۰ نفر
۲۴ مرداد ۱۳۹۶ - ۰۵:۱۴

از ابتدای انقلاب تا کنون در روابط خارجی ایران دو مقوله سیاسی و امنیتی بر اقتصادی- تجاری چربیده است. در حالی که ایران می بایست خیلی زودتر در روابط خارجی خود دغدغه تجاری و اقتصادی می داشت.

در کشورهای موفق و پیشرفته، سیاست خارجی از سیاست تجاری بین المللی جدا نیست. این مدل از سوی بسیاری از کشورهای درحال توسعه نیز مورد استفاده قرار گرفته است. این کشورها، سیاست خارجی را فرصتی برای رفاه ملی و ایجاد کار و اشتغال و بازاریابی برای صادرات می دانند. عمدتا کشورهایی که فاقد منابع انرژی فسیلی هستند مانند ترکیه، هند، ژاپن، کره جنوبی، و بسیاری از کشورهای اروپایی همه، سیاست خارجی را نه هدف، بلکه از آن به عنوان وسیله ای برای ایجاد و یا یافتن بازارهای اقتصادی، تجارت آزاد منطقه ای و نیز انتقال علم و تکنولوژی به داخل کشور استفاده می نمایند.

به دلیل اهمیت ارتباط تجارت و اقتصاد و پشتیبانی سیاست خارجی، برخی کشورها فقط یک وزارتخانه برای روابط خارجی و تجاری دارند. این امر موجب کاهش مسائل و موانع بورکراسی اداری می شود ضمن آنکه با استفاده از نیروی ماهر و متمرکز، سریع تر می توانند به روابط خارجی خود سرو سامان دهند. به منظور یافتن بازارهای جهانی برای تولیدات داخلی، امور سیاست خارجی و تجاری در کشورهایی نظیرمجارستان، نیوزلند، ایرلند، استرالیا، جامائیکا، کره جنوبی، برونی،  و کانادا به عهده یک وزارت خانه به نام وزارت خارجه و تجارت گذاشته شده است.

از ابتدای انقلاب تا کنون در روابط خارجی ایران دو مقوله سیاسی و امنیتی بر اقتصادی- تجاری چربیده است.  در حالی که ایران می بایست خیلی زودتر در روابط خارجی خود دغدغه تجاری و اقتصادی می داشت. از آنجا که ایران یکی از کشورهای بزرگ تولید کننده انرژی نفت و گاز است دغدغه ای برای این امر نداشته است. زیرا وزارت نفت همواره مسئول اصلی تامین منابع مالی و ارزی و بودجه کشور بوده است.  

ایران به عنوان یک کشور در حال توسعه و پیشرفت بایستی جنبه اقتصادی و تجاری را در روابط خارجی خود در اولویت اول قرار دهد.  بدون شک پیشرفت اقتصادی ایران بیش از  60  درصد در گرو روابط تجاری و اقتصادی با جهان است. این در حالیست که بخش عمده ای از کارشناسان و مدیران وزارت خارجه ما کارشناس امور سیاسی و امنیتی هستند.  ما باید کارشناسانی با مهارت مسائل تجاری و اقتصادی و نیز آگاه از ارتباط سیاست و تجارت تربیت نماییم تا بتوانند به تجارت خارجی ما رونق دهند.

 وزارت صنعت، معدن و تجارت نیز می تواند توان و ظرفیت کارشناسی روابط خارجی خود را تقویت نماید تا در کنار تلاش های وزارت خارجه، اقدام به ایجاد همکاری های بلند مدت تجاری- اقتصادی در عرصه بین المللی نمایند. در این صورت است که می توان با یافتن بازارهای منطقه ای و جهانی، بخش خصوصی و اعضای اتاق بازرگانی، صنعت، معدن و کشاورزی را به تولید باکیفیت و با انگیزه برای صادرات ترغیب و تشویق نمود.

*دکتر حسام‌الدین واعظ‌زاده استاد دانشگاه

کد خبر 697305

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 2 =