۰ نفر
۱۱ تیر ۱۳۹۵ - ۱۱:۴۵

خویشتن‌داری در روان شناسی یکی از موضوعات بسیار مهم است. ماه رمضان با احیای نماز و روزه، انسان را کمک می‌کند تا در مقابل بسیاری از موارد در زندگی خویشتن‌دار شود.

در کتاب غررالحکم از امام علی (ع) سه واژه عفت، حیا و غیرت مطرح شده است، این موضوع این معنا را می‌دهد که؛ عفت میوه شیرین درخت حیاست و ثمره عفت، غیرت است یعنی در مجموع اول حیا، بعد عفت و بعد غیرت به وجود می آید.
در گذشته این باور وجود داشت که ملاک و معیار رشد افراد، رشد جسمانی آنان است، ضمن این‌که رشد عاطفی و رشد ذهنی نیز مطرح بود، اما روانشناسی امروز ثابت کرده که این دیدگاه غلط است.

عفت به معنای تحمل در مقابله با خواسته های نفسانی است. انسان عفیف می‌تواند می توان پاسداری از دین و کشور و ناموس را داشته باشد، ولی انسان‌های اسیر هوای نفس، کشور را به سمت نابودی سوق می‌دهند. اسلام نیز در آموزه‌های خود تاکید کرده است که باید کودکان را خویشتن‌دار به بار آورد.

بحران‌های اخلاقی و روانی به‌دلیل نبود عفت در افراد است. در یک جامعه اسلامی، سعادتمند و شادکام در مسیر بهروزی باید با یاد خداوند، گسترش فضایل اخلاقی و دوری از آسیب های اجتماعی در آن شکل بگیرد.

جوانان ایران زمین، بسیار پاکدل و باصفا هستند که وقتی وارد آسیب های اجتماعی می شوند آسیب های آنها عمق ندارد و اگر محبت ببینند برمی گردند.

بی شک نماز و روزه دست جوان خطاکار را می گیرد و او را از ادامه فحشا و منکر دور می کند. ظرافتی که در کلمه دائمون و خاشعون در نماز وجود دارد به این معناست که با نماز از دائمون به خاشعون می رسیم.

اگر ما با دام و بند با جوانان برخورد نکنیم و با آنها با محبت صداقت و احترام برخورد شود و آموزه های دینی عالمانه و به دور از سطحی نگری و ابزاری به آنها آموزش داده شود حتی اگر در آسیب های اجتماعی باشند برمی گردند.

اگر بتوانیم فرهنگ نماز و روزه را صادقانه توضیح دهیم و جوانان احساس نکنند می خواهیم با برخوردهای ابزاری و ظاهری مسائل را مطرح کنیم روح پرستشگر انسان آنها را به نماز و روزه سوق می دهد. نتیجه این گرایش ها نوعی تمرین خویشتن داری را در جوانان احیاء خواهد کرد.

برای دسترسی سریع به تازه‌ترین اخبار و تحلیل‌ رویدادهای ایران و جهان اپلیکیشن خبرآنلاین را نصب کنید.
کد خبر 551943

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 10 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام A1 ۱۴:۰۹ - ۱۳۹۵/۰۴/۱۱
    3 0
    وقتی بچه تون یک فردی رو با انگشت نشانه می ره و مثلا می گه مامان یا بابا اون آدمه رو ببین بهش بگید که نشانه رفتن به سمت دیگران کار درستی نیست و با او همراه نشوید که کجا؟ کجا؟ ما در عفت حرف ع را هم شروع نکرده ایم چه رسد به کل کلمه. راه درازی در پیش است و باید از اول خشت را دانه دانه و درست بچینیم. به جای تماشای لکه ای کوچک بر پیراهن دیگران اول پیراهن چرک خودمان را تماشا کنیم بلکه یک روز بالاخره آنرا از تن بکنیم و بشوییم.