به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، گاهی بعضی کتابها فقط برای روایت یک داستان نوشته نشدهاند؛ آنها شیوه کتاب خواندن را تغییر میدهند. اگر به رمانهای جنایی علاقه داشته باشید، انتظار دارید هر فصل شما را با رازی تازه یا پیچشی غیرمنتظره روبهرو کند. اما همه کتابها چنین هدفی ندارند. بعضی از آنها آمدهاند تا سرعت زندگی را کم کنند و فرصتی برای تأمل در اختیار خواننده بگذارند. این کتابها بیش از آنکه برای «بلعیدن» نوشته شده باشند برای «مکث کردن» نوشته شدهاند.
والدن از هنری دیوید ثورو
بعضی کتابها را فقط یکبار میخوانیم و کنار میگذاریم، اما بعضی دیگر در هر دوره از زندگی معنای تازهای پیدا میکنند. والدن از همین دست کتابهاست؛ اثری که بیش از ۱۶۰ سال از انتشارش میگذرد، اما همچنان خوانندگان جدیدی پیدا میکند و بسیاری از آن را یکی از ماندگارترین آثار ادبیات آمریکا میدانند. جان آپدایک درباره این کتاب گفته است: «والدن کتابی است که هر نسل دوباره آن را کشف میکند.»
هنری دیوید ثورو در «والدن» تنها از طبیعت نمینویسد؛ او شیوه زندگی انسان مدرن را به پرسش میکشد. ثورو معتقد است بسیاری از چیزهایی که آنها را نشانه پیشرفت میدانیم، در عمل آرامش و آزادی ما را محدود کردهاند. اما تفاوت او با بسیاری از متفکران همعصرش در این است که به بیان این اندیشهها بسنده نمیکند. او دو سال در کلبهای کوچک کنار دریاچه والدن زندگی میکند تا آنچه را باور دارد، در عمل نیز تجربه کند و حاصل این تجربه، کتابی میشود که امروز آن را «والدن» میشناسیم.
با وجود اینکه بسیاری از خوانندگان، زندگی به سبک ثورو را برای خود انتخاب نمیکنند، همچنان مجذوب نگاه او به جهان میشوند. شاید راز ماندگاری کتاب نیز همین باشد؛ «والدن» بیش از آنکه نسخهای برای زندگی ارائه دهد، خواننده را دعوت میکند درباره رابطه خود با طبیعت، دارایی، زمان و معنای خوشبختی دوباره فکر کند. همانطور که مصطفی ملکیان میگوید، ثورو از ما نمیخواهد فقیر زندگی کنیم، بلکه میخواهد اسیر داراییهایمان نباشیم.
«والدن» کتابی نیست که با شتاب خوانده شود. هر فصل آن فرصتی است برای مکث و تأمل؛ کتابی که بارها میتوان به آن بازگشت و هر بار نکتهای تازه در آن کشف کرد. شاید به همین دلیل است که مترجم فارسی کتاب، سیدعلیرضا بهشتی، میگوید این اثر را بیش از بیست بار خوانده و هنوز از خواندنش خسته نشده است. «والدن» بیش از آنکه گزارشی از زندگی کنار یک دریاچه باشد، دعوتی است به سادهتر دیدن جهان و عمیقتر زندگی کردن.
گریزان از الیف شافاک
الیف شافاک را بیشتر کتابخوانها با ملت عشق میشناسند، اما گریزان اثری کاملاً متفاوت است. این کتاب رمان نیست، بلکه مجموعهای از یادداشتها و جستارهایی است که نویسنده در آن بیواسطه از هویت، ادبیات، عشق، مهاجرت، نوشتن و تجربه زیستن سخن میگوید. در اینجا دیگر خبری از شخصیتهای داستانی نیست و خود شافاک مستقیماً با خواننده گفتوگو میکند.
«گریزان» از آن کتابهایی نیست که بتوان با شتاب خواند. هر یادداشت کوتاه، فرصتی برای مکث و اندیشیدن است؛ کتابی که بیشتر از ورق زدن صفحه بعد، خواننده را به بستن کتاب و فکر کردن دعوت میکند. همین ویژگی آن را به نمونهای خواندنی از ادبیات ناداستان تبدیل کرده است؛ اثری که بر تجربه، مشاهده و تأمل تکیه دارد.
در سراسر کتاب، شافاک خواننده را به کشف دوباره جهان و البته کشف خویشتن دعوت میکند. او از سفر، هویت، تنهایی، آزادی و نسبت انسان با جهان پیرامونش مینویسد، اما هدفش ارائه پاسخهای قطعی نیست. «گریزان» کتابی است که بیش از آنکه چیزی را آموزش دهد، پرسشهای تازهای پیش روی خواننده میگذارد؛ پرسشهایی که شاید مدتها پس از بستن آخرین صفحه نیز در ذهن باقی بمانند.
فراوانی مطلق
سوشیا خاخام یهودی میگوید: چون به دروازههای بهشت برسم از من نمیپرسند چرا موسی نشدهای؟ میپرسند چرا سوشیا نشدهای؟ این جمله شاید خلاصه کتاب فراوانی مطلق باشد. فراوانی مطلق کتابی است که قرار نیست یکباره خوانده و تمام شود، بلکه همراهی روزانه برای ساختن نگاهی آرامتر به زندگی است.
سارا بن برنک در کتاب فراوانی مطلق (Simple Abundance: A Daybook of Comfort & Joy) از این ایده ساده اما عمیق آغاز میکند که شادی، نتیجه داشتن چیزهای بیشتر نیست. او معتقد است آرامش زمانی به دست میآید که ابتدا شیوه نگاه ما به زندگی تغییر کند. به تعبیر نویسنده، انسان باید نخست همان کسی باشد که حقیقتاً هست و آنچه را باید انجام دهد، انجام دهد؛ آنگاه بسیاری از چیزهایی که در جستوجویشان بوده، خودبهخود معنا پیدا میکنند.
این کتاب به شکل یک روزشمار تنظیم شده و برای هر روز سال یادداشتی کوتاه در نظر گرفته است. نویسنده در این یادداشتها نشان میدهد که لحظههای معمولی زندگی نیز میتوانند سرچشمه آرامش و تأمل باشند؛ از خستگی و کارهای روزمره گرفته تا نگرانیهای مالی، آشپزی، تربیت فرزندان یا حتی روزهایی که هیچ چیز مطابق انتظار پیش نمیرود. پیام اصلی کتاب این است که برای یافتن شادی، لازم نیست منتظر اتفاقی خارقالعاده باشیم؛ گاهی کافی است با دقت بیشتری به همین لحظه اکنون نگاه کنیم.
در نهایت «فراوانی مطلق» کتابی نیست که با عجله خوانده شود. بهتر است هر روز تنها چند صفحه از آن را بخوانید و اجازه دهید ایدههایش در طول روز همراهتان بمانند.
کتاب دیگری که دوست داشتم در اینجا معرفی کنم اما هر چه فکر کردم و نوشتم نتوانستم خلاصه در خوری برای آن بنویسم، چرا که آن را لایق یک مقاله مفصل میدانم، کتاب «تائو.ت.چینگ» است. این کتاب یک اثر ادبی باستانی چینی است که چون کتاب مادر در آیین تائو محسوب میشود و از حیث اهمیت میتواند با کتب اصلی ادیان دیگر چون قرآن و انجیل قابل مقایسه باشد.
مخاطبان خبرآنلاین میتواننداز طریق این لینک و با کد تخفیف khabar405 از تخفیف ویژه برای خرید این آثار استفاده کنند.
۵۹۵۹
نظر شما