به گزارش خبرآنلاین، مسیر برنامهریزیشده برای سفر رسمی شی جینپینگ، رهبر چین، به ایالات متحده در ماه سپتامبر ۲۰۲۶، ناهموارتر از تصور مقامات پکن شده است. تنها چند هفته پیش از این نشست سران، دو قدرت بزرگ اقتصادی بار دیگر دور تازهای از رفتارهای تلافیجویانه تحریمی را آغاز کردهاند.
ایالات متحده در تازهترین اقدامات خود:
-
واردات رباتهای انساننما (که بخش اعظم آنها در چین تولید میشود) را ممنوع کرده است.
-
اپراتورهای کشتیرانی چین به اتهام حمل سوخت ایران را تحریم کرده است.
-
بیش از ۴۰ شرکت چینی را به فهرست سیاه وزارت بازرگانی افزوده و دو دانشگاه غیرنظامی برجسته چین را در لیست سیاه پنتاگون قرار داده است.
-
شرکتهای هوش مصنوعی چین را به اعمال تحریمهای سنگین تهدید کرده است.
در مقابل، وزارت بازرگانی چین با تاکید بر اینکه «هیچ چارهای جز اقدامات متقابل نداشته»، بستهای تلافیجویانه شامل تحریم هفت شرکت آمریکایی، تشدید محدودیت صادرات پهپاد و قطعات آن به آمریکا، و آغاز تحقیقات امنیتی روی تجهیزات اداری با نرمافزارهای خارجی را اجرا کرد.
هوش مصنوعی؛ میدان اصلی و حیاتی نبرد ترامپ و شی
به گزارش سیانان تحلیلگران معتقدند سرنوشت تنشها به اقدامات بعدی آمریکا علیه مدلهای هوش مصنوعی چین بستگی دارد. ظرف ۱۸ ماه گذشته، چین از عقبماندگی در برابر آمریکا فاصله گرفته و مدلهای پیشرفتهای ارائه کرده که شانه به شانه غولهای سیلیکونولی حرکت میکنند.
واشنگتن، شرکتهای چینی را به «سرقت کدهای پایه مدلهای آمریکایی» متهم کرده و تهدید به تحریمهای گسترده نموده است. «جورج چن»، مدیر بخش دیجیتال مؤسسه مشاوره Asia Group، در اینباره میگوید: «اگر آمریکا بخواهد مدلهای چینی را به دلایل امنیت ملی تحریم کند، این موضوع صرفاً شرکتهای آمریکایی را متاثر نمیسازد؛ بلکه تلاش برای تحریم الگوریتمهای چینی در کل بازار یک تریلیون دلاری جهان است. چین هرگز از این اقدام به سادگی نخواهد گذشت.»
کارتهای بازی پکن: از عناصر نادر تا خویشتنداری تاکتیکی
اگرچه چین هنوز مستقیماً غولهای فناوری آمریکایی را تحریم نکرده، اما برگ برنده اصلی پکن انحصار بر «عناصر خاکی نادر» (Rare Earths) است؛ موادی استراتژیک که شریان حیاتی صنایع هایتک آمریکا محسوب میشوند و به گفته «اسکات بسنت»، وزیر خزانهداری آمریکا، جریان صادرات آنها از سوی چین کند شده است.
«سان چنگهاو»، پژوهشگر ارشد دانشگاه تسینگهوا در پکن، معتقد است: «پکن تمایل دارد قبل از نشست سران، فضای دیپلماتیک را حفظ کرده و از چرخه کنترلنشده اقدام و واکنش پرهیز کند. اما این خویشتنداری نباید به معنای تسلیم تعبیر شود. اگر آمریکا خطوط قرمز را رد کند، پاسخ پکن ابعاد اقتصادی بسیار سنگینتری خواهد یافت.»
با وجود این تنشها، هر دو طرف دیپلوماسی در سطح رهبران را نه یک «پاداش برای روابط خوب»، بلکه «مکانیسمی برای مهار و مدیریت بحران» میدانند؛ امری که احتمال لغو کامل سفر را کاهش داده و بیشتر به محدود شدن دستور کار نشست سپتامبر منجر خواهد شد.
۴۲/۴۲
نظر شما