا IR ۰۶:۰۳ - ۱۳۹۳/۰۳/۰۵
    5 12
    كيميايي بعد از گوزنها ديگه تموم شد . يعني فقط سه اثر : قيصر ، رضا موتوري و گوزنها كارهاي بسيار خوبي بودند در ضمن اين سه فيلم هرگز به عنوان فيلفارسي شناخته نشدند .
  • بی نام A1 ۰۶:۱۸ - ۱۳۹۳/۰۳/۰۵
    3 9
    اینو که راست گفت خداییش
  • بی نام IR ۰۶:۲۷ - ۱۳۹۳/۰۳/۰۵
    8 27
    دقیقا درست میگه. فقط فیلم های ده نمکی و باقی دوستان است که مردمو به سینما می کشونه
  • بی نام IR ۰۶:۳۵ - ۱۳۹۳/۰۳/۰۵
    5 16
    معلوم میشه فیلم اخر کیمیایی رو ندیدی متروپل فیلم نیس یه فاجعه است
  • بی نام IR ۰۶:۴۴ - ۱۳۹۳/۰۳/۰۵
    14 25
    راس میگه....
  • نوید A1 ۰۶:۵۲ - ۱۳۹۳/۰۳/۰۵
    12 22
    کاملا درسته.کیمیایی که همچنان تو قیصر و گوزن ها گیر کرده.نقش اول هم همیشه مال پسرشه. مهرجویی هم هر روز بدتر از دیروز.فقط کافیه ده دقیقه از " چه خوبه که برگشتی" رو ببینید.
    • عباس IR ۰۸:۵۵ - ۱۳۹۳/۰۳/۰۵
      2 8
      من " چه خوبه که برگشتی " رو کامل دیدم. یه شاهکار بود.
  • حمد A1 ۰۷:۰۰ - ۱۳۹۳/۰۳/۰۵
    19 12
    من 33 سالمه و تا 133 سالگی هم بدترین فیلم های استاد کیمیایی رو میبینم فیلمهای استاد ی چیزهایی داره که بقیه ندارن فقط هم اهل فن میدونن زنده باشه فردا هم میرم متروپل رو ببینم
  • بی نام IR ۰۸:۰۹ - ۱۳۹۳/۰۳/۰۵
    23 3
    این بحثی که اخیرا"برخی نشریات و سایت های اصول گرا علیه کارگردان های به نام و اسطوره های سینمای ایران به راه انداخته اندتا شاید بتوانند عرصه سینما را در دستان کسانی قرار دهند که بر سینمای ایران تحمیل شده اند.حتا نام آورترین فیلمسازان دنیا هم در کارنامه فیلمسازیشان فیلم هایی که با اقبال روبه رو نشده اند وجود دارد.اما این باعث نشده که فیلمساز مدام مورد هجوم غرض ورزان قرار گیرد و سینمای او را تمام شده فرض کنند.اقدام های تخریبی رسانه های زرد در پاک کردن نام پر افتخارکیمیایی و مهرجویی از تاریخ سینمای ایران و به انزوا کشاندن این استادان ، به مثابه آب در هاون کوبیدن است.