مجری پرسپولیسی : روی دیوار خانه‌ نوشتم «مرگ بر شاه»

باشگاه خبرنگاران جوان نوشت : امین نبی‌اللهی مجری تلویزیون، از واکنش‌های مردم درباره برنامه‌هایش، خاطرات کودکی و کاری خود گفت.

امین نبی‌اللهی مجری تلویزیون متولد دهم شهریور 1358 در اهواز است. او فعالیت خود را از سال 1385 با رادیو شروع کرد. وی تاکنون اجرای برنامه‌های «صبح بخیر ایران»، «بوم سفید»، «هاونگ» را بر عهده داشته است. گفتگوی ما را با این مجری تلویزیون می‌خوانید:

 بیوگرافی مخنصری از خودتان بگویید؟

متولد دهم شهریور 1358 در اهواز هستم.

 بچه آرامی بودید یا شیطون؟

یادم نمی‌‌آید که شلوغ کار باشم و خیلی هم آرام نبودم.

 از شیطنت‌های دوران کودکیتان برای ما بگویید.

یک روز وقتی کسی در خانه نبود، تحت تأثیر تصاویری که از تلویزیون دیده بودم، روی دیوار‌های خانه با ماژیک نوشتم «مرگ بر شاه».

به یاد ماندنی‌ترین خاطره دوران کودکی؟

در شهرستان ملایر کنار خانه مادربزرگم باغی قدیمی بود و آن‌جا درخت شاه توتی بود که با بچه‌ها تا وقت می‌کردیم به سراغ آن درخت می‌رفتیم. تصویر چیدن توت و مزه ترش و شیرین شاه توت هیچ وقت از یادم نمی‌رود.

خلاصه‌ای از شروع فعالیتتان برای ما بگویید.

من از سال 1385 وارد رادیو شدم و کار اصلی‌ام نویسندگی بود. بعد از مدتی سردبیر شدم و همزمان بازیگری و گویندگی هم کار می‌کردم.

 حس و حال شما در دوران اجرا؟

شش دانگ حواسم را جمع کرده بودم که سوتی ندهم، چون دوست ندارم کسی به من تذکر بدهد.

 اگر قرار بود به گذشته برگردید، دوباره همین راه را ادامه می‌دادید؟

اگر به گذشته بر می‌گشتم، حتماً در علوم کامپیوتری فعالیت می‌کردم؛ چون دنیای امروز با کامپیوتر گره خورده است.

 بهترین کتابی که خواندید؟

رمان «جنگ و صلح». داستان کوتاه چخوف و نمایشنامه «ایبسن».

 اهل مسافرت هستید؟

نه خیلی مسافرت را دوست ندارم.

 چه سبکی از موسیقی را گوش می‌کنید؟

سنتی، پاپ و کلاسیک. دستی هم بر ساز دارم.

 اوقات فراغت چه کار می‌کنید؟

شطرنج بازی می‌کنم.

 اگر یک خبر خوش به شما بدهند، به اولین نفری که می‌گویید کیست؟

همسرم.

 اهل شبکه‌های اجتماعی هستید؟

بله. الان اگر بخواهی از اخبار دوستان و حتی پدر و مادرت خبر داشته باشی، باید در شبکه‌های اجتماعی فعال باشی.

 برزگترین آرزوی شما؟

رمان بنویسم. فیلم بسازم.

تعریف امین نبی اللهی از خودش؟

سؤال سختی است که آدم خودش را تعریف کند، امین نبی اللهی هزار کار انجام نداده دارد.

 واکنش مردم وقتی شما را در کوچه و خیابان می‌بینند؟

جالب‌ترین واکنش این است که بعضی از مردم وقتی مرا می‌بینند، می‌گویند ببخشید من شما را نمی‌شناسم یا می‌گویند این آقای هاونگ است و بعد می‌گویند من شما را کجا دیدم.

 بدترین شایعه‌ای که درباره خودتان شنیده‌اید؟

شایعه‌ای نشنیدم.

 شیرین‌ترین خاطره دوران کاریتان؟

سر برنامه «بوم سفید» همه پلاتو‌ها از قبل نوشته و تمرین می‌شد. تهیه‌کننده برنامه، کامیار اسماعیلی به این موضوع خیلی حساس بود. همیشه گوشه استودیو می‌نشستم و متن را می‌خواندم. پارت دوم برنامه زنده بود. ساعت یازده به صورت زنده روی آنتن می‌رفت و دقیق در روز‌های برنامه از ساعت چهار صبح تا یازده شب کار می‌کردم. خلاصه‌ای از متن مقابلم بود، چند تا دیالوگ گفتم، همیشه در فاصله بین پلاتو‌های دوستان می‌خوابیدم. از خواب پریدم و دیدم بچه‌ها می‌خندند و پلی‌بک پخش می‌شد. به همکارم ارسیا صنعتی گفتم، پلی‌بک پخش می‌شد؟ گفت: خیالت راحت باشد، منتظر شدیم که دیالوگتو بگویی، نگفتی خودمان پلاتو را گفتیم.

 با کدام یک از مجریان روابط دوستی و رفت و آمد دارید؟

با شهریار ربانی، با هم از زمان دانشگاه دوست هستیم.

 به فوتبال علاقه دارید؟ طرفدار کدام تیم هستید؟

بله. طرفدار پرسپولیس هستم.

 در رابطه با برنامه‌ «هاونگ» توضیح دهید؟

اجرایم در برنامه‌ «هاونگ» متفاوت بوده، سبکی از اجرا که قبلاً به آن فکر کرده بودم داشتم. خوشبختانه این برنامه دیده شد و البته نظرات متفاوت بود. در فرهنگ ما طنز حتماً باید باعث قهقهه شود. در صورتی که من تفکر را مؤثر‌تر می‌دانم. هاونگ توانست یک سال و نیم هر روز بر روی آنتن شبکه نسیم باشد و یک برنامه بیست دقیقه‌ای کم هزینه بینندگان زیادی داشته باشد.

 صحبت پایانی؟

امیدوارم مسئولان قدر متخصصان خود را بیش از پیش بدانند. رها کردن نیرو‌های متخصص، یعنی دور ریختن هزینه‌هایی که برای متخصص‌شدن آن‌ها صرف شده است.

58241

برای دسترسی سریع به تازه‌ترین اخبار و تحلیل‌ رویدادهای ایران و جهان اپلیکیشن خبرآنلاین را نصب کنید.
کد خبر 492585

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 2 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • عزیزی A1 ۰۷:۴۵ - ۱۳۹۴/۱۰/۰۵
    21 13
    جناب آقای محمدامین نبی اللهی، یکی از صمیمی‌ترین دوستان بنده بود. البته قسمتی زیادی از نوجوانی ایشان در اراک گذشته است. ایشان در تمامی مراحل ابتداییو دبیرستان در اراک بودند. در مرحله راهنمایی ایشان اراک نبودند. دوست فوق العاده ای بودند.