محسن امیریوسفی پیش از این با دو فیلم «خواب تلخ» و «آتشکار» نشان داده بود ذهنی غریب دارد و از زاویهای متفاوت به دنیای طنز نگاه میکند. حالا با اکران «آشغالهای دوستداشتنی» پس از شش سال توقیف، شاهد فیلم طنزی دیگر از این کارگردان هستیم که در آن ایدههای بکری به تصویر درآمده است.
نظرات
- نظرات منتشر شده: 3
- نظرات در صف انتشار: 0
- نظرات غیرقابل انتشار: 0
-
الكي بزرگ نكنيد ، من فيلم رو ديدم نيم ساعت چهل دقيقه اولش خوبه بد نيست ولي بعد غير قابل تحمل . منم با تعريف و نقدهاي مثبت و سر و صداهاي اين چند ساله پيرامونش رفتم ولي خوب نبود . با خودم فكر كردم سينمايي كه فيلم خوبش اينه وأي به حال فيلم بدش . متاسفم باز گول خوردم . من اول سال هم در مورد يك فيلم مورد توجه منتقدين همين اتفاق برام افتاد پشت دستم رو داغ كردم ديگه سينما نرم و نرفتم ولي باز چپ و راست با چار تا خط مشغول وسوسه كردن هستين
-
فیلم در یه محیط در بسته .کسل کننده بود نمای نزدیک از چهرها بیننده رو آزار میدادوموسیقی بسیار بد...متاسفم که ......اما این واقیعت بود سیاست پدر ومادر ندارد...بعداز فیلم چند نفر از خواب بیدار شدند
-
رادیو این فیلم رادیو است و هیچ حرفی برای گفتن ندارد تازه سانسور هم چه لطف بزرگی در حقش کرد

نظر شما