پاسخ به ناپرسیده‌ها

کتابکتاب «یادداشت‌های بی‌تاریخ» ۳۵ یادداشت به قلم هدایت‌الله بهبودی درباره «تاریخ‌نگری و تاریخ‌نگاری» است. بهبودی را می‌توان مهم‌ترین و معتبرترین مورخ همدل و صد در صد همسو با نظام جمهوری اسلامی دانست.

بازگشت صدا به تهران؛ کینگ‌رام و احیای روحیه جمعی در روزهای جنگی

تئاترپس از حدود دو ماه وقفه در برگزاری کنسرت‌ها، از سوم اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، نخستین اجرای موسیقی پایتخت با حضور رامین سیدامامی، معروف به «کینگ‌رام» و تهیه‌کنندگی سجاد افشاریان، در تهران روی صحنه رفت. کنسرتی که از همان ابتدا فراتر از یک رویداد هنری صرف مورد توجه قرار گرفت و در یک سالن تئاتری در مجموعه تئاتر لبخند برگزار می‌شود.

تلویزیون خیال می‌کند که از همه عاقل‌تر و باهوش‌تر است

تلویزیوننشسته‌ای به تماشای فوتبال، تلویزیون یک صحنه را بیش از ده‌بار پخش می‌کند، چون از ده‌ها هزار تماشاگر روی سکوها، تلویزیون چند نفرشان را مناسب پخش نمی‌بیند.

ایران‌خانوم، هنوز هم برایت مویه می‌کند ماکان/ این حق مادرت نبود که یک تکه از پلیورت بشود سهمش از تمامِ تو

تئاتربرای ماکان، پسر ایران خانوم‌جان!  

بحران امنیتی پیامد تداوم محدودیت‌های اینترنتی

رسانهبا آغاز جنگ تحمیلی علیه کشورمان در نهم اسفندماه و تشدید حملات سایبری، محدودیت‌های اینترنتی برای مقابله با این تهدیدات اعمال شد.

از ریگی تا جیسون رضاییان؛ ناگفته‌های عملیات‌های اطلاعاتی ایران که به فیلم و سریال تبدیل شدند

سینمادر بزنگاه حساس کنونی که تحلیل‌ها و روایت‌های گوناگون پیرامون عملکرد نهادهای اطلاعاتی کشور، محافل عمومی را درنوردیده است، واکاوی دقیق و مستند کارنامه این نیروها در طول حدود پنج دهه گذشته، از پیروزی انقلاب اسلامی تا واقعه اخیر «جنگ ۱۲ روزه» که ردپای آن به سینمای ایران نیز کشیده شده، ضرورتی انکارناپذیر است.

تخریب میراث فرهنگی به ‌مثابه جنایت جنگی: پیامدهای هویتی و بین‌المللی

مدیریت فرهنگیهویت ملی پدیده‌ای فراتر از مرزهای جغرافیایی است و اساسا بر بستری از تداوم تاریخی و حافظه جمعی استوار است. آن‌چه یک جامعه را به هم پیوند می‌دهد، منظومه‌ای از مولفه‌های مشترک، اعم از زبان، تاریخ، سنن و میراث مادی و ناملموس است که در گذر زمان قوام یافته و حافظه جمعی یک سرزمین را شکل می‌دهند.

«راه‌های افتخار» روایتی از دیروز برای امروز و همیشه‌ جنگ

زخم کهنه‌ای که هنوز تازه است

سینمادر شرایطی که جهان همچنان با تنش‌ها و درگیری‌های نظامی روبه‌روست، بازگشت به آثار کلاسیکی چون «راه‌های افتخار» می‌تواند فرصتی برای تأمل دوباره بر ماهیت جنگ و نسبت آن با انسان باشد. فیلم «راه‌های افتخار» ساخته استنلی کوبریک، بی‌تردید یکی از تأثیرگذارترین و بی‌رحمانه‌ترین فیلم‌های ضدجنگ در تاریخ سینماست؛ روایتی از طمع قدرت، خیانت و ادعای عدالت. داستان از جنگ جهانی اول است، اما مضامین آن فراتر از یک مقطع تاریخی خاص می‌رود

جنگ روایت‌ها بدون حضور سربازان اصلی

رسانهبیش از یک ماه است که اینترنت کشور، به‌دلیل شرایط جنگی، قطع شده و هیچ‌کس نمی‌داند این وضعیت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت. تجربه جنگ ۱۲روزه نشان داد که مردم درک درستی از شرایط دارند و همراهی قابل‌توجهی از خود نشان داده‌اند؛ اما در شرایط فعلی، با توجه به احتمال طولانی‌شدن جنگ، هیچ نهاد یا مسئولی پاسخ روشنی به افکار عمومی نمی‌دهد.

