خبرآنلاین: سرانجام پس از کشوقوسهای فراوان، جلسه هیئترئیسه فدراسیون فوتبال با حضور امیر قلعهنویی برگزار شد و در نهایت سرمربی تیم ملی در سمت خود ابقا شد؛ تصمیمی که البته چندان غافلگیرکننده نبود. مهدی تاج طی هفتههای گذشته بارها تلویحاً از ادامه همکاری با قلعهنویی سخن گفته بود و هدایت ممبینی نیز تنها ۲۴ ساعت پیش از برگزاری جلسه، ماندن سرمربی تیم ملی را رسماً اعلام کرده بود.
با این شرایط، حتی اگر مواضع رئیس و دبیرکل فدراسیون هم رسانهای نمیشد، شانس ادامه همکاری قلعهنویی بسیار بالا بود. فدراسیون فوتبال در شرایط فعلی نه گزینهای جدی و مشخص برای جایگزینی او در اختیار داشت و نه نشانهای از وجود ارادهای واقعی برای تغییر روی نیمکت تیم ملی دیده میشد. در نهایت نیز همان اتفاقی رخ داد که انتظار میرفت؛ قلعهنویی ماند.
با این حال، جلسه هیئترئیسه برخلاف تصویری که از یک نشست کاملاً دوستانه و بیحاشیه ارائه شد، تماماً مطابق خواستههای سرمربی تیم ملی پیش نرفت. مهمترین تصمیم اعضای هیئترئیسه، مخالفت با تمدید بلندمدت قرارداد قلعهنویی بود. به این ترتیب، ادامه همکاری او با تیم ملی به نتیجه ایران در جام ملتهای آسیا گره خورده است و طبق تأکید هیئترئیسه، تمدید قرارداد تنها در صورت رسیدن تیم ملی به فینال این رقابتها امکانپذیر خواهد بود.
این تصمیم را میتوان نوعی تعیین تکلیف روشن برای سرمربی تیم ملی دانست؛ فدراسیون با وجود ابقای قلعهنویی، حاضر نشده برای آیندهای بلندمدت به او تضمین بدهد و حالا عملکرد تیم ملی در جام ملتها مهمترین معیار ارزیابی ادامه همکاری خواهد بود. شاید این همان نقطهای باشد که نشان میدهد ابقای قلعهنویی، برخلاف برخی روایتها، یک چک سفیدامضا برای ادامه حضور او روی نیمکت تیم ملی نیست.
قلعهنویی تغییر نمیخواهد؛ فدراسیون تقویت میخواهد
یکی دیگر از مباحث مطرحشده در جلسه، وضعیت کادر فنی تیم ملی بود. قلعهنویی در این نشست اعلام کرده که اعتقادی به تغییر در کادر فعلی ندارد، اما برای تقویت آن تلاش خواهد کرد. سرمربی تیم ملی پس از جدایی دستیاران ایتالیایی و همچنین علیاصغر قربانیعلیپور، قرار است گزینههای جدیدی را برای حضور در کادر فنی معرفی کند.
در واقع، قلعهنویی همچنان به ساختار فعلی کادرش اعتقاد دارد و ظاهراً تغییرات اساسی را ضروری نمیداند؛ موضوعی که البته میتواند محل بحث باشد. تیم ملی برای حضور در جام ملتهای آسیا به کادری نیاز دارد که نقاط ضعف دوره گذشته را پوشش دهد و صرفاً پر کردن جای خالی مربیان جداشده نمیتواند به معنای تقویت واقعی تیم باشد.
جوانگرایی؛ مطالبهای که دوباره تکرار شد
موضوع جوانگرایی و نسلسازی نیز در این نشست مورد بحث قرار گرفت. قلعهنویی طبق معمول تأکید کرده که در دوره حضورش بازیکنان جوانی را به تیم ملی اضافه کرده است؛ با این حال، هیئترئیسه خواستار آن شده که روند جوانگرایی در جام ملتها با برنامه و به شکل اصولیتری دنبال شود.
هدف فدراسیون این است که تیم ملی علاوه بر نتیجهگیری در جام ملتها، از این مسابقات برای ساختن تیم آینده نیز استفاده کند تا بازیکنان جوان بتوانند در جام جهانی و سالهای بعد، سرمایههای اصلی فوتبال ایران باشند.
البته این خواسته زمانی ارزشمند خواهد بود که از حد شعار فراتر برود. جوانگرایی صرفاً با دعوت چند بازیکن جوان محقق نمیشود و نیازمند اعتماد واقعی، فرصت بازی و برنامهای مشخص برای انتقال نسل است. تیم ملی نباید تنها به فکر عبور از یک تورنمنت باشد؛ باید برای سالهای بعد نیز چیزی از این تیم باقی بماند.
چهارمین فرصت بزرگ قلعهنویی
با این تصمیم، قلعهنویی برای چهارمینبار فرصت حضور در یک تورنمنت بزرگ با تیم ملی ایران را به دست آورده است؛ فرصتی که نصیب هیچ مربی داخلی دیگری نشده است. حالا اما تفاوت این دوره با گذشته در این است که ادامه حضور او دیگر کاملاً تضمینشده نیست و جام ملتهای آسیا میتواند تعیینکننده آینده کاریاش باشد.
قلعهنویی فرصت کافی برای اثبات خودش داشته و حالا زمان آن رسیده که این فرصت با نتیجهای درخور پاسخ داده شود. ابقای او شاید در شرایط فعلی منطقیترین تصمیم فدراسیون بوده باشد، اما منطقی بودن یک تصمیم به معنای بینیاز بودن از ارزیابی عملکرد نیست. فدراسیون اینبار دستکم یک معیار روشن تعیین کرده است: فینال جام ملتهای آسیا.
چرا ممبینی عزل نشد؟
در سوی دیگر، یکی از پرسشهای مهم پس از جلسه هیئترئیسه، سرنوشت هدایت ممبینی بود. طی روزهای اخیر و پس از حواشی مربوط به برگزاری تورنمنت سهجانبه و موضوع تقسیم سهمیههای آسیایی، بحثهای مختلفی درباره احتمال برکناری دبیرکل فدراسیون فوتبال مطرح شده بود.
با این حال، ممبینی همچنان در سمت خود باقی ماند. دلیل اصلی را باید در روند اداری و دستور جلسه هیئترئیسه جستوجو کرد. موضوع برکناری دبیرکل در دستور جلسه قرار نداشت و در چنین شرایطی، برای تغییر او یا ممبینی باید استعفا میداد که ظاهراً چنین قصدی نداشت، یا مهدی تاج به عنوان رئیس فدراسیون تصمیم به عزل او میگرفت که چنین اقدامی انجام نشد.
راه دیگر نیز این بود که اعضای هیئترئیسه، با استفاده از اختیارات خود، پیش از جلسه پیشنهاد بررسی عزل دبیرکل را به رئیس فدراسیون ارائه کنند؛ اتفاقی که آن هم رخ نداد.
بنابراین، ماندن ممبینی را فعلاً باید بیشتر یک «به تعویق افتادن تصمیم» دانست تا پایان بحثها درباره عملکرد دبیرکل. همانطور که قلعهنویی با جام ملتها برای ادامه همکاریاش محک خورده، عملکرد مدیران فدراسیون نیز دیر یا زود باید با نتیجه و کارنامهشان سنجیده شود؛ چرا که فوتبال ایران بیش از هر چیز به تصمیمهای روشن و مسئولیتپذیری مدیریتی نیاز دارد.
253 258
نظر شما