ویرا به تهران رسید و سراغ ابراهیم تهامی را گرفت/استاد اسدی را دوست دارم چون اولین گلزن تیمم بود!

در سالگرد بزرگترین رویداد زندگی اش دوباره به ایران پا گذاشت. مردی که حالا شکسته شده اما هنوز همان لبخند جذابش را به لب دارد. مردی که مسافران حاضر در فرودگاه امام با کمی فشار به ذهن شان به یادش می آورند؛ والدیر ویرا

 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین ؛ در نخستین دقایق بامداد شنبه 8 آذرماه والدیر ویرا سرمربی تیم خاطره انگیز 98 ایران به تهران آمد. مردی که با او ایران از استرالیا گذشت و به جام جهانی فرانسه رسید. او در مرز 74 سالگی با کوله ای بر پشت ، قامتی خمیده نسبت به قبل و البته با لبخندی شیرین به تهران آمد تا برای یک شب همه خاطرات خوش حضور یک ماهه اش در ایران را باری دیگر در یادش تداعی کند. یک ماهیی که برای او بزرگترین افتخار ورزشی اش را به همراه داشت و برای ما حماسه. حماسه ملبورن و نخستین جشن خیابانی ورزشی مردم بعد از انقلاب اسلامی. او آمده تا این خاطرات را شنبه شب از برنامه «جام از نگاه دو» برای مردم ایران بگوید. 17 سال بعد از آن شب تاریخی. والدیر ویرا اما در بدو ورود به تهران برای دقایقی مهمان خبرانلاین بود. او در این لحظات از احساسش گفت:« راستش باید جای من باشی تا بتوانی حسم را درک کنی ، آن اتفاق بزرگ که 17 سال قبل رخ داده اما از بدو ورودم به ایران هنوز همه آنهایی که سن شان می خورد مرا می شناسند. خیلی خوشحالم ، خیلی از اینکه الان اینجا هستم. راستش شبی که آن بازی را بردیم ، درست لحظه ای که خداداد گل تساوی را زد و به سمت جمعیت می دوید ، من داشتم با خودم می گفتم الان در تهران چه خبر است. بگذار برایت خاطره ای بگویم از روزهای تلخی که پشت سر گذاشته بودم. تقریبا همان روزهای ابتدایی سال 1996 مسابقه ای بود بین گواتمالا و کاستاریکا . یک مسابقه در ورزشگاهی مخوف. جمعیت زیادی به این دیدار حیثیتی آمده بودند. دو تیم داشتند برای شروع بازی آماده می شدند و 70 هزار نفر در هم فشرده نشسته بودند که اتفاقی ناگوار رخ داد. بخشی از ورزشگاه فرو ریخت و آن مسابقه هیچ وقت شروع نشد. 90 نفرآنجا مردند. من آن روز سرمربی تیم ملی کاستاریکا بودم . تیم من به جای بازی در میدان مجبور شد فجیع ترین صحنه ها را پیش چشم ببیند. کارمان شد بیرون کشیدن جنازه ها از زیر آوار. آن روز تلخ ترین روی فوتبال را دیدم. فوتبال برایم اتفاقی تلخ بود اما 10 ماه بعد درحالی که برای کار دیگری به ایران آمده بودم ، مسئولیت مهمی به من واگذار شد. آن شب با صعود ایران به جام جهانی و آن شادی بزرگ مردم ایران ، فوتبال دوباره روی زیبایش را نشانم داد .» او با هیجام خاصی این واژه ها را ادا می کند و علی مانوسی فر هم با همان هیجان گفته های دوست دیرینش را ترجمه می کند. حالا وقت پرسیدن یک سئوال ویژه است. رسیدن به تهران ضیافتی برای تجدید دیدار با شاگردان گذشته. او از میان همه آن جمع دوست دارد چه کسی را ببیند؟مکث کوتاهی می کند و می گوید:« تمام شان را دوست دارم اما از آن جمع یک نفر هست که برای من کار بزرگی کرده. کسی که 8 دقیقه بازی کرد. در این 8 دقیقه روی هر دو گل اثر گذاشت و بعد تعویض شد. اگر هر بازیکن بزرگ دنیا هم بود و با آمدنش روند بازی تغییر می کرد ، وقتی مربی تعویضش می کرد ، سر و صدا راه می انداخت اما ابراهیم تهامی آمد و همه کار برای تیم من کرد ، بعد هم بی سر و صدا روی نیمکت رفت. او با این کارش همیشه در یادم جایگاهی ویژه دارد. هرچند دوست دارم همه بچه ها را دور هم ببینم اما تهامی برایم جایگاهی ویژه دارد.»

با خنده نام استاد اسدی را از او می پرسیم و «بادو» پاسخ می دهد:« چرا که نه. او جایگاه ویژه ای در قلب من دارد. یادتان که نرفته او اولین گلزن تیم من بود.» ویرا اشاره دارد به گل استاد در بازی با ژاپن به احمد عابدزاده. گلی در همان دقایق ابتدایی که این قدر غافلگیر کننده بود تا داور هم ناباورانه مردودش کند. ویرا می خندد و می گوید:«البته شانس آوردیم که داور بی هیچ دلیلی آن گل را مردود کرد.»

او خسته است و باید آماده فردا باشد. در همان نیمه شب تماسی ماین مربی و تهامی برقرار می شود. این دو با هم حرف می زنند.البته یکی برزیلی ودیگری آبادانی. حتما لهجه های شان این قدر شبیه به هم هست که از پشت تلفن و بدون مترجم زبان هم را می فهمند و قهقهه می زنند. استاد و شاگرد برای قرار ملاقات حضوری می گویند و تجدید خاطرات در کنار هم. خاطره بزرگترین برد تاریخ فوتبال ملی . بردی که با یک تساوی شیرین بدست آمد و گل زده بیشتر در خانه استرالیا. انگار آن شب خدا ویرا را از برزیل فرستاده بود که روی نیمکت ایران ، بهانه ای برای یک معجزه باشد. او قرار است در برنامه «جام از نگاه 2» میثم زمان آبادی ، بعد از خبر سراسری امشب از شبکه 2 از آن اتفاقات دل انگیز بگوید.

4141

 

 

کد خبر 387488

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 13 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 35
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام IR ۰۴:۱۰ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    126 2
    یادش بخیر
  • بی نام A1 ۰۴:۱۸ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    142 1
    چرا ویرا بر کنار شد اونهم بلافاصله سانسور نکنید
    • بی نام A1 ۱۰:۲۹ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
      94 0
      چون محبوب شده بود
  • بی نام A1 ۰۴:۱۹ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    82 1
    خوش اومدي مرد
  • بی نام A1 ۰۴:۵۳ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    361 1
    يادش بخير اون روز ما دانش اموز بوديم. با اينكه سخت گير بود مدير مدرسه ولي يه تلوزيون اورده بودن تو نمازخونه مدرسه و همه فوتبالو نيگا كرديم. چه روزهايي بود
    • بی نام IR ۰۶:۵۴ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
      88 1
      برای ما هم همین اتفاق افتاد. شاید اتفاقیه ک برا خیلی ها افتاد.
    • میثم A1 ۰۷:۲۱ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
      78 1
      اون موقع من دوم راهنمایی بودم . تلوزیون خودمون مجهز به uhf نبود تا از شبکه بازی را ببینیم برا همین با داداشم و 2 تا دیگه از بچه های محل رفته بودیم خونه دایی ام و از اونجا نگاه کردیم. واقعا یادش بخیر
    • سعید IR ۲۲:۳۱ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
      14 0
      من سال پنجم دبستان بودم. ما رو زودتر تعطیل کردند. هنوز مبل نداشتیم. بعد از گل خداداد از رو پشتی ها میدویدم
  • علیرضا گران A1 ۰۴:۵۸ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    حالا کسانی که به ابراهیم تهامی در مورد حضورش در برنامه نود می خندیدند متوجه شدند که جایش در جام جهانی واقعا" خالی بود حقش این نبود که که جام جهانی را در منزل ببیند درود بر او که .................
    • محمد جواد مقومی A1 ۰۶:۰۳ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
      78 14
      حق "ابو" رو مثل همه ی ستاره های خوزستانی دیگه خیلی راحت خوردند و کسی هم صداش درنیومد و اینترنتی هم اون موقع به این صورت نبود و همه چیز پشت پرده بود.
  • علی IR ۰۵:۰۱ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    همین روحیه شاد و شنگول سراغ استاد اسدی رو گرفتن سبب بالا رفتن روحیه تیم و نتیجه گرفتن در بازی با استرالیا شد نه غم و غصه و سینه زدن و...
  • احسان A1 ۰۵:۲۵ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    184 1
    واقعا نوستالژی بود
  • amin IR ۰۵:۲۶ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    196 8
    گل استاد اسدی خدائیش باید به عنوان قشنگترین گل به خودی تاریخ فوتبال دنیا ثبت بشه
  • بی نام EU ۰۵:۲۹ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    البته اولین جشن خیابانی بعد از انقلاب آزادی خرمشهر بود.
    • امبر IR ۰۵:۴۷ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
      58 1
      دقت نمی کنی دیگه "نخستین جشن خیابانی ورزشی مردم بعد از انقلاب اسلامی"
    • بی نام IR ۰۵:۵۹ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
      42 3
      متن خبرو بخون: ...نخستین جشن خیابانی ""ورزشی"" مردم بعد از انقلاب اسلامی...
    • سعید A1 ۰۶:۱۳ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
      30 1
      حاج آقا گفت اتفاق ورزشی
  • مستور IR ۰۵:۳۲ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    164 7
    ویرا و چیرو برای نسل ما فراموش نشدنی هستند. هر چند با چیرو به جام جهانی نرفتیم اما هر دوشون برای ما ایرانیها عزیز هستند.
  • محسن A1 ۰۵:۴۸ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    55 4
    با لهجه های برزیلی و آبادانی با هم صحبت میکردن . کا چاکرتیم
  • بی نام A1 ۰۵:۵۴ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    بله حالا ابراهيم تهامي شده مضحكه دلقكهايي مثل فردوسي پور
  • محمد A1 ۰۵:۵۶ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    33 4
    در تعجبم اجازه دادن این تیتر را بزنید همه تیتر ها فوتبال خوزستان را تکذیب میکند
  • بی نام IR ۰۵:۵۷ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    36 2
    من دانشجوی ترم یک فیزیک دانشگاه اصفهان بودم تو خوابگاه فوتبال رو دیدم. بعدش غوغایی شد. یادش بخیر چقدر زود به تاریخ می پیوندیم و چقدر زود نوستالژی می شویم
  • مایل به ممد IR ۰۶:۰۹ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    70 31
    تهامی هم از بازیکنانی بود که هیچگاه در فوتبال ایران به حقش نرسید شاید بخاطر رک گویی و صراحتش در بیان حقایق. دو جمله از او در یادها باقی میماند. یکی دریبل زدن 14 نفر توی زمین و دیگری خط خوردن از تیم ملی بخاطر لابی بعضی از بازیکنانی که در پارتی شبانه حضور داشتند.
  • پرهام IR ۰۶:۱۲ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    56 1
    والدیر ویرا در آن زمان مورد بی مهری مسئولان قرارگرفت و تیمی را که با روحیه دادن در آن جهنم وحشتناک به جام جهانی برد از او گرفتند و به طالبی دادند والدیر ویرا از اینکه خاطره حضور در جام جهانی 98 را در ذهن ما ایرانیها زنده نگه داشتی از تو ممنون و سپاسگزاریم و همیشه در قلب ما جای داری
  • براتعلي A1 ۰۶:۵۵ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    30 1
    يادش بخيرخوشحالي مردم انشب واقعا شب بياماندني بود
  • بی نام IR ۰۷:۲۰ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    22 1
    نخستین جشن خیابانی ورزشی
  • بی نام IR ۱۰:۲۷ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    36 10
    چه روزی بود ولی مطمئن باشید اگر دوم خرداد 76 نبود آن جشن هم به راه نمی افتاد. مردم از چند ماه قبل شاد بودند
  • هادی GB ۱۰:۳۴ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    17 1
    یادش بخیر خوشحالی مردم .... خاص بود
  • نیما رشت IR ۱۰:۴۰ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    27 0
    چقدر اون موقع دلهای مردم به هم نزدیک تر بودن..ای کاش که یه روزی بیاد دوباره همه با هم همدل و یکصدا بشیم .
  • reza IR ۱۴:۲۲ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    21 0
    هیچ وقت یادم نمیرود دانشجوی سال دوم دانشگاه و ساکن نازی اباد بودیم .بعد از گل دوم ایران از ترس اینکه نتیجه عوض شود در خیابان خلوت قدم میزدم و گوشهام را گرفته بودم وناگهان جیغ و داد وحشتناک مردم و ان جشن خودجوش بیسابقه و یادمه که چقدر شکلات توزیع کردیم
  • محمودی اهواز A1 ۱۵:۲۲ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    60 2
    فردوسی پور دو نفر را فقط و فقط بخاطر طنز و مسخره کردن به برنامش دعوت کرد یکی استاد اسدی و دیگری تهامی مظلوم...
  • بی نام A1 ۱۷:۲۱ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    5 17
    تیم ملی 98را مایلی کهن ساخته و پرداخته کرد و انقلابی در فوتبال ایران و آسیا بوجود آورد باید از مایلی کهن تقدیر شود از ویرا هنرپیشه تقدیر می شود تاسف
  • محسن A1 ۱۹:۴۷ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    11 7
    اگه فردوسی پور نباشه دو باره فوتبال درست میشه
  • محسن A1 ۱۹:۵۱ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    51 7
    آگه فردوسی پور نباشه دوباره فوتبال درست میشه فقط دونبال جنجال برای گرم کردن برنامه خودشه
  • رضا از مشهد A1 ۲۰:۰۵ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۸
    18 0
    یادش به خیر یه خاطره تلخ و شیرین بعد از گل دوم ایران وقتی با فریاد گل ل ل ل ل ل ل ل ل به سمت حیاط رفتم بیچاره بابام خواب بود و فکر کرده بود که من میگم دزد اون هم داد میزد آی دزد بگیرینش دزد و دوید تو حیاط بعد از اینکه فهمید جریان چیه این من بودم که اون موقع بیچاره بودم ،داد و بیداد بابام و کتک هایی که هر وقت از کنارم رد میشد میخوردم