آیا این جنگ می‌تواند پلی میان مردم و حاکمیت بسازد؟

سینمادر روزهای جنگ، مسئله‌ی اصلی همیشه این نیست که پیروزی از آنِ چه کسی خواهد بود؛ پرسش اساسی‌تر این است که مردم یک کشور، آن پیروزی را چگونه تجربه و احساس می‌کنند.

احیای جمهوریت و جنبش رفراندم با پرچم ایران

تئاترنبرد سرنوشت‌ساز ایران با نوامپرالیسم تجاوزگر و جنایت‌کار آمریکایی- صهیونی به اوج خود نزدیک می‌شود. نبردی که بسیاری از کارشناسان بین‌المللی مسائل نظامی و امور سیاسی، پرزیدنت روان‌پریش ایالات‌متحده و نخست‌وزیر جنایکار رژیم صهیونی را بازنده نهایی آن می‌دانند و ایران ما را برنده این نبرد ارزیابی می‌کنند.

به بهانه اکران نوروزی «نیم شب» محمد حسین مهدویان

یک موشکِ عمل نشده

سینما​​​​​​​همزمان با آغاز اکران‌های نوروزی و در میانه جنگ تحمیلی «رمضان» ، تازه‌ترین ساخته محمدحسین مهدویان با عنوان «نیم‌شب» که چندی پیش در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمده بود، از ابتدای فروردین ۱۴۰۵ به ترکیب اکران نوروزی اضافه شد.

بهره‌بران حداکثری اینترنت حداقلی ایران

رسانهانسداد اینترنت در این روزها به نفع چه گروه یا گروه‌هایی است؟ این سؤال، فارغ از حق بنیادین دسترسی به اینترنت آزاد، در شرایط امنیتی/ جنگی امروز ایران پرسشی مهم است؛ پرسشی که پاسخ به آن خود می‌تواند بخشی از استراتژی دفاعی ایران را تشکیل دهد.

مانیفست پرچم به روایت وجدان

ادبیات۱- بیست‌ودوم اسفندماه ۱۴۰۴ است. هشت‌ونیم صبح. تهران. سلانه‌سلانه فاطمی را می‌آیم پایین. زندگی در میان مردم و در کنارشان طعم حقیقت نفس کشیدن را دارد. طعمی که چشیدنش در رسانه‌های همگانی، آمیخته با انواع افزودنی‌هاست.

اسکاری برای تجاوز و جنایت

سینمابامداد دوشنبه ۲۵ اسفند که از حدود ساعت دو و نیم تا نزدیک ساعت سه و نیم تهران و چندین شهر ایران زیر بمباران وحشیانه‌ی بمب‌افکن‌های آمریکایی صهیونی بود همزمان مراسم اسکار هم در حال برگزاری بود و خبرش به ما بیدارشدگان از خواب می‌رسید.

رهبر شهید، با شوق از پیشرفت سینما و سینماگر ایرانی استقبال می‌کرد

سینماسینماگری سراغ ندارد که ایشان بر علیه سینما و یا فیلم سینمایی و یا ایدئولوژی سینماگری، جمله مخالفی داشته باشند، در جلسات گرم و صمیمی و خوش‌رو، با طیف‌های مختلف هنری که در تلویزیون و سینمای ایران فعالیت داشتند گفت‌وگو می‌کردند و اغلب با جمله‌ای طنز فضای جلسه را از رسمی بودن خارج می‌کردند.

مقاومت مردم قهرمان ایران چونان خورشید است

سینماابرهای سیاه هزار چشم؛ آسمان ایران را سیاه کرده است اما مقاومت مردم قهرمان ایران چونان خورشیدی تابناک در حال زدودن همه سیاهی ها و همه پلیدی هاست.

هنگامه‌ی تسلیت به مادران میناب نیست

تئاتردر جشنواره‌ی تئاتر فجر امسال و به عنوان یکی از داوران بخش نمایش‌های صحنه‌ای، وقتی چندین جایزه‌ی مهم از جمله تندیس بهترین کارگردانی و بهترین موسیقی و نمایشنامه و بازیگر زن برگزیده را به نمایش درخشان «گداز» از شهرستان میناب می‌دادیم، در هیچ کجای ذهنم نمی‌گنجید یک‌ماه بعد دخترکان پاک و بی‌گناه مینابی این طور قربانی ستمگری و زیاده‌خواهی یک پرزیدنت بدنام ضدحقوق بشر و مجرم جنسی و یک نخست وزیر مجرم و محکوم به جنایات متعدد جنگی قرار گیرند.

تنها انقلابی زمانه‌ی ما

تئاتررهبر شهید و فقید ایران حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای(قدس سره) تنها انقلابی زمانه و عصر حاضر بود. شخصیت والا و زندگی مجاهدانه‌ی ایشان از ابعاد مختلف قابل بررسی و مطالعه است که در این مجال اندک و این نگاشته‌ی کوتاه با این حال و هوای غمگبار هجرت سرخ ایشان نمی‌گنجد چون نگنجد بحر اندر کوزه‌ای. 

سپیدی‌ها را بخوان/ درباره علی باباچاهی

ادبیاتبا آن موی انبوه و مجعد فلفل‌نمکی که طی این سال‌ها مدام نمکش بیش می‌شد، با آن قامت بلند و صدای باریتون و چهره‌ی پرآژنگ گیرایش، هرجا سخن از شعر بود، خاصه سخن از شعر خودش، یک‌پارچه شور و احساس می‌شد، بحث می‌کرد، سرخ و خشمگین می‌شد و رگ‌های گردنش در تعصب حقانیت آرا و افکار و اشعارش، بیرون می‌زد.

تحلیل رقص عزاداران بر مزار جان‌باختگان که در بستر سوگ گسترده اجتماعی شکل گرفته است  

زبان تازه سوگواری در دل اندوه جمعی

موسیقیپس از اعتراضات دی‌ماه و کشته شدن هزاران نفر از مردم کشور، تصاویر زیادی از مراسم خاکسپاری و چهلم جان‌باختگان در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد. در بخشی از این تصاویر، خانواده‌ها و حاضران بر سر مزار عزیزان خود می‌رقصیدند، دست می‌زدند و گاه با موسیقی و دهل، بدرقه‌ای متفاوت رقم می‌زدند. همین تصاویر واکنش‌های متفاوتی را هم به‌دنبال داشت.

چرا روایت رسمی شنیده نمی‌شود؟ / تأملی در بحران باورپذیری و بازاندیشی در سیاست ارتباطی

رسانهتوضیح رایجِ بحران‌های ارتباطی در ایران، ضعف اطلاع‌رسانی است. عمدتا گمان می‌شود اگر سرعت واکنش بالا برود، سخنگو کارآمدتر باشد یا مثلا رسانه‌های رسمی حرفه‌ای‌تر عمل کنند، بحران فروکش می‌کند. این صورتبندی برای همه جذاب است، چون هم ساده است و هم راه‌حل‌های دم‌دستی تولید می‌کند. اما تجربه انباشته بحران‌های پیاپی، به‌ویژه در وضعیت اعتراضی جامعه نشان می‌دهد که مسئله، اصولا فراتر از سطحِ فنیِ پیام رخ داده است و شکست روایت رسمی بیش از آنکه شکست در تولید اطلاعات باشد، شکست در باورپذیری گوینده است.

مرگ یزدگرد؛ حماسه‌ای ماندگار از ایستادگی

تئاتر«مرگ یزدگرد»، حماسه‌ای کهن، نوشته زنده‌یاد بهرام بیضایی است که نزدیک به نیم قرن از نگارش آن می‌گذرد، اما همچنان با زیست امروز ما بی‌ارتباط نیست و ظرفیت دراماتیک خود را از دست نداده است. اثری که بار دیگر نشان می‌دهد برخی متون نمایشی، فراتر از زمانه خود حرکت می‌کنند و در بزنگاه‌های تاریخی، دوباره خوانده و دیده می‌شوند.

به کجا چنین شتابان 

رسانهطرح موسوم به حمایت و رسیدگی به تخلفات حوزه صوت و تصویر فراگیر بار دیگر در کانون توجه فعالان و ذینفعانی قرار گرفته است که از اوایل دهه نود زودتر از دولت‌ها و قبل از آنکه سیاست‌ها و مقرراتی برای سکوهای برخط فیلم‌وسریال نوشته و تصویب شود، آغاز به کار کردند تا بار دیگر توانایی و ابتکار عمل استارتاپ‌های ایرانی برای به خدمت گرفتن فناوری‌های نوین در فضای مجازی برای انتشار محتواهای دیداری و شنیداری بویژه محتوای نمایشی و سرگرم کننده بر بستر اینترنت را آشکار سازند.

برای خبر تلخ رفتن استاد دکتر «سیدعبدالمجید حیرت سجادی»

کردستان را دوست داشتم، به خاطر او!

کتابکدام صبح از کدام مهر بود و کدام مهر از کدام پاییز که خورشید آنقدر بهارانه می‌تابید؟

از افشاگری تا ساده‌انگاری؛ «کارواش» در میانه راه گزارش و درام

سینماسینمای ایران در سال‌های اخیر، با نوعی اُفت وخیز کیفی و محتوایی روبه‌رو بوده است. از سویی، انباشتی از کمدی‌های موقعیت‌ساز مبتذل و از سوی دیگر، تکرار مکرر درام‌های خانوادگی تلخ و سیاه، مخاطب جدی سینما را خسته و نسبت به هر اثر تازه‌ای با احتیاط کرده است.

جشنواره فیلم فجر و عبور از سیاستِ حذف

سینمااگر قرار است درباره جشنواره فیلم فجر چهل‌وچهارم حرف بزنیم، باید صریح باشیم: این دوره از جشنواره فیلم فجر برخلاف پیش‌داوری‌ها، میدان حذف و تسویه‌حساب نشد